Η αλήθεια είναι πως ο Μάρκο Νίκολιτς το είχε προαναγγείλει. Δεν είχε προετοιμάσει ταμπούρι, δεν είχε προετοιμάσει λεωφορείο. Που μεταξύ μας, θα ήταν μια εύκολη και safe λύση. Έπαιξε με το στυλ που θα παίξει και το Σάββατο με τον... Παναιτωλικό. Το πλάνο ήταν η ΑΕΚ να έχει κοντά τις γραμμές της, να περιορίσει τις μεταβάσεις της πυραυλοκίνητης Σίτι και να μπορέσει με κάποιους καλούς χειριστές της μπάλας, να σπάσει το πρέσινγκ και να πετύχει ότι μπορεί επιθετικά. Μερικά πράγματα τα έκανε σωστά, για παράδειγμα δεν θυμάμαι τους Άγγλους να δημιουργούν τόσα πολλά προβλήματα σε αντεπιθέσεις. Αντίθετα, ότι γκολ δέχτηκε η ΑΕΚ το δέχτηκε σε σετ παιχνίδι. Eνώ αμυνόταν δηλαδή, στο δικό της μισό. Και αυτό είναι το οξύμωρο. Και εξηγώ...
Σε τέτοιου είδους παιχνίδια, απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους, τα περισσότερα πράγματα δεν είναι στο χέρι σου και δεν τα ελέγχεις εσύ. Αυτά που είναι όμως πρέπει να τα κανείς καλά. Η ΑΕΚ εκεί υστέρησε. Το πρώτο γκολ το βγάζω εκτός γιατί είναι από στατική, στο δεύτερο χάνονται τα μαρκαρίσματα από Πήλιο-Φιλίπε Ρέλβας, ο Ζοάο Μάριο δεν τους δίνει βοήθεια ως όφειλε και οι Λιούις-Φόντεν κάνουν τη ζημιά. Στο 3-1 πάλι υπάρχει αδυναμία στο μαρκάρισμα των αντιπάλων και ο Αριάγκα τρώει εύκολα την προσποίηση του Τσερκί, ενώ στο τέταρτο και το πέμπτο γκολ Φιλίπε Ρέλβας και Πήλιος είναι απρόσεκτοι στην πλάτη τους. Όλα αυτά ξαναλέω συμβαίνουν με την ΑΕΚ στο δικό της μισό. Εκεί εκτιμώ πως οι παίκτες του Νίκολιτς θα έπρεπε να είχαν πρώτα απ' όλα μεγαλύτερη υπευθυνότητα για να αμυνθούν πιο συγκεντρωμένα, πιο δυναμικά, πιο aggressive και να μην χάνουν τόσο εύκολα τους αντιπάλους τους και φυσικά να βλέπαμε πιο σωστές βοήθειες διότι ομάδες σαν τη Σίτι μπορείς να τις αντιμετωπίσεις μόνο με έναν τρόπο: κάνοντας εσύ υπεραριθμίες στο αμυντικό σου κομμάτι.
Αυτό η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να το κάνει διότι η επιλογή του Ζοάο Μάριο δεν βγήκε, με τον Πορτογάλο να μην έχει από τη φύση του τις εντάσεις να ακολουθήσει, η επιλογή Αριάγκα επίσης παίρνει αρνητικό πρόσημο ανασταλτικά ενώ δεν λειτούργησε καθόλου και το δίδυμο Γιόβιτς - Βάργκα που ήταν απλή αναφορά στο φύλλο αγώνα. Ο Νίκολιτς διόρθωσε κάπως την κατάσταση στην πορεία φέρνοντας ταχύτητα με τους Κοϊτά-Ζίνι αλλά και πάλι το πρόβλημα στο αμυντικό σκέλος που αναλύσαμε και πιο πάνω, παρέμεινε. Το 5-1 είναι βαρύ αλλά ειλικρινά σαν σκορ δεν μου λέει τίποτα πολύ απλά γιατί η Σίτι μπορεί να κερδίσει με αυτή τη διαφορά τερμάτων όχι οποιαδήποτε ελληνική ομάδα αλλά οποιαδήποτε ομάδα στην Ευρώπη.
Παρ' όλα αυτά η ΑΕΚ πρέπει να αναλύσει τι δεν πήγε καλά και την επόμενη φορά να εμφανιστεί πιο προετοιμασμένη και καλύτερη διότι πλέον ως πρωταθλήτρια Ελλάδος ανήκει και αγωνίζεται στην ευρωπαϊκή ελίτ. Όπως έχει πει άπειρες φορές όμως ο Νίκολιτς, για να είναι εκεί ξανά και του χρόνου, θα πρέπει να κατακτήσει ξανά τον τίτλο. Το παιχνίδι του Σαββάτου με τον Παναιτωλικό στη Νέα Φιλαδέλφεια είναι το πιο δύσκολο μέχρι το επόμενο και η ΑΕΚ καλείται από σήμερα που επιστρέφει στη βάση της στις λίγες ημέρες που έχει μπροστά να προετοιμαστεί κατάλληλα πνευματικά και αγωνιστικά. Ζητούμενο για την Ένωση είναι η αντίδραση και προφανώς η διάρκεια από εδώ και πέρα καθώς έχει μπροστά της πέντε παιχνίδια σε 16 ημέρες με Παναιτωλικό εντός, ΠΑΟΚ Τούμπα Κύπελλο, Παναθηναϊκό ΟΑΚΑ, Ρεάλ και Λεβαδειακό μέσα. Ματς που θα κληθεί να τα διαχειριστεί απ' όλες τις απόψεις. Έχει δείξει ότι διαθέτει και το μέταλλο και την ομάδα για να το κάνει και κυρίως έχει δείξει ότι μαθαίνει από τα λάθη της. Κλείνω με ένα σχόλιο για τον κόσμο. Μετά το Λονδίνο, οι οπαδοί της ΑΕΚ έδωσαν μαθήματα εξέδρας και στο Μάντσεστερ. 3.000 και έμοιαζαν 30. Απλά συγκλονιστικοί, μετέτρεψαν το Etihad σε Ν. Φιλαδέλφεια και όπως πάντα ευρηματικοί με το «εκεί εκεί στη Β' Εθνική» να είναι όλα τα λεφτά!
