Επτά αλλαγές στην ενδεκάδα, πέντε συνεχόμενες νίκες και τέσσερα διαδοχικά παιχνίδια με ανέπαφη εστία. Αν κάτι αρχίζει να ξεχωρίζει στον Ολυμπιακό του Ιμανόλ Αλγουαθίλ, είναι η ικανότητά του να παίρνει αποτελέσματα με διαφορετικά πρόσωπα. Και σε μια σεζόν με Ελλάδα και Ευρώπη, αυτό μπορεί να αποδειχθεί πολυτιμότερο από μια εντυπωσιακή εμφάνιση.
Ο Βάσκος γύρισε από τη Μασσαλία με ένα σπουδαίο διπλό, άλλαξε επτά από τους έντεκα βασικούς του και πήγε στο Αγρίνιο για άλλο ένα τρίποντο. Το πήρε. Ο Ολυμπιακός αρχίζει να αποκτά κάτι που χτίζεται δύσκολα: τη συνήθεια να κερδίζει ακόμη κι όταν η απόδοσή του απέχει από το ιδανικό.
Το πραγματικό κέρδος του Αλγουαθίλ βρίσκεται στο βάθος του ρόστερ. Το rotation αποκτά ουσία όταν οι αλλαγές προσφέρουν λύσεις και οι παίκτες αισθάνονται ενεργό κομμάτι της ομάδας. Επτά διαφορετικοί βασικοί μετά από ευρωπαϊκή νίκη είναι μια σοβαρή δοκιμασία συνοχής. Ο Ολυμπιακός την πέρασε.
Από την άλλη, χρειάστηκε να φτάσει στην 7η αγωνιστική για να σκοράρει περισσότερα από ένα γκολ σε παιχνίδι πρωταθλήματος. Για μια ομάδα που διεκδικεί τον τίτλο, αυτό είναι στοιχείο προβληματισμού. Οι νίκες έρχονται, αλλά η επιθετική λειτουργία έχει ακόμη περιθώρια βελτίωσης.
Ευτυχώς για τους ερυθρόλευκους, η άμυνα και ο Ορτέγκα έχουν αναλάβει να κρατούν την κατάσταση υπό έλεγχο. Ο Ορτέγκα είναι μεγαλύτερος, πιο έμπειρος και διαφορετικός από τον Τζολάκη. Μέχρι στιγμής, όμως, έχει πετύχει κάτι σπουδαίο: να μη φαίνεται το κενό του Έλληνα τερματοφύλακα.
Η διπλή επέμβασή του στο 64’ στο Αγρίνιο άξιζε σχεδόν όσο ένα γκολ. Όπως και στη Μασσαλία, εμφανίστηκε την κρίσιμη στιγμή. Γιατί ο καλός τερματοφύλακας κρίνεται και από το πότε κάνει την απόκρουση. Τα τέσσερα συνεχόμενα clean sheets επιβεβαιώνουν την αμυντική σταθερότητα.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται ο Τσικίνιο. Μετά από ένα μεγάλο διάστημα μετριότητας, ο Πορτογάλος έδωσε ασίστ στη Μασσαλία και ακολούθησε με εκείνο το υπέροχο πλασέ έξω από την περιοχή στο Αγρίνιο. Πλασέ μεν, άπιαστο δε. Δύο καθοριστικές ενέργειες σε δύο παιχνίδια. Μια καλή αρχή και μια υπενθύμιση της ποιότητάς του.
Ο Ολυμπιακός έχει αρχίσει να λύνει ένα από τα δυσκολότερα προβλήματα μιας ομάδας που κάνει πρωταθλητισμό: πώς να κερδίζει με περισσότερους από έντεκα ποδοσφαιριστές.
Παναθηναϊκός: Όταν τα 5,72 xG λένε περισσότερα από τα πέντε γκολ
Το 5-1 του Παναθηναϊκού απέναντι στον Αστέρα είναι εντυπωσιακό. Τα 5,72 αναμενόμενα γκολ (xG), όμως, είναι ακόμη πιο εντυπωσιακά από τα πέντε γκολ που τελικά μπήκαν.
Είκοσι έξι τελικές προσπάθειες, 70% κατοχή και μια ομάδα που έφτανε στην αντίπαλη περιοχή με εντυπωσιακή συχνότητα. Τα xG αποτυπώνουν την ποιότητα των ευκαιριών και όταν ο δείκτης φτάνει στο 5,72, μιλάμε για μια άμυνα που βρέθηκε επί 90 λεπτά μπροστά σε ένα πρόβλημα που αδυνατούσε να λύσει.
Το ενδιαφέρον είναι ότι όλα αυτά συνέβησαν ενώ ο Παναθηναϊκός έχασε πολύ νωρίς τον Ουναΐ. Ο Μαροκινός είναι από τους λίγους ποδοσφαιριστές του πρωταθλήματος που μπορούν να αλλάξουν τον ρυθμό ενός αγώνα με μία κίνηση, μία μεταβίβαση ή ένα απλό γύρισμα του σώματος.
Ο Παναθηναϊκός απέδειξε ότι μπορεί να παράγει ευκαιρίες ακόμη κι όταν χάνει έναν από τους βασικούς δημιουργούς του. Το αν μπορεί να το κάνει σταθερά απέναντι σε πιο απαιτητικούς αντιπάλους είναι μια διαφορετική συζήτηση.
Η εικόνα του Ουναΐ να αποχωρεί με φορείο ήταν η πιο δυσάρεστη στιγμή μιας εξαιρετικής επιθετικής βραδιάς. Μέχρι να ξεκαθαρίσει η σοβαρότητα του τραυματισμού του, η αγωνία παραμένει.
Ο Παναθηναϊκός πέτυχε πέντε γκολ, δημιούργησε ευκαιρίες για ακόμη περισσότερα, αλλά στο τέλος όλοι περίμεναν νέα για έναν ποδοσφαιριστή που έπαιξε λιγότερο από 20 λεπτά.
ΠΑΟΚ: Ο Μιχαηλίδης πάτησε το buzzer και έσβησε τη φωτιά
Μερικές νίκες προσφέρουν κάτι περισσότερο από τρεις βαθμούς: ηρεμία. Ο ΠΑΟΚ είχε μεγάλη ανάγκη και τα δύο μετά το σοκ της ήττας από την Καλαμάτα. Και τα βρήκε στην εκπνοή απέναντι στον Ηρακλή.
Το γκολ του Μιχαηλίδη ήταν ένα κανονικό ποδοσφαιρικό buzzer beater. Μια εκτέλεση φάουλ με εξωτερικό φάλτσο, μια κεφαλιά στην κατάλληλη στιγμή και ένα παιχνίδι που έμοιαζε να οδηγείται σε βαθμολογική απώλεια μετατράπηκε σε νίκη.
Στο ποδόσφαιρο, μερικές φορές, η διαφορά ανάμεσα στην κρίση και στην ανακούφιση είναι μία επαφή της μπάλας.
Η νίκη, βέβαια, αφήνει ανοιχτά τα αγωνιστικά ζητήματα. Ο ΠΑΟΚ χρειάζεται μεγαλύτερη διάρκεια στην απόδοσή του, ώστε να αποφεύγει τις περιπέτειες των τελευταίων λεπτών. Μια ομάδα που διεκδικεί το πρωτάθλημα οφείλει να βρίσκει λύσεις πολύ νωρίτερα.
Από την άλλη, μετά από μια βαριά εντός έδρας ήττα, ένα δεύτερο συνεχόμενο στραβοπάτημα θα δημιουργούσε πολύ διαφορετικό κλίμα.
Ο Μιχαηλίδης έδωσε στον ΠΑΟΚ τον χρόνο να λύσει τα προβλήματά του χωρίς να τον κυνηγάει άλλη μία απώλεια βαθμών.
Τι... φρούτο είναι αυτή η Καλαμάτα;
Μία νίκη στην Τούμπα μπορεί να είναι έκπληξη. Δύο διαδοχικές νίκες απέναντι σε ΠΑΟΚ και ΟΦΗ αρχίζουν να μοιάζουν με κάτι διαφορετικό. Και κάπου εδώ πρέπει να κάνουμε την ερώτηση: Τι... φρούτο είναι τελικά αυτή η Καλαμάτα;
Η νεοφώτιστη ομάδα έχει ποδοσφαιριστές που κάνουν τη διαφορά, επιθετική αυτοπεποίθηση και, όπως φάνηκε στο 4-3 επί του ΟΦΗ, την ψυχραιμία να βρει νικητήριο γκολ ακόμη κι όταν έχει χάσει προβάδισμα δύο τερμάτων.
Και έχει έναν Πολωνό που αρχίζει να συστήνεται με τον πιο πειστικό τρόπο. Ο Νταβίντ Κουρμινόφσκι, 27 ετών, πέτυχε χατ τρικ και έφτασε τα τέσσερα γκολ, συγκατοικώντας στην κορυφή των σκόρερ με Τεττέη, Γιόβιτς και Βάργκα.
Ένας επιθετικός της Καλαμάτας στην κορυφή της Super League. Ποιος θα το έλεγε;
Ακόμη πιο ενδιαφέρων είναι ο τρόπος που σκόραρε. Στο πρώτο γκολ είχε την ψυχραιμία να σηκώσει την μπάλα πάνω από τον τερματοφύλακα, ενώ στο τρίτο εκτέλεσε με μια υπέροχη κεφαλιά-ψαράκι. Δύο τελειώματα διαφορετικά μεταξύ τους, με κοινό χαρακτηριστικό την κλάση.
Αυτή η Καλαμάτα έχει ξεπεράσει τον ρόλο της νεοφώτιστης που ζητά μια θέση στο τραπέζι. Έχει αρχίσει να τραβάει την καρέκλα και να κάθεται μόνη της.
Ο Νους ούρλιαξε, ο Κόντης μίλησε για «δώρα» και ο ΟΦΗ έμεινε με άδεια χέρια
Δύο εικόνες περιγράφουν όσα έζησε ο ΟΦΗ στην Καλαμάτα. Ο Νούς σηκώνεται πάνω από τους αμυντικούς, καρφώνει την μπάλα στα δίχτυα για το 3-3 και ουρλιάζει «γκολ, γκολ, γκολ!». Λίγο αργότερα, ο Χρήστος Κόντης προσπαθεί να εξηγήσει πώς χάθηκε ένα παιχνίδι που η ομάδα του είχε καταφέρει να φέρει στα ίσια.
Η κεφαλιά του Νούς ήταν καθαρά σεντερφορίσια. Παλικαρίσια, γεμάτη αποφασιστικότητα. Μια κραυγή λύτρωσης που τελικά κράτησε ελάχιστα.
Ο Κόντης ξέσπασε: «Δώρα, δώρα, δώρα». Ανέλαβε προσωπικά την ευθύνη, αλλά παράλληλα άσκησε σκληρή κριτική στους ποδοσφαιριστές του.
Όταν ένας προπονητής λέει «εγώ φταίω» και στην επόμενη πρόταση χαρακτηρίζει απαράδεκτα τα λάθη των παικτών του, ποιος ακριβώς αναλαμβάνει την ευθύνη;
Δεύτερη μπάλα: Τέσσερα γκολ, μία ψήφος
Ένα άπιαστο πλασέ έξω από την περιοχή, μια κεφαλιά-ψαράκι, μια αριστερή σουτάρα με υπέροχο φάλτσο και το σουτ του Καλάμπρια.
Τσικίνιο, Κουρμινόφσκι, Σαγκάλ και Καλάμπρια διεκδικούν την ψήφο σας για το καλύτερο γκολ της 7ης αγωνιστικής.
