Είναι η πιο φορμαρισμένη εθνική ομάδα εδώ και αρκετό καιρό: έχει 29 παιχνίδια αήττητη και έχει κερδίσει στα τελευταία 10 χωρίς να δεχθεί γκολ! Μετά το κάζο του αποκλεισμού από το Μουντιάλ της Ρωσίας το 2018 η «σκουάντρα ατζούρα» όχι απλά επέστρεψε, αλλά δημιουργεί προσδοκίες ότι μπορεί να πετύχει κάτι σπουδαίο.
Ο Ρομπέρτο Μαντσίνι ήταν αυτός που ανέλαβε να βγάλει την Ιταλία από το τέλμα και φρόντισε να το κάνει με τρόπο εξαιρετικά εμφατικό. «Ανέλαβα το τιμόνι της ομάδας σε μια περίοδο πολύ δύσκολη, αλλά στόχος μας εξαρχής ήταν να προσπαθήσουμε να κάνουμε κάτι διαφορετικό, με κάθε σεβασμό σε ό,τι παραλάβαμε. Φέραμε νέους, ταλαντούχους παίκτες για τους οποίους πιστεύαμε ότι θα μπορούσαν να προσαρμοστούν στο στυλ παιχνιδιού που θέλαμε, πιο επιθετικό σε σχέση με το παρελθόν. Για να φτιάξουμε μια εθνική ομάδα που θα είναι και πιο θελκτική για τους φιλάθλους, να την βλέπουν και να τη χαίρονται» εξηγεί ο 56χρονος Ιταλός τεχνικός. Παίζοντας κάτι από το ποδόσφαιρο του Γιούργκεν Κλοπ σε ό,τι αφορά το πρέσινγκ και κάτι από αυτό του Πεπ Γκουαρδιόλα σε ό,τι αφορά την κατοχή.
Μιλώντας στην «Gazzetta dello Sport» λίγο καιρό μετά την πρόσληψή του είχε εξομολογηθεί το μεγάλο όνειρό του: «Να κερδίσω ως προπονητής αυτό που δεν κέρδισα ως παίκτης, το Μουντιάλ».
Στα δύο παιχνίδια των ομίλων του Euro, κόντρα στην Τουρκία και στην Ελβετία, η Ιταλία ήταν ακριβώς αυτό που θέλει ο Μαντσίνι: μια ομάδα θελκτική, που χαιρόσουν να βλέπεις. Για τον ίδιο τον Ιταλό ομοσπονδιακό προπονητή το να κάθεται στον πάγκο της «σκουάντρα ατζούρα» είναι σαν μια δεύτερη ευκαιρία, καθώς ως ποδοσφαιριστής δεν κατάφερε να κάνει κάτι καλό με τη φανέλα της: δεν ήταν παρών στο Μουντιάλ του 1986, ήταν στην αποστολή, αλλά δεν έπαιξε το 1990 και το 1994 έμεινε εκτός.
Ο Μαντσίνι ανέλαβε το 2018 για να «χτίσει» κάτι νέο. Έστω κι αν χρησιμοποίησε και κάποια παλιά... υλικά. Η αναφορά, βέβαια, είναι για τον Τζόρτζιο Κιελίνι, ο οποίος είχε κάνει γνωστό νωρίτερα ότι αποχωρεί από την εθνική ομάδα μαζί με τον Αντρέα Μπαρτζάλι, τον Ντανιέλε Ντε Ρόσι και τον Τζιανλούτζι Μπουφόν. Μα με την επιστροφή των Ιταλών στα τελικά μεγάλης διοργάνωσης, ο Κιελίνι ήταν παρών, στο αρχικό σχήμα όχι για να παίζει κατενάτσιο, αλλά για να βοηθά και αυτός, όπως και ο μόνιμος παρτενέρ του, ο Λεονάρντο Μπονούτσι, στη δημιουργία του παιχνιδιού.
Η Ιταλία του Μαντσίνι μοιάζει πια περισσότερο με την Ισπανία του τίκι-τάκα. Κόντρα στους Τούρκους κράτησε πολύ τη μπάλα και αυτό ήταν ακριβώς αυτό που χεραιζόταν να κάνει. Η Τουρκία ήταν υπολογίσιμος αντίπαλος και μάλλον λίγοι θα μπορούσαν να προβλέψουν. Σε αυτά τα παιχνίδια δέχθηκε μόνο μία on target τελική, από τον Ζούμπερ των Ελβετών.
Στην τελευταία αγωνιστική οι «ατζούρι» θα επιδιώξουν απέναντι στην Ουαλία να διατηρήσουν το μηδέν παθητικό. Μέχρι στιγμής μόνο η Γερμανία έχει καταφέρει να ολοκληρώσει τον όμιλο χωρίς να δεχτεί γκολ και μάλιστα το έχει κάνει δύο φορές. Το 2016 η ομάδα του Γιόακιμ Λεβ, είχε δύο νίκες και μία ισοπαλία με ρεκόρ γκολ 3-0, ενώ το 1996 με δύο νίκες, μια ισοπαλία και ρεκόρ 5-0, η Γερμανία είχε τερματίσει πρώτη στον όμιλο της.
Κι όσο κι αν μοιάζει παράδοξο για μια εθνική ομάδα που έχει κατακτήσει τέσσερις φορές το Παγκόσμιο Κύπελλο, η Ιταλία δεν ήταν στα φαβορί του Euro. Ίσως επειδή δεν έχουν έναν σούπερ σταρ όπως ο Κιλιάν Μπαπέ ή Ρομέλου Λουκάκου για να «εξασφαλίζει» τα γκολ. Οι «ατζούρι», βέβαια, έφτασαν στην τελική φάση της διοργάνωσης έχοντας νικήσει και στα 10 παιχνίδια των προκριματικών, τρέχουν το σερί των 29 αγώνων αήττητοι (το ρεκόρ τους είναι 30) και το κάνουν χωρίς να παίζουν σαν Ιταλοί.
Με αυτά τα δεδομένα έγινε η πρώτη ομάδα που πήρε την πρόκριση στην επόμενη φάση και το μυαλό είναι στα νοκ άουτ. Ή και πιο μακριά; «Μας δίνουν στα φαβορί τα στοιχήματα στη Μεγάλη Βρετανία; Το αποδεχόμαστε, συνήθως δεν κάνουν λάθος» είπε γελώντας ο Μαντσίνι μετά τη νίκη επί των Ελβετών. «Η διοργάνωση έχει ακόμα πολύ δρόμο» συμπλήρωσε «παίρνοντας» το σοβαρό του. Με αντίπαλο την Ελβετία είδε τους παίκτες του να κάνουν άλλη μια μεστή εμφάνιση αφήνοντας... αμφιβολίες για το αν έχουν πιάσει το μέγιστο των δυνατοτήτων τους. Δεν είναι μια ομάδα έντεκα παικτών, είναι μια ομάδα στην οποία όλοι ξέρουν ότι μπορούν να κληθούν να βοηθήσουν.
Ο Μαντσίνι έχει φτιάξει μια συμπαγή ομάδα με τρομερή χημεία. Με τον Τσίρο Ιμόμπιλε να αναλαμβάνει το «χρέος» να σκοράρει μαζί με τον Λορέντζο Ινσίνιε, με τον Μανουέλ Λοκατέλι να παίρνει τη θέση του τραυματία Μάρκο Βεράτι και με τσαγανό να βρίσκει δίχτυα (τρελαίνοντας τους συμπατριώτες καθώς θύμισε Πραντέλι), έχει τους γερόλυκους στην άμυνα, την ασφάλεια του Τζιαλουίτζι Ντοναρούμα στην εστία.
Είναι μια ολοκληρωμένη ομάδα. Η καλύτερη Ιταλία των τελευταίων χρόνων. Δεν ήταν όντως φαβορί πριν αρχίσει το Euro ή κάποιοι την υποτίμησαν;
