Ας πάμε ένα χρόνο πίσω. Από κάπου πρέπει να ξεκινήσεις για να περιγράψεις μια σχέση. Ο Αντρέ Σιμόες φοράει το περιβραχιόνιο του αρχηγού. Δεν είναι πρώτη φορά. Εκείνος και ο Πέτρος Μάνταλος είναι ουσιαστικά η επιτομή της ανέλιξης της ΑΕΚ. Η ίδια η διαδρομή. Λογικό κι επόμενο να είναι και οι δύο που αμφισβητούνται περισσότερο, που λοιδορούνται περισσότερο, που «ευχαριστούμε για όλα, αλλά δεν κάνεις για παραπάνω» περισσότερο. Τι λέγαμε, όμως; Α, ναι... Ένα χρόνο πίσω. Πρωτομηνιά και τότε, αλλά του Σεπτέμβρη.
Μετά από δύο μήνες χτισίματος του παιχνιδιού από την άμυνα, η ΑΕΚ έβλεπε το φάσμα της καταστροφής κατάματα και στην Τρίπολη έκανε μια φρέσκια αρχή. Με νηστεία, προσευχή και Νίκο Κωστένογλου, ο οποίος εντέλει θα διαρκούσε λίγο περισσότερο από όσο ορίζει η νηστεία του Πάσχα, όμως αυτό είναι διαφορετική ιστορία. Εκείνο το απόγευμα ήταν των παικτών. Ήταν των προσωπικοτήτων, ήταν του πείσματος και της επιθυμίας. Ο Αντρέ Σιμόες σκόραρε. Ο Αντρέ Σιμόες σκόραρε στο 93' και χάρισε στην ΑΕΚ τη νίκη με 3-2. Περισσότερο από το γκολ, ο Πορτογάλος μίλησε.
«Θέλω όμως να πω ότι είναι πολύ σημαντικό να ξέρεις τι είναι η ΑΕΚ. Τι σημαίνει αυτή η ομάδα και να το καταλαβαίνουν όλοι από την πρώτη μέρα...».
Ας πάμε τρία χρόνια πίσω. Κάπως πρέπει να συνεχίσεις... Η ΑΕΚ υποδέχεται την Μπριζ στον επαναληπτικό του 0-0. Άλλες εποχές τότε. Αύγουστος, ζέστη, κόσμος στο γήπεδο και όχι στα κιγκλιδώματα έξω από το ΟΑΚΑ. Αντρέ Σιμόες στο 27'. Αντρέ Σιμόες στο 39'. Αντρέ Σιμόες στο 90'. Ένα κερδισμένο πέναλτι και δύο γκολ από τον «άμπαλο». Μα, γιατί «άμπαλος» και εντέλει είναι αληθινή λέξη το «άμπαλος»; Μα, επειδή είναι η μόνιμη κατηγορία προς το πρόσωπό του.
* «Δεν κάνει για παραπάνω».
* «Δεν μπορεί να δημιουργήσει».
* «Δεν ξέρει μπάλα».
* «Μόνο να κόβει μπορεί».
* «Θα είναι πάντα παίκτης του 6».
Καλά όλα τα παραπάνω και επιχειρήματα να στηριχθούν υπάρχουν, αλλά καλύτερα τα εννέα εκατομμύρια που πήρε η ΑΕΚ εκείνη τη σεζόν στο Europa League και καλύτερη η επιστροφή σε ομίλους ευρωπαϊκής διοργάνωσης μετά από έξι χρόνια. Πώς το εισέπραξε ο Πορτογάλος; Εντάξει, αποθεώθηκε από τον Τύπο, έκανε σπουδαία χρονιά, συμμτείχε στο αήττητο σερί της Ευρώπης, το οποίος σταμάτησε στο Κίεβο και στον Μασούντ, κατέκτησε το πρωτάθλημα και έπαιξε στον τελικό κυπέλλου... Τι, θέλει παραπάνω;
«Είναι η δεύτερη φορά που πέτυχα δύο γκολ σε ένα παιχνίδι. Σίγουρα δεν θα είναι η τελευταία. Τώρα είναι στόχος το χατ τρικ!».
Ααααα, αυτό εννοούσες; Με αυτό είμαστε εντάξει, τα βρίσκουμε, κανένα πρόβλημα! Τίποτα άλλο μη ζητήσεις...
Ας πάμε δύο χρόνια πίσω. Πωπω, τι θέλουμε και τι θυμόμαστε τώρα αυτά, ε; Μμμ, κάποιος πρέπει να τα θυμάται. Η ΑΕΚ είναι στους ομίλους του Champions League. O Αντρέ Σιμόες έχει κάνει κατάθεση ψυχής στα προκριματικά, και στα τέσσερα 90λεπτα που αγωνίστηκε. Αλλά, δεν είναι ότι έβαλε και γκολ...
Θα έβαζε στο Αγρίνιο. 24 Νοεμβρίου του 2018. Το κύκλωσε στο ημερολόγιο και μετά ο χρόνος δεν έμοιαζε να έχει σημασία. Ούτε τα γκολ, ούτε οι συμμετοχές, ούτε η αυταπάρνηση, ούτε οι πανηγυρισμοί, ούτε το κασκόλ στο κεφάλι και ο χορός κάτω από τη βροχή τη βραδιά της φιέστας. Καλά δε λένε οι μαθηματικοί (και μόνο αυτοί) ότι τα μαθηματικά ορίζουν τη ζωή μας; Μπροστά στα νούμερα, τα συναισθήματα ασθενούν, οι αναμνήσεις το ίδιο. Ο Αντρέ Σιμόες τέθηκε στο περιθώριο. Απομονώθηκε. Στοχοποιήθηκε. Απαξιώθηκε. Αποδομήθηκε. Σχεδόν αποσυντέθηκε.
«Έτσι όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα, δεν έχω άλλη επιλογή από το να φύγω. Ήθελα να μείνω, αλλά μετά από όσα συνέβησαν, μου άνοιξαν την πόρτα. Αυτό που θέλω όμως να ξέρουν όλοι είναι το εξής: Σέβομαι απεριόριστα την ΑΕΚ και τον πρόεδρο. Αυτός με έφερε στην ΑΕΚ, από μία μικρή ομάδα της Πορτογαλίας. Με βοήθησε και παρά τα όσα έχουν γίνει θα βοηθήσω και εγώ την ΑΕΚ. Εγώ θα φύγω σα φίλος. «Είναι αλήθεια όταν είσαι εκτός ομάδας είναι περίεργο το συναίσθημα. Αισθανόμουνα σαν να αφήνει η οικογένεια το παιδί του να φύγει, τώρα βρήκαμε μια λύση και τώρα είμαι διατεθειμένος να προσπαθήσουμε να κατακτήσουμε τους στόχους μας. Η ΑΕΚ ήταν η πρώτη μου επιλογή, ακόμα και αν τα λεφτά που θα έπαιρνα θα ήταν λιγότερα από αυτά που θα μπορούσα να βρω αλλού».
Ας γυρίσουμε το χρόνο δέκα μέρες πίσω... Κάπως πρέπει να ολοκληρώσεις.
«Έχω ζήσει πολύ σημαντικά πράγματα με την ΑΕΚ στην Ευρώπη, όπως το μεγάλο αήττητο σερί που κάναμε και θέλω να τα ζήσω και πάλι. Πρέπει να το επαναλάβουμε».
Όπως και με τη Μπριζ. Όπως και πριν τρία χρόνια. Ο Αντρέ Σιμόες οδηγεί την ΑΕΚ στους ομίλους. Είναι ο Πορτογάλος ο πιο υποτιμημένος παίκτης της ΑΕΚ; Και μήπως, τελικά, είναι εκείνος ο πραγματικός ηγέτης της;
