MENU

Ο ξάδελφος μου ο Τάκης είναι από τους κλασικούς ανικανοποίητους ποδοσφαιρόφιλους που, με μια μοναδική ικανότητα, πάντα (θέλουν να) βρίσκουν κάτι αρνητικό σε κάτι υπέρμετρα θετικό, όπως ήταν η κατάκτηση του Euro2004 από την Εθνική Ελλάδας.

Ο Τάκης, λοιπόν, χάρηκε βεβαίως για την ιστορική επιτυχία προ 15ετίας στα πορτογαλικά γήπεδα (και ας μην το πολυέδειχνε), αλλά γκρίνιαζε για την τακτική του «μισού μηδέν» της Ελλάδας και της (ευεργετικής) επιμονής της να αφήνει την μπάλα στον αντίπαλο, εκμεταλλευόμενη ιδανικά τα (λίγα, αλλά καίρια) λάθη του. Η Ελλάδα αρέσκονταν να δημιουργεί λίγο και να καταστρέφει πολύ.

Εκείνη η τακτική, όμως, αγαπητέ ξάδελφε, δούλεψε μια χαρά για μια δεκαετία, αφού η Ελλάδα σε αυτό το διάστημα πήγε σε δύο ακόμα Euro (στο ένα έφτασε μέχρι τα προημιτελικά) και σε δύο Παγκόσμια Κύπελλα, χάνοντας στα πέναλτι την πρόκριση στα προημιτελικά στο δεύτερο από αυτά.

Το DNA του Έλληνα ποδοσφαιριστή περιλαμβάνει την μαχητικότητα και την εξυπνάδα (ενίοτε και την πονηριά), ώστε να επιβάλλεται των ποιοτικότερων τεχνικά αντιπάλων του (προσοχή, δεν είναι όλοι έτσι).

Αυτή η εθνική ομάδα του Τζον Φαν’ τ Σχιπ, όμως, μας έδειξε μέσα σε ελάχιστα παιχνίδια ότι μπορούμε να φτάσουμε στο επιθυμητό αποτέλεσμα ΚΑΙ με ωραίο ποδόσφαιρο, ΚΑΙ με κυριαρχία στην κατοχή της μπάλας, ΚΑΙ με δημιουργία υπερδιπλάσιων ευκαιριών, σε σχέση με τον αντίπαλο.

Για τρίτο διαδοχικό παιχνίδι, στο οποίο σημειώθηκε τρίτη σερί νίκη (αλήθεια, θυμάστε πότε ήταν η τελευταία φορά που πετύχαμε τρεις διαδοχικές νίκες;), οι τελικές της Ελλάδας ξεπέρασαν τις είκοσι και άγγιξαν τις τριάντα! Και σε αυτή την περίπτωση, οι αριθμοί λένε όλη την αλήθεια και μόνο αυτήν.

Στην δημιουργία, στην (πολύτιμη) γρήγορη ανάκτηση της μπάλας μετά από απώλειά της, τα ουσιαστικά τρεξίματα και την καλή κυκλοφορία, κόντρα στην Φινλανδία προστέθηκε και η επίδειξη του απαιτούμενου χαρακτήρα για το κάτι παραπάνω στα πολύ δύσκολα.

Κόντρα στην ροή του αγώνα και με ένα γκολ – δώρο, η Ελλάδα βρέθηκε να χάνει από μια Φινλανδία που ήρθε με αλλαγές στην Αθήνα, μεθυσμένη από το νέκταρ της παρθενικής της πρόκρισης σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης, αλλά σε καμία περίπτωση με διάθεση για… τουρισμό στην Ακρόπολη.

Και το επιβεβαίωσε ξεκάθαρα ο προπονητής της Μάρκου Κάνερβα στο δεύτερο μέρος, όταν έκανε δύο επιθετικογενείς αλλαγές, επιχειρώντας να αποτρέψει την δίκαιη νίκη μιας Ελλάδας που πρόσθεσε και την ανατροπή στα (μικρά, αλλά σημαντικά) επιτεύγματα του τελευταίου διμήνου.

Οι τρεις διαδοχικές νίκες ίσως να μην έχουν και καμία ουσιαστική χρησιμότητα, εκτός ίσως από την (πικρή) διαπίστωση ότι είχαμε τα φόντα για να διεκδικήσουμε μέχρι τέλους την πρόκριση στην τελική φάση του Euro2020, σε έναν όμιλο ξεκάθαρα στα μέτρα μας.

Η επόμενη προκριματική διαδικασία θα είναι πολύ πιο ζόρικη, γιατί στο Παγκόσμιο Κύπελλο δεν υπάρχουν 24 θέσεις, όπως στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα. Αυτή η εθνική ομάδα, όμως, δείχνει ότι έχει την δυνατότητα να παλέψει σε όλα τα παιχνίδια, να είναι ανταγωνιστική και, ενδεχομένως, επαρκώς αποτελεσματική.

Παίζοντας, μάλιστα, ωραίο, σύγχρονο ποδόσφαιρο και όχι μόνο «κλέβοντας» το αποτέλεσμα, όσο και αν αυτό δεν… χάλαγε την πλειοψηφία των φιλάθλων, όταν συνέβαινε. Ξάδελφε, ψήνεσαι για ταξιδάκι στο Κατάρ τα Χριστούγεννα του 2022; Εγώ, πάντως, αρχίζω από τώρα να βάζω λεφτά στην άκρη, ποτέ δεν ξέρεις…

Ξάδελφε, πάμε Κατάρ τα Χριστούγεννα του 2022;
EVENTS