Τα χρόνια που ο Τάσος Δουβίκας βρισκόταν στην Ελλάδα, λίγοι ήταν οι δημοσιογράφοι που τον έψαχναν για να κάνουν αφιερώματα ή συνεντεύξεις. Όταν ξενιτεύθηκε κι άρχισε να φορτώνει γκολ τα δίχτυα του εξωτερικού, κάποιοι προσπάθησαν να βρουν το τηλέφωνό του.
Πέρα από τα συνηθισμένα ζητήματα (άδεια από τον σύλλογο κτλ.) για να μιλήσει «επισήμως» ο 27χρονος σέντερ φορ, υπήρχε κι ένα άλλο εμπόδιο: Φαινόταν να μην έχει καθόλου ελεύθερο χρόνο!
Μα, έναν καφέ δεν απολαμβάνει κάποια στιγμή μέσα στην ημέρα αυτό το παιδί, να μιλήσει λίγο χαλαρά;
Η ζωή του Αργείτη φορ που πέτυχε χθες το νικητήριο γκολ της εθνικής Ελλάδας στη Σερβία με καρφωτή κεφαλιά μοιάζει βγαλμένη από το κλασικό δημοσιογραφικό κλισέ: Τριγυρίζει γύρω από το ποδόσφαιρο.
Μόνο που εδώ δεν έχουμε μεταφορά, αλλά κυριολεξία. Όταν έχεις συνηθίσει από παιδάκι να παίρνεις τη μπάλα πολύ στα σοβαρά και όχι να περνάς απλά την ώρα σου στην αλάνα, συνηθίζεις. Η προσήλωσή του στη δουλειά, στη βελτίωση, λένε αυτοί που τον γνωρίζουν ότι πλησιάζει τα όρια της… εμμονής.
Ο Γιάννης Δουβίκας, ο πατέρας του, ήταν και ο μέντοράς του. Πλην όμως δεν τον έσπρωξε απλά στο ποδόσφαιρο. Ως παλιός ποδοσφαιριστής (κυρίως σε Καλαμάτα και Παναργειακό) και προπονητής, είχε το «μάτι» να αναγνωρίσει το ταλέντο και στο ίδιο του το παιδί. Μόνο που το αντιμετώπισε με τελείως… τεχνοκρατικό τρόπο.
Θες παιδί μου να γίνεις ο πρώτος;
Θέλω.
Για να γίνεις ο πρώτος πρέπει να δουλέψεις σοβαρά από μικρός. Κι όταν γράφουμε «από μικρός», το εννοοούμε.
Οι ατομικές προπονήσεις μπήκαν στο πρόγραμμα του Τάσου όταν ήταν ακόμα… πέντε ετών! Στα δέκα του βρισκόταν ήδη στις ακαδημίες του Παναθηναϊκού. Έμεινε εκεί για τέσσερα χρόνια. Η διαδρομή Άργος-Παιανία είχε γίνει… Σύνταγμα-Ομόνοια, γιατί ο πατέρας δεν ήθελε να αφήσει τον νεαρό να γίνει «εσωτερικός» μιας ακαδημίας.
Όταν πια χτύπησε λόγω ηλικίας την πόρτα της Κ15, ήλθε η ώρα για το δίλλημμα. Μάλλον… τρίλημμα: Να μπει ο Τάσος εσωτερικός στην ακαδημία, να μετακομίσει η οικογένεια στην Αθήνα ή να μείνει στην Αργολίδα;
Προς γενική έκπληξη η οικογένεια επέλεξε αυτό με τη λιγότερη λάμψη, το τρίτο.
Ο Δουβίκας έπαιξε στον Πανναυπλιακό και στον Αστέρα Δρέπανου, πριν καταλήξει στις ακαδημίες του Αστέρα Τρίπολης, όπου ήδη ο πατέρας του εργαζόταν ως προπονητής. Παράλληλα έκανε «δοκιμαστικά» ταξίδια στο εξωτερικό, να τον δουν και να τους δει.
Στον Αστέρα έπαιξε στην Κ17 και την Κ19, εκεί υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο τον Αύγουστο του 2017, με το που συμπλήρωσε τα 18 του χρόνια.
Τότε ήλθαν και οι πρώτες κλήσεις στην εθνική Κ19, όπου είχε εντυπωσιακή παρουσία (8 γκολ σε 10 ματς). Θα περίμενε κανείς, λοιπόν, να μπει δυνατά στο ροτέισον των Αρκάδων. Η πρώτη του σεζόν έκλεισε με 23 συμμετοχές, το βλέπει κάποιος το νούμερο και σκέφτεται «μια χαρά», αλλά με συνολικό χρόνο 713 λεπτών, δεκάλεπτα και εικοσάλεπτα δηλαδή.
Η δεύτερη σεζόν του είχε 26 συμμετοχές, αλλά λιγότερα λεπτά στο χορτάρι (667). Και τη σεζόν 2019/20 κατέγραψε μόλις τρεις συμμετοχές, ήταν ουσιαστικά εκτός πλάνων.
Εκείνο ήταν και το κομβικό σημείο. Το παιδί «που δεν ήθελε να φύγει από το Άργος» βρήκε μια νέα ευκαιρία στο Βόλο. Είχε προηγηθεί μια ανεπιτυχής δοκιμή στην Αυστρία, αλλά στον Βόλο περισσότερο από οπουδήποτε αλλού βρήκε κάποιους να πιστέψουν σ’ αυτόν και να του τονώσουν την αυτοπεποίθηση.
Και το ξεπλήρωσε με το παραπάνω. Σε 34 ματς με το Βολο τη σεζόν 2020/21 έκανε 14 γκολ και 4 ασίστ. Κορυφαίος Έλληνας σκόρερ της χρονιάς και… τα φτερά άνοιξαν για το εξωτερικό. Ήταν η σειρά του να πει «όχι» στους μεγάλους και «μεγάλους», που πλέον τον είχαν βάλει στο μάτι.
Αυτή η πενταετής πορεία στο εξωτερικό, όπου πλέον το όνομά του είχε γίνει γνωστό στο ελληνικό ποδόσφαιρο και τον έφερε και στην εθνική Ανδρών (από τον Μάρτιο του 2021) έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά: Ουτρέχτη, Θέλτα, Κόμο. Ομάδες από πρωταθλήματα προηγμένα, αλλά όχι «γκλαμουράτες».
Οι επιλογές του είχαν ξεκάθαρη στόχευση: Να παίζει πολύ, να τον εμπιστεύονται, να αισθάνεται απαραίτητος.
Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους: Στην Ουτρέχτη 32 γκολ και 7 ασίστ σε 77 ματς (και ένας τίτλος πρώτου σκόρερ στην Eredivisie), στην Θέλτα 18 γκολ και 4 ασίστ σε 58 ματς και στην Κόμο, ως τώρα, 22 γκολ και 5 ασίστ σε 63 ματς.
Όλα αυτά δεν έγιναν ούτε με… καφεδάκια, ούτε με δημόσιες σχέσεις. Το μόνο πράγμα που δεν έχει δουλέψει ο Τάσος Δουβίκας είναι το… τηλέφωνο.
Για όλα τα άλλα έχει περάσει ώρες ατέλειωτες στο χορτάρι και τα γυμναστήρια. Ο τεχνικός διευθυντής της Ουτρέχτης έχει δηλώσει σε συνέντευξή του ότι είχε δώσει κλειδί του προπονητικού κέντρου στον Δουβίκα, για να χρησιμοποιεί το γυμναστήριο και το βράδυ, όταν δεν βρισκόταν εκεί ούτε ο φύλακας!
