Το καμπανάκι είχε βαρέσει από την περασμένη αγωνιστική. Και στις νίκες, εκεί που δεν υπάρχει τόσο μεγάλη πίεση, οφείλεις να το ακούς καλύτερα. Αν μπορείς βεβαίως. Γιατί στην προκειμένη περίπτωση ίσως περισσότερο να ισχύει το δεν μπορείς παρά το δεν θέλεις.
Το κακό φαινότανε από την επικράτηση επί του Αστέρα λοιπόν. Όχι πως πήγαινε τρένο πιο πριν η ομάδα, απλά ίσως και να δόθηκε η εντύπωση ότι έμαθες να κερδίζεις ακόμη και στην κακή σου μέρα. Δύσκολο να συμβεί αυτό σε ένα ρόστερ χωρίς πολλές προσωπικότητες πάντως.
Ο Παναθηναϊκός λοιπόν δεν νίκησε ΟΥΤΕ στον Βόλο. Επιβεβαίωσε για μια ακόμη αγωνιστική το σοβαρό πρόβλημα που έχει απέναντι σε μικρομεσαίες ομάδες και έκλεισε τον πρώτο γύρο με έναν πολύ κακό απολογισμό και δίχως να έχει ποτέ καταφέρει να πάρει δεύτερο συνεχόμενο ματς. Τι συζητάμε τώρα…
Κι όλα αυτά ενώ ξεκίνησε ιδανικά, με γκολ σχεδόν από τα αποδυτήρια. Είχε την ευκαιρία να το τελειώσει το ματς στο πρώτο 25άλεπτο αλλά έδινε την εντύπωση ότι παραήταν χαλαρός και αφελής. Στη συνέχεια ο Βόλος κυριάρχησε, το κέντρο χάθηκε πλήρως με το 4-3-3 να μην δικαιώνει τον Δώνη και η ισοφάριση ήρθε φυσιολογικά. Με πέναλτι στο οποίο βέβαια είχε προηγηθεί επιθετικό φάουλ αλλά φαίνεται πως στην… επέτειο του Παπουτσέλη (23 χρόνια μετά) ΟΛΑ επιτρέπονται…
Σε αντίθεση με τις προηγούμενες γκέλες, όπου όσο περνάει η ώρα είθισται ο Παναθηναϊκός να μένει από δυνάμεις, στο Βόλο είδαμε κάτι διαφορετικό. Εγιναν φάσεις ως τη λήξη, έχασες μεγάλες ευκαιρίες αλλά δεν τα κατάφερες ούτε και έτσι. Και νομίζω ότι ένα γύρο μετά δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για ατυχία, ούτε για τίποτα άλλο παρά από έλλειψη ικανότητας και ποιότητας.
Όταν δε σου λείπουν οι περισσότεροι από τους παίκτες που έχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά βλέπουμε πως το πρόβλημα διογκώνεται. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Παναθηναϊκός δεν παράγει ποδόσφαιρο από τη μέρα που τραυματίστηκε ο Ζαχίντ, ενώ τεράστιο ήταν και το κενό του Κουρμπέλη στα χαφ.
Με αυτά και με αυτά χάθηκε πολύτιμο έδαφος για τα πλέι οφ. Μπορεί μαθηματικά να είσαι κοντά και μέσα στο κόλπο πλην όμως όταν δεν μπορείς να τελειώσεις παιχνίδια σαν αυτά του Βόλου, όπου υπό φυσιολογικές συνθήκες μετά το 0-1 πρέπει να βάλεις και δεύτερο και τρίτο γκολ, δεν μπορείς να ελπίζεις και σε πολλά…
