MENU

Ομολογώ ότι ήμουν σίγουρος πως το βραβείο «The Best» της FIFA για τον καλύτερο ποδοσφαιριστή της χρονιάς θα κατέληγε στον Βίρχιλ φαν Ντάικ, όπως πέρυσι νικητής ήταν ο Λούκα Μόντριτς, αντί για ένα από τα δύο μέλη της... δικτατορικής διαρχίας των Κριστιάνο Ρονάλντο και Λιονέλ Μέσι.

Το γεγονός ότι ο «CR7» δεν επρόκειτο να δώσει το παρών στο Γκαλά στο Μιλάνο λόγω του τραυματισμού του (η FIFA είναι πολύ ενοχλημένη με την στάση του), ενίσχυσε αυτή την σιγουριά μου, αφού ο Πορτογάλος σπανίως πηγαίνει σε κάποια τελετή όπου ξέρει πως ΔΕΝ θα κερδίσει (κορόιδο είναι;).

Το γεγονός, όμως, ότι ο Λέο πήγε στην ιταλική πόλη παρέα με την σύζυγό του, Αντονέλα Ροκούτσο, και τους δύο μεγαλύτερους από τους τρεις γιους του (Τιάγκο και Ματέο), με έκανε να αμφιβάλω για την βεβαιότητά μου. Γιατί να πάνε όλοι μαζί, αν δεν ήταν για να δουν τον μπαμπά να βγαίνει πρώτος;

Λίγα λεπτά πριν από τις έντεκα (ώρα Ελλάδας), η ανακοίνωση από τον Τζιάνι Ινφαντίνο για τη νίκη του Λιονέλ Μέσι, μου υπενθύμισε ότι, ενίοτε (όχι πάντα), τα βραβεία δίνονται όντως για τις ατομικές επιδόσεις ενός παίκτη και όχι για συνδυασμό ατομικών και ομαδικών αποτελεσμάτων – επιτυχιών.

Αν θέλετε την άποψή μου, το ομαδικό αποτέλεσμα πρέπει να έχει την βαρύτητά του. Όταν, όμως, οι επιδόσεις όπως αυτές του Μέσι ήταν πέρυσι κάτι σαν... εξωγήινες, τότε αναρωτιέσαι τι άλλο έπρεπε να κάνει ο αθεόφοβος για να φτάσει η Μπαρτσελόνα στην επίτευξη όλων των στόχων της.

Επειδή, πάντως, στην ψηφοφορία της «Χρυσής Μπάλας» παίζει μεγάλο ρόλο και η ομαδική διάκριση, αφήνω ορθάνοιχτο το ενδεχόμενο να βγει κερδισμένος ο Φαν Ντάικ στο συγκεκριμένο βραβείο, αφού άλλωστε οι δημοσιογράφοι που ψήφισαν στο «The Best», ανέδειξαν κορυφαίο τον Ολλανδό αμυντικό της Λίβερπουλ. Ξέφυγα όμως...

Η τελετή στην Σκάλα του Μιλάνο ήταν λαμπερή, το γυναικείο ποδόσφαιρο κερδίζει δικαίως όλο και μεγαλύτερο έδαφος, αλλά η θριαμβεύτρια της βραδιάς ήταν μια άλλη γυναίκα που δεν παίζει μπάλα, την αφηγείται όμως με μοναδικό τρόπο.

Πριν από δώδεκα χρόνια, η Σίλβια Γκρέκο υιοθέτησε τον Νικολάς, ένα τυφλό και αυτιστικό παιδί, το οποίο ήταν μόλις 500 (!) γραμμάρια όταν γεννήθηκε. Από τα πέντε του χρόνια τον πηγαίνει στο γήπεδο και ο Νικολάς έγινε φίλαθλος της Παλμέιρας, αλλά βεβαίως δεν μπορεί να παρακολουθεί τα παιχνίδια.

Το κάνει, όμως, μέσα από την ψυχή του και, κυρίως, από τα λόγια της μητέρας του. Η Σίλβια του αφηγείται τι γίνεται στο γήπεδο, τι φορούν οι δύο ομάδες, τις επιθέσεις, τα γκολ... Ο Νικολάς ζει μέσα από την Παλμέιρας και μέσα από τα λόγια της Σίλβια.

Η συγκλονιστική ιστορία της έγινε γνωστή στον κόσμο μέσα από τον δημοσιογράφο Μάρκο Αουρέλιο Σόουζα (τελικά, κάτι καλό κάνουν και αυτοί οι αλήτες οι δημοσιογράφοι...), τον οποίο η Σίλβα ευχαρίστησε, όταν παρέλαβε το βραβείο του καλύτερου φιλάθλου από την FIFA, έχοντας πάντα στο πλευρό του τον Νικολάς.

Λέο, ο πιο λαμπερός νικητής της βραδιάς ήσουν εσύ. Η μεγάλη νικήτρια, όμως, είναι αυτή η γυναίκα που δίνει ζωή στον 12χρονο γιο της, χάρη σε ένα άθλημα που είναι τόσο δημοφιλές, επειδή ακριβώς είναι τόσο απλό. Όσο και αν το ποδόσφαιρο χάνει σταδιακά την ανθρωπιά του...

Συγνώμη Λέο, αλλά η νικήτρια είναι η Σίλβια
EVENTS