Αφού τα Mundial του 1954 και 1958 έγιναν σε χώρες της Ευρώπης, οι Ομοσπονδίες της Λατινικής Αμερικής απείλησαν με απουσία κι έτσι αυτό του 1962 φιλοξενήθηκε στην Χιλή παρότι τον Μάιο του 1960 η χώρα γνώρισε τον «Βαλδίβια», τον πιο καταστροφικό σεισμό στην ιστορία της.

Για πρώτη φορά δεν υπήρχε μπαράζ σε περίπτωση ισοβαθμίας στον όμιλο αλλά η διαφορά γκολ θα έκρινε την ομάδα που θα έπαιρνε την πρόκριση, ενώ από τη φάση των προημιτελικών και μετά, προβλεπόταν έξτρα 30λεπτο σε περίπτωση ισοπαλίας στην κανονική διάρκεια. Ομως, αν στον τελικό το αποτέλεσμα ήταν ισοπαλία στα 90 λεπτά, δεν θα υπήρχε παράταση αλλά επανάληψη του ματς.

Βραζιλία και Τσεχοσλοβακία ήταν στον ίδιο όμιλο, αναδείχθηκαν ισόπαλες χωρίς τέρματα στο μεταξύ τους ματς και πέρασαν αμφότερες στα προημιτελικά. Η Σελεσάο νίκησε 3-1 την Αγγλία και στους «4», με τους Γκαρίντσα και Βαβά να πετυχαίνουν από δύο γκολ, απέκλεισε με 4-2 τη διοργανώτρια, Χιλή.

Στην άλλη πλευρά του «δέντρου» η Τσεχοσλοβακία λύγισε τις Ουγγαρία και Γιουγκοσλαβία και σφράγισε το νέο ραντεβού στον τελικό. Μπροστά σε 69.000 θεατές στο Σαντιάγκο, η Τσεχοσλοβακία προηγήθηκε αλλά η Βραζιλία του Αϊμόρ Μορέιρα ισοφάρισε άμεσα και με δύο γκολ στο δεύτερο μέρος κατάκτησε για δεύτερη σερί φορά τον τίτλο με 3-1.

Παίζοντας μπροστά στους οπαδούς της η Εθνική Αγγλίας βρέθηκε σε παρεμφερή θέση με την Βραζιλία το 1950, να διεκδικεί το Παγκόσμιο Κύπελλο στο «σπίτι» της, στο Wembley. Στόχος δεν ήταν άλλος από το να αποφύγει ένα παρεμφερές «κάζο», όμως αντιμετώπιζε την Γερμανία, η οποία, όπως έδειξε το 1954 με την Ουγγαρία, της άρεσε να χαλάει το party.

Τα Τρία Λιοντάρια στον όμιλο άφησαν από κάτω Ουρουγουάη, Γαλλία, Μεξικό και στους «8» επιβλήθηκαν 1-0 της Αργεντινής. Στα ημιτελικά, χάρη σε δύο γκολ του Μπόμπι Τσάρλτον η Αγγλία νίκησε 2-1 την Πορτογαλία για να κλείσει ραντεβού στον τελικό με την Γερμανία. Οι 96.000 θεατές στο Wembley είδαν τον Βέμπερ να κάνει το 2-2 στο 89’ και να στερεί την κούπα από τους διοργανωτές.

Ομως για λίγο, αφού ο Τζεφ Χαρστ πέτυχε δύο γκολ στην παράταση και αφού έγινε ο μοναδικός - και παραμένει μέχρι σήμερα - με χατ-τρικ σε τελικό, χάρισε τη νίκη με 4-2 και τον τίτλο στην ομάδα του Αλφ Ράμσεϊ. Το γκολ στο 98’ έχει περάσει στην ιστορία ως ένα από τα πιο αμφισβητούμενα όλων των εποχών αφού μέχρι και σήμερα μετρημένοι είναι εκείνοι που έχουν πειστεί ότι η μπάλα πέρασε τη γραμμή.

Η Αγγλία έγινε η 5η διαφορετική χώρα που σηκώνει το τρόπαιο και η 3η διοργανώτρια μετά τις Ουρουγουάη και Ιταλία. Η κάτοχος του τίτλου, Βραζιλία, δεν κατάφερε να περάσει ούτε τον όμιλο, ενώ ο παίκτης που ξεχώρισε ήταν ο Εουσέμπιο καθώς σημείωσε 9 γκολ στην πορεία της Πορτογαλίας μέχρι τους «4». Ηταν ο τελευταίος «ασπρόμαυρος» τελικός που μεταδόθηκε στην τηλεόραση.