Τελικός ήταν και πάει, τουλάχιστον για την προσεχή Κυριακή. Η πεντάδα… της επιτυχίας, δηλαδή ΕΠΟ, Ολυμπιακός, ΑΕΚ, Αστυνομία και Περιφέρεια κατάφερε να παγώσει τον ποδοσφαιρικό χρόνο όσων θέλουν να βλέπουν τη μπάλα να “κουτρουβαλάει” στο χορτάρι και κάπου-κάπου να ‘χει… μπλεξίματα με τα δίχτυα.
Πολλά γράφονται για την πρώτη αναβολή του τελικού Κυπέλλου, άλλα τόσα ακούγονται σε ραδιόφωνα και τηλεοπτικές εκπομπές και αυτό που καταλαβαίνω εγώ είναι ότι λίγο-πολύ, άπαντες έχουν τις ευθύνες τους. Σύμφωνοι, δεν αναλογεί σε όλους το ίδιο μερίδιο ευθύνης, όμως απο τη στιγμή που την Κυριακή δεν έχουμε σέντρα και η γιορτή αποδεικνύεται πολύ κοντή αντί να είναι λαμπρή για τον δεύτερο τη τάξει θεσμό του ελληνικού ποδοσφαίρου, τότε οι εμπλεκόμενοι στο σύνολό τους, έχουν βάλει το χεράκι τους με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Αναμφισβήτητα!
Έχουμε και λέμε.
Ολυμπιακός: Είναι δυνατόν μια από τις καλύτερες ομάδες της τελευταίας δεκαετίας, να “φοβάται” τη… Ριζούπολη; Η ομάδα που όλη τη χρονιά έχασε μόλις ένα ντέρμπι στο 90’; Ο Ολυμπιακός που αυτή τη στιγμή αν κληθεί να αντιμετωπίσει τη… μικτή Σούπερ Λίγκας θα την κερδίσει από το ημίχρονο, αν όχι στο 20λεπτο όπως καθάρισε στα γρήγορα την ΑΕΚ την περασμένη Κυριακή; Οι ερυθρόλευκοι έχουν μπροστά τους ένα ακόμα ματς χρονιάς, αυτό με τη Γουλβς. Ο τελικός με την ΑΕΚ θα ήταν το καλύτερο “ζέσταμα”, η πιο σωστή τακτική να διατηρηθεί ο ρυθμός της ομάδας, να επανέλθουν στο 100% κάποιοι ποδοσφαιριστές που άρχιζαν να δίνουν λύσεις στην κούραση (σ.σ. Φορτούνης, Ραντζέλοβιτς, Καφού) και να πάνε στην Αγγλία ακόμα πιο “δουλεμένοι”, αλλά και με το ηθικό του νταμπλούχου. Το είπα και στην εκπομπή του SDNA τη Δευτέρα, το έγραψα και πριν 20 μέρες έκανε λάθος ο Ολυμπιακός που δεν πήγε στη Ριζούπολη να γράψει άλλη μια μεγάλη νίκη. Η ποδοσφαιρική διαφορά του από ετούτη την ΑΕΚ είναι αυτό που λέμε “πολλά με λίγα”.
ΑΕΚ: Ναι, σε πρώτο πλάνο είναι αμέτοχη και δε φέρει καμία ευθύνη για την αναβολή της Κυριακής. Και ναι, απάντησε ορθά-κοφτά στην επιστολή του Ολυμπιακού, λέγοντας πως “θα παίξουμε όπου και όποτε ορίσει η ΕΠΟ”. Σωστό και τυπικό από την αρχή έως το τέλος, διότι η Ομοσπονδία είναι η διοργανώτρια αρχή. Επειδή όμως, το “παρακάτω” από το τυπικό, είναι το ουσιαστικό, η Ένωση θα μπορούσε να πατήσει πάνω στον αξιακό της κώδικα και να πει “θα παίξουμε” σκέτο. Και “να τα (ξανα)δείξει”. Διότι, για να τα λέμε όλα, και για τον Δικέφαλο πολύ μικρή διαφορά θα είχε να “φύγει” από τη Ριζούπολη και να ανέβει στο ΟΑΚΑ.
ΕΠΟ: Είναι η διοργανώτρια αρχή. Η αρμοδιότητα για την απόφαση ανήκει εξ ολοκλήρου στο Γουδί και αυτό δεν χωράει αντίλογο. Τελεία και παύλα. Είναι σα τον προπονητή που έχει τον πρώτο και τελευταίο λόγο για την ενδεκάδα. Ο προπονητής, όμως, καλό είναι να έχει ήρεμα τα αποδυτήριά του. Στη διοργανώτρια Αρχή, δε μπορεί κανείς να κουνάει το δάχτυλο, ωστόσο κι εκείνη θα πρέπει να βλέπει όλα τα δάχτυλα του χεριού με τον ίδιο τρόπο. Αν ήμουν ΕΠΟ θα φώναζα Ολυμπιακό, ΑΕΚ, Αστυνομία, Περιφέρεια σε ένα δωμάτιο και δεν θα έβγαινε κανείς έξω αν δεν είχε ληφθεί οριστική, αμετάκλητη και κοινής αποδοχής απόφαση. Και μετά θα έκανα… νόμο του κράτους το ΟΑΚΑ ως μία και μοναδική έδρα του τελικού Κυπέλλου, ανεξάρτητα από φιναλίστ και άλλα παρελκόμενα.
Αστυνομία: Ό,τι και να πει κανείς είναι πραγματικά λίγο. Η πρώτη υπηρεσία της χώρας για την ακεραιότητα όλων μας, δεν μπορεί να εγγυηθεί ασφάλεια σε ένα γήπεδο με 300 άτομα. Καταλαβαίνω τις δυσκολίες για τις “γειτονιές”, τα στενά δρομάκια που μπορούν να συναντηθούν τα κόκκινα και κίτρινα μηχανάκια, άλλωστε εξ αρχής έχω γράψει ότι προτιμούσα στην επαρχία το ματς .
Αλλά ρε φίλε, το να ομολογείς την ανικανότητά σου ή την απροθυμία σου για ένα "δύσκολο" επιχειρησιακό σχέδιο, δεν κολακεύει κανέναν και πολύ περισσότερο την ίδια την ηγεσία, υπηρεσιακή και πολιτική. Για τα “δύσκολα” σάς χρειάζεται ένα… σοβαρό κράτος.
Περιφέρεια: Στο ίδιο τέμπο με την Αστυνομία. Αρχικά τα βρήκε όλα ok με τη Ριζούπολη και στη συνέχεια ο αξιότιμος κ. Πατούλης έσβησε το “πράσινο φως” που είχε ανάψει η ίδια η υπηρεσία του για να επανεξετάσει το ζήτημα από μηδενική βάση. Και σα να μην έφτανε αυτό, διαβάσαμε λίγες ώρες μετά, την υποστήριξη που του παρείχαν οι υφιστάμενοί του, τρίβοντάς μας στα μούτρα την… αρμοδιότητα που έχει ο Περιφερειάρχης να προβεί σε έλεγχο και επανέλεγχο του γηπέδου. Τρομερά πράγματα…
Ξέρω τι σκέφτεστε μερικοί. Ότι το παρασκήνιο είναι απείρως μεγαλύτερο και βαθύτερο από όσα διαβάσατε. Μπορεί να έχετε δίκιο. Προσωπικά με ενδιαφέρει το τελικό αποτέλεσμα, εξ ου και οι ευθύνες που “αποδόθηκαν” παραπάνω.
Είχα την τύχη πριν από 1-2 χρόνια περίπου να παρακολουθήσω μια ομιλία του παγκοσμίου φήμης Έλληνα brand strategist, Πήτερ Οικονομίδη. Το moto του σπουδαίου Έλληνα που στα χρόνια της βαθιάς κρίσης ακούστηκε σε όλο τον πλανήτη μέσα από τις διαλέξεις του, ήταν και είναι: “Γίνεται -ως Ελλάδα- να πετύχουμε το στόχο; Να πάμε μπροστά; Γίνεται…”.
Αρκεί να το θέλουν πραγματικά όλοι και να δώσουν λίγη περισσότερη σημασία στους ίδιους τους πρωταγωνιστές, τους επαγγελματίες ποδοσφαιριστές, που με χθεσινή ανακοίνωσή τους ζήτησαν το αυτονόητο: λίγο σεβασμό στον ιδρώτα τους, διότι “δεν είναι όλα νούμερα και ημερομηνίες” ούτε οι ίδιοι είναι “αψυχες μηχανές, αλλά άνθρωποι”…
Και μια ψηφοφορία, κουβέντα να γίνεται...
