Ήταν σαν μία φωτογραφία ενός πετυχημένου boy - band. Όλοι, τόσο διαφορετικοί, μα στην ουσία τόσο ίδιοι. Ταιριαστοί. Συμβατοί. Σαν να είχαν βγει από το ίδιο καλούπι.
Τίποτα εκκεντρικό, τίποτα ακραίο, τίποτα ψεύτικο.
Ούτε ύφος, ούτε πόζες, ούτε στιλάκι, ούτε κοσμήματα / χρυσαφικά, μόνο ο ένας εξ’ αυτών είχε στα χέρια του ζωγραφισμένα δύο μανίκια.
Με μία έμφυτη συστολή στα πρόσωπα τους, παράταιρο αν σκεφτεί κανείς ότι μιλάμε για παίκτες της Εθνικής Γαλλίας.
Ποτέ άλλοτε ένα φωτογραφικό κλικ δεν απαθανάτισε τόσο έντονα την αίσθηση της ακαδημαϊκής αριστείας σε ποδοσφαιρικό επίπεδο.
Οι 8 από τους 22 παίκτες που κάλεσε ο Ζινεντίν Ζιντάν στην νέα Γαλλία που ονειρεύεται είχαν κάτι κοινό: ήταν όλοι τους απόφοιτοι της ακαδημίας της Ρεν.
Ο Ζερμί Ζακέ, ο Άντι Ντιούφ, ο Αντριέν Τριφέρ, ο Λούκας Ντα Κούνια, ο Εντουάρντο Καμαβίνγκα, ο Ντεζιρέ Ντουέ, ο Εστεμπάν Λεπόλ και ο νυν κάτοχος της Χρυσής Μπάλας, Ουσμάν Ντεμπελέ έμαθαν τα ποδοσφαιρικά γράμματα στην ίδια σχολή.
Αποφοίτησαν με άριστα και όπου κι αν βρεθούν διατυμπανίζουν το δικό τους ευ ζην στους δασκάλους τους.
Ακριβώς την ίδια μέρα που τραβήχτηκε η συγκεκριμένη φωτογραφία, λίγο πριν την αναμέτρηση της Γαλλίας με την Ιταλία, περίπου 350 χιλιόμετρα δυτικά από το Κλερφοντέν, η ομάδα που τους έπλασε, η Ρεν εγκαινίαζε ένα έργο ζωής, που περνούσε την ακαδημία της σε ένα άλλο επίπεδο.
Ένα μακρόπνοο έργο που κόστισε 42 εκατομμύρια ευρώ και μπορεί πρακτικά να υλοποιήθηκε από την ζάπλουτη οικογένεια Πινό που έχει τα ηνία του συλλόγου από το 1998, αλλά πρακτικά χρηματοδοτήθηκε από αυτά τα 8 παιδιά.
Μία ασταμάτητη βιομηχανία ανεύρεσης, διάπλασης, εξέλιξης και παραγωγής ποδοσφαιρικών ταλέντων που δεν σταματά ποτέ.
Η γαλλική ομοσπονδία κάθε χρόνο αξιολογεί τις ακαδημίες των γαλλικών επαγγελματικών συλλόγων και δίνει το βραβείο στην αρτιότερη.
Αυτή που συνδυάζει εγκαταστάσεις, υποδομές, ακαδημαϊκή εκπαίδευση, ποδοσφαιρική διδασκαλία, αλλά και επαγγελματική ευκαιρία.
Πέρσι το βραβείο πήγε στην Ρεν. Όπως και πρόπερσι. Όπως και πριν από δύο χρόνια. Όπως και τις 7 από τις τελευταίες 10 χρονιές!
Μόνο που στην Βρετάννη δεν θεωρούν ότι το καλύτερο είναι εχθρός του καλού. Αντιθέτως, ψάχνουν συνεχώς τρόπους να διορθώσουν, να βελτιώσουν, να εξελίξουν κάτι που ήδη μοιάζει τέλειο.
Στον αιώνα που διανύουμε, 92 παίκτες (!) από την ακαδημία της Ρεν έπαιξαν στην Ligue 1, είτε με την φανέλα της είτε κάπου αλλού. Το νούμερο είναι εξωπραγματικό και δείχνει μία βαθιά γνώση στην διάπλαση και διαπαιδαγώγηση ποδοσφαιριστών.
Αυτό, όμως, για το οποίο οι άνθρωποι της Ρεν καμάρωναν περισσότερο από όλα ήταν για το ποσοστό 100% των παικτών της ακαδημίας τους στις εξετάσεις για το Βaccalaureate, το πτυχίο που τους επιτρέπει να συνεχίσουν τις σπουδές τους στο πανεπιστήμιο.
Διότι το να δημιουργήσεις ποδοσφαιριστές, όταν υπάρχει η πρώτη ύλη, το ταλέντο, είναι εύκολο.
Εκεί που χρειάζεται πραγματική μαεστρία είναι να πείσεις όλα αυτά τα παιδιά πως η μόρφωση, η παιδεία, η ακαδημαϊκή εκπαίδευση είναι εξίσου -αν όχι περισσότερο- σημαντική για την πορεία της ζωής τους.
Φρόντισαν για αυτό οι 25 δάσκαλοι που διδάσκουν εντός της ακαδημίας της Ρεν…
Μέσα σε μία δασώδη έκταση 15 εκταρίων κρύβεται μία πραγματική ποδοσφαιρική πολιτεία. Εκεί προπονείται η επαγγελματική ομάδα, η γυναικεία ομάδα, όλα τα τμήματα υποδομής, εκεί βρίσκονται όλες οι διοικητικές υπηρεσίες.
Δεν θα βρεις κάτι που δεν υπάρχει αλλού. Κι αλλού μπορείς να βρεις 9 γήπεδα (τα 7 με φυσικό χλοοτάπητα)κι αλλού θα βρεις ανάλογα εξοπλισμένα γυμναστήρια, σχολεία, αίθουσες ψυχαγωγίες και ξενοδοχείο με 43 κλίνες.
Εκεί που η Ρεν πρωτοπορεί είναι στην σύνδεση που έχει ως ποδοσφαιρικό σωματείο με την πραγματική ζωή. Με το περιβάλλον. Με τον πλανήτη.
Το νέο ανακαινισμένο προπονητικό κέντρο του Pivadière, σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε με προτεραιότητα στην προστασία του περιβάλλοντος.
Τα νέα κτίρια που σηκώθηκαν ανεγέρθηκαν αποκλειστικά σε εκτάσεις που είχαν ήδη υποστεί ανθρώπινη παρέμβαση, αντικαθιστώντας παλιότερους χώρους στάθμευσης και κτιριακές εγκαταστάσεις.
Το σημαντικότερο όμως είναι πως το συγκρότημα σχεδιάστηκε με βάση τις αρχές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, μεγιστοποιώντας την αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας.
Η διαφύλαξη και η ενίσχυση της βιοποικιλότητας ενισχύθηκε με 460 νεοφύτευμένα δέντρα, όμως το πιο σημαντικό ίσως αποτύπωμα είναι το κυκλικό σύστημα διαχείρισης υδάτων: μία δεξαμενή αποθήκευσης χωρητικότητας 4.000 κυβικών μέτρων, που επαναχρησιμοποιεί τα «γκρίζα ύδατα» από τα ντους για την τροφοδοσία των τουαλετών, ενώ αξιοποιεί ένα καινοτόμο σύστημα για την ανακύκλωση των υδάτων αποστράγγισης.
Ως αποτέλεσμα, η Ρεν μείωσε δραστικά την κατανάλωση πόσιμου νερού για την άρδευση των αγωνιστικών χώρων, ενώ πλησιάζει την απόλυτη ενεργειακή αυτονομία, χάρη στην αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας.
“Όλο αυτό το εντυπωσιακό έργο διηγείται μία ιστορία”, είπε στα εγκαίνια της 3ης Οκτωβρίου ο πρόεδρος της γαλλικής ομοσπονδίας Φιλίπ Ντιαλό: “Την ιστορία αρτιότητας μιας τέλειας ποδοσφαιρικής ακαδημίας όπως αυτή της Ρεν.
Η ανάδειξη παικτών κορυφαίου επιπέδου δεν αφορά απλώς τον εντοπισμό ταλέντων. Αφορά τη μακρόχρονη καλλιέργεια τους με υπομονή και φροντίδα, τη μετάδοση μιας κουλτούρας, υψηλών προτύπων και αξιών, τη στήριξη της αθλητικής τους εξέλιξης και την παροχή των μέσων ώστε να αποδίδουν στο υψηλότερο επίπεδο.
Αφορά, όμως, και τη διαμόρφωσή τους σε ολοκληρωμένους πολίτες, που νιώθουν καλά με τον εαυτό τους. Αυτό είναι που χαρακτηρίζει την Ρεν”.
Η οικογένεια Πινό είναι μία δυναστεία από μόνη της. Μία από τις πιο πλούσιες, ισχυρές και επιδραστικές οικογένειες σε ολόκληρο τον πλανήτη, όχι στην Γαλλία.
Θα μπορούσαν να της αγοράσουν όποιον παίκτη στον κόσμο ήθελαν.
Μόνο που η οπτική τους για το ποδόσφαιρο, τον επαγγελματικό αθλητισμό είναι εντελώς διαφορετική.
Επί των ημερών τους, η Ρεν πήρε από το 1998 μόλις ένα Κύπελλο κι άλλο ένα Λιγκ Καπ.
Ωστόσο, η φιλοσοφία της, η ακαδημία της, ο τρόπος της, το παράδειγμα της, το modus operandi της είναι case study σε όλο τον πλανήτη.
Ο ΟΦΗ είναι τυχερός που συγχρωτίζεται μαζί της.
Από αυτή την εμπειρία, ελπίζω να πάρει πολλά περισσότερα από 90 λεπτά μαζί της στο ίδιο γήπεδο…
