MENU

Το έκανε κι αυτό ο εφετινός –ικανός για όλα - Ολυμπιακός. Πήγε ανανεωμένος στο Αγρίνιο για να εξασφαλίσει την πρόκριση στους «4» του Κυπέλλου Ελλάδος, και τελικά σιγούρεψε μουρμούρα, ένα «τι έγινε ρε παιδιά» που ‘λεγε στους Απαράδεκτους ο (Ολυμπιακών αισθημάτων) Σπύρος Παπαδόπουλος και φυσικά μια δύσκολη αποστολή στη ρεβάνς του Γεώργιος Καραϊσκάκης, κόντρα στην πολύ καλή ομάδα του Παναιτωλικού.

Ο οποίος Παναιτωλικός μόλις πριν από τρεις ημέρες ξέρανε την ΑΕΚ στο Ολυμπιακό Στάδιο, επίσης με ανατροπή στο σκορ, κι έφυγε νικητής πάλι με 2-1, πάλι με Καρέλη-Μεντόσα να του δίνουν τη νίκη.

Σα να λέμε, δηλαδή, το σύνολο του Αναστασίου ήταν ανοιχτό βιβλίο για τους Ερυθρόλευκους. Ποιος ή ποιοι έμειναν… αδιάβαστοι φάνηκε στο γήπεδο. Ο Ολυμπιακός κατέβηκε με πολλές αλλαγές, αλλά η εικόνα του ήταν ίδια κι απαράλλαχτη. Κάποια τρεξίματα βελτιώθηκαν, μπήκε μπροστά στο σκορ με τον Ελ Αραμπί, όμως ως εκεί.

Το plan b του Μαρτίνς δεν βγήκε. Παρά το γεγονός ότι φάνηκε να ξεμπουκώνει η ομάδα του, αφού προηγήθηκε γρήγορα όπως το συνήθιζε πριν από το «καταραμένο» 0-0 στη Ριζούπολη, εν τούτοις γρήγορα ισοφαρίστηκε και στη συνέχεια… προδόθηκε. Γιατί μιλάμε για προδοσία; Διότι δεν κατάφερε να κρατήσει καθαρή την πιο δυνατή της γραμμή: την άμυνα: Το πρώτο γκολ προήλθε από την κενή αριστερή πλευρά και το δεύτερο από μια τρύπα στο κέντρο της άμυνας που έμοιαζε με εκείνες που ανοίγουν στα οικόπεδα για να πέσουν τα μπετά πολυκατοικίας.

Τι γίνεται, λοιπόν, στην «ερυθρόλευκη» πολυκατοικία; Τίποτα επικίνδυνο θεωρώ. Όμως, το «ρετιρέ» αρχίζει να μπάζει κούραση και μεταγραφές που ακόμα δεν μπορούν να βοηθήσουν. Γύρισε ο Λοβέρα. Ε, και; Αν ήταν καλύτερος, θα γύριζε; Όπως ήρθε, έτσι έφυγε, κουβαλητής της μπάλας και τίποτα περισσότερο. Ο Βαλμπουενά; Τα χρόνια του φαίνονται πιο πολύ, πλέον, από όσο περίμεναν στον Ολυμπιακό. Ο Τικίνιο δεν είναι πάντα αποτελεσματικός και ο Ελ Αραμπί σα να έχει κατεβάσει ταχύτητα. Από την άλλη πλευρά, αυτοί είναι ποδοσφαιριστές με μια «Α» ποιότητα και τη λύση αργά ή γρήγορα θα τη δώσουν στον Μαρτίνς.

Το θέμα στην «πολυκατοικία» που λέγαμε είναι τα πιο κάτω πατώματα. Ξενιτίδης-Σουρλής έτρεξαν σχεδόν ανούσια. Oσο για τα πλάγια μπακ; Σχεδόν πηγή κινδύνου για την ομάδα τους οι Καρμπόβνικ-Ανδρούτσος και μόνο άξιοι δεν στάθηκαν στις θέσεις Ρέαμπτσιουκ-Λαλά.

Κανείς τους δεν άρπαξε την ευκαιρία κόντρα σε έναν αντίπαλο καλό δε, κάτω από τη μέση της Super League δε.

Το πραγματικό κακό για τον Ολυμπιακό δεν είναι η ήττα στο Αγρίνιο. Ένα ματς είναι, Κύπελλο παίζουν, όλα μέσα στο κόλπο είναι ειδικά όταν λείπουν –κατ’ επιλογήν ή όχι- καμιά δεκαριά παίκτες. Το πρόβλημα έγκειται στο ότι ο Ολυμπιακός έχει να κερδίσει από τις 19 Δεκεμβρίου, όταν νίκησε τη Λαμία με 1-0 στο Φάληρο. Εκτοτε, δύο σερί «λευκά» με Απόλλωνα, Παναθηναϊκό και μία κυπελλική ήττα στο Αγρίνιο.

Το πρόβλημα, με λίγα λόγια, είναι ότι χτίζει αρνητικό σερί για το «βάρος» του.

ΥΓ. Τι είναι αυτό το πράγμα με τους βιασμούς; Μπορεί κάποιος να μου το εξηγήσει; Σελεμπριτάδες από τη μία, κακομαθημένα πλουσιόπαιδα από την άλλη και η ενδοοικογενειακή βία έχει γίνει ρουτίνα. Με πολλή λύπη διαπιστώνω πως –τηρουμένων των αναλογιών- γινόμαστε, αν δεν έχουμε γίνει ήδη, η Ινδία της Ευρώπης.

Aυτό δεν είναι Ολυμπιακός
EVENTS