Τα χρήματα (λένε πως) δεν φέρνουν την ευτυχία. Και αυτή είναι η αλήθεια. Όπως αλήθεια, όμως, είναι ότι βοηθούν στην πιο εύκολη αναζήτησή της, έστω και αν αυτή εντέλει είναι επίπλαστη.
Στο ποδόσφαιρο και δη στις μεταγραφές, ισχύει πάνω κάτω το ίδιο. Δεν ξεχνώ, άλλωστε, ότι το καλοκαίρι του 2008 (προ κρίσης ακόμα) ο πολύ ισχυρός πολυμετοχικός Παναθηναϊκός είχε δώσει πάνω από τρία εκατομμύρια ευρώ (αλήθεια, πόσο θα ήθελε να τα είχε τώρα…) για ένα… καμηλό παλτό από τα λίγα, ονόματι Ροντρίγκο Σόουζα.
Όταν έχεις λεφτά να ξοδέψεις, είναι πολύ εύκολο να πέσεις σε γκάφες ολκής, όπως η προαναφερθείσα. Όταν το ταμείο είναι μείον, από την άλλη, έχεις έτοιμη δικαιολογία για (πολύ) πιθανή αποτυχία στο παζάρι. Μια δικαιολογία που καλύπτει την σημαντική έλλειψη στο σκάουτ και την οργάνωση από τις ελληνικές ομάδες.
Εδώ και εβδομάδες ο Ολυμπιακός, ο οποίος θέλει να είναι (σχεδόν) έτοιμος σε έναν μήνα από τώρα για τους αγώνες με την Βικτόρια Πλζεν στα προκριματικά του Champions League, έψαχνε δύο παίκτες – κλειδιά για την ενδεκάδα του: Κεντρικό αμυντικό (πιθανόν και δύο) και επιθετικό.
Για την θέση του στόπερ, επέμενε στον Ρούμπεν Σεμέδο. Έναν ποδοσφαιριστή που είναι πιο γνωστός για τα μπλεξίματά του με τον νόμο (με απόπειρα δολοφονίας, οπλοκατοχή, ληστεία και τετράμηνη φυλάκιση), παρά για τις αρετές του μέσα στο γήπεδο. Οι Ερυθρόλευκοι τον έκαναν δικό τους και τώρα κάνουν τον σταυρό τους για να μην θυμηθεί τα… παλιά.
Στην επίθεση, η επιλογή του Μάρκους Μπεργκ, επειδή δεν θα χρειάζονταν καμία προσαρμογή και έχει αφήσει τα διαπιστευτήρια του, έμοιαζε ιδανική. Δεν προχώρησε, όμως, και δεν εμφανίζεται στον ορίζοντα μια εξίσου αξιόπιστη εναλλακτική. Προφανώς, επειδή οι Ερυθρόλευκοι δεν έχουν καταφέρει να βρουν κάτι ίδιο ή καλύτερο.
Και οι μεταγραφές που έγιναν στον Πειραιά, πριν από αυτή του Σεμέδο, επιβεβαιώνουν ότι, και στο ποδόσφαιρο, έστω και με λίγες εξαιρέσεις, είμαστε η χώρα του «αν σου κάτσει;».
Η ομάδα που φιλοδοξεί να αμφισβητήσει τα πρωτεία του ΠΑΟΚ, έδωσε το μεγαλύτερο συμβόλαιο σε έναν 34χρονο εξτρέμ (Ματιέ Βαλμπουενά), με δεδομένη ποιότητα, αλλά με καριέρα στην κατιούσα και για μια θέση όπου η ηλικία σαφώς επηρεάζει ταχύτητα και αντίληψη.
Η έτερη «δυνατή» μεταγραφή μέχρι τώρα για τις θέσεις από την μέση και μπροστά είναι ενός ποδοσφαιριστή που προέρχεται από ουσιαστικά «άδεια» σεζόν λόγω τραυματισμού (Σουντανί) και έχει ως βασικό «προσόν» ότι προέρχεται από την άλλη ομάδα του ιδιοκτήτη (Νότιγχαμ Φόρεστ), άρα δεν στοιχίζει ούτε ευρώ.
Από τις μέχρι τώρα κινήσεις του Ολυμπιακού, οι δεδομένες γκαραντί κινήσεις είναι η αγορά του Ζοσέ Σα και η ανανέωση του Κώστα Φορτούνη. Μια καλή ομάδα πρέπει να ξεκινάει από έναν καλό τερματοφύλακα και ο Πορτογάλος έχει αποδείξει πως είναι.
Ο Φορτούνης είναι αυτή την στιγμή ο καλύτερος Έλληνας ποδοσφαιριστής και, βεβαίως, καλείται να δείξει την απαραίτητη ωριμότητα και να μην «καθίσει» στο νέο, πλούσιο συμβόλαιό του, όπως κακώς έκαναν στο παρελθόν άλλοι συμπατριώτες του (ονόματα δεν λέμε, υπολήψεις δεν θίγουμε).
Την ίδια ώρα, η ΑΕΚ, η οποία φιλοδοξεί φέτος να είναι πολύ πιο ανταγωνιστική απ’ ότι πέρυσι (δεν φαντάζει πολύ δύσκολο κάτι τέτοιο…), δεν έχει δώσει ούτε ευρώ για να ενισχυθεί. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, αν πρόκειται για ελεύθερους παίκτες με προοπτική.
Είναι αρνητικό, όμως, όταν αφορά δανεισμούς χωρίς οψιόν αγοράς, όπως είναι του Ζεράλδες, ή ποδοσφαιριστές που σε καμία περίπτωση δεν φαντάζουν καλύτεροι από αυτούς που ήδη υπήρχαν, όπως ο Παουλίνιο ως «αντί – Γκάλο» στην δεξιά πλευρά της άμυνας.
Ο Μιγκέλ Καρντόσο, όπως πρέπει να γίνεται με κάθε προπονητή που στηρίζεται από την διοίκηση που τον προσλαμβάνει, θα δουλέψει με αρκετούς παίκτες που ο ίδιος ζήτησε, όπως και ο Νταβίντ Σιμάο. Υπάρχουν, βεβαίως, και εξαιρέσεις, όπως η προεδρική αδυναμία που ακούει στο όνομα Όγκνιεν Βράνιες.
Έναν ποδοσφαιριστή που πέταξε στα σκουπίδια όλη την τελευταία σεζόν, ανάμεσα σε κακές εμφανίσεις και ερωτικά σκάνδαλα που έπληξαν την ήδη αμφιλεγόμενη εικόνα του. Ουδείς αμφισβητεί την χρησιμότητα του Βράνιες, αλλά κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί πως θα επιστρέψει όπως ήταν πριν από το περυσινό «διάλειμμα», αλλά και ότι δεν θα του… γυρίσει το μάτι κάποια στιγμή. Και ο Καρντόσο, πιστέψτε με, δεν είναι το ίδιο διπλωμάτης με τον Μανόλο Χιμένεθ. Και εδώ, λοιπόν, αν σου κάτσει…
Κάτι ανάλογο ισχύει και στην περίπτωση του Μπράουν Ιντέγε στον Άρη. Ο Νιγηριανός, ο οποίος αποκτήθηκε για να αποτελέσει το σημείο αναφοράς στην επίθεση των Κίτρινων, έχει να δώσει επίσημο παιχνίδι από τις 19 Μαΐου του… 2018! Δηλαδή πάνω από χρόνο! Και εδώ, λοιπόν, αν σου κάτσει…
Όσο για την «βόμβα» που ακούει στο όνομα Αλέσιο Τσέρτσι, ας με συγχωρέσουν οι φίλοι του Άρη, αλλά ο Ιταλός έχει καμία δεκαετία να παίξει σοβαρό ποδόσφαιρο, έχοντας αγωνιστεί σε έντεκα διαφορετικές ομάδες, όντας ακόμα 31 ετών…
Περιμένω να δω τι θα γίνει και με τον ΠΑΟΚ. Ο νταμπλούχος φρονώ ότι έχει αργήσει και, προς το παρόν τουλάχιστον, επενδύει σε παίκτες που δεν ξέρω κατά πόσο μπορούν να κάνουν την διαφορά, όπως ο Ροντρίγκο ή ο Ντάγκλας Αουγκούστο, με τον δεύτερο να έχει προοπτικές, αλλά να χρειάζεται δεδομένα χρόνο για να προσαρμοστεί στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο.
Είναι απαραίτητη η άμεση εύρεση παικτών για θέσεις – κλειδιά, όπως αυτή του «αντί – Βιεϊρίνια» και του «αντί – Μαουρίσιο». Τα προκριματικά του Champions League πλησιάζουν και, αν δεν σπεύσει να κάνει ουσιαστικές κινήσεις, το όνειρό του μπορεί (εκ νέου) να μετατραπεί σε εφιάλτη.
