Στο σκοτάδι. Εκεί κατοικοεδρεύει ανέκαθεν ο ελληνικός αθλητισμός και η κοινωνία. Σκοτάδι στην ενημέρωση. Στοτάδι στην πολιτική. Σκοτάδι στην υγεία. Σκοτεινές διαπροσωπικές σχέσεις. Σκοτεινές σκέψεις...
Όταν γράψαμε/μιλήσαμε, τότε, για τον Άλκη το λάθος μας ήταν πως δεν σταθήκαμε και στους θύτες. Στο "γιατί;". Αναλωθήκαμε μόνο στα τετριμμένα, στα κλισέ, στα (οριακά) υποκριτικά "Ποτέ ξανά!". Δεν αναρρωτηθήκαμε ποτέ το "γιατί έστω και μια φορά ρε διάολε;". Ο αδικοχαμένος Άλκης συνεχίζει να φωταγωγεί τον δρόμο για κάποιους από εμάς. Πολύ φοβάμαι όμως πως το κάνει μόνο για όσους δεν το είχαν πραγματικά ανάγκη. Για εκείνους που από πριν ήξεραν πως οι ομάδες δεν αποτελούν σοβαρό λόγο για να υψώσεις ΚΑΝ τη φωνή σου σε έναν φίλο σου, ο οποίος υποστηρίζει τον αντίπαλο. Αυτά τα ξέραμε και ζούσαμε αναλόγως. Με φίλους και γνωστούς από αντίπαλα "στρατόπεδα", με συναδέλφους και παρέες. Τα παιδιά που δεν δρουν έτσι όμως; Γιατί αποτύχαμε με αυτά; Άραγε άλλαξε κάποιος τότε; Τώρα; Με τον φίλο του ΠΑΟΚ; Γιατί δεν έχουμε κάνει το παραμικρό για να μάθουν και να καταλάβουν τουλάχιστον ΚΑΤΙ, μέσα από τα τραγικά που τους ταϊζουμε με...βίντεο; Σημείωση εδώ: ΚΑΝΕΙΣ δεν έχει ανάγκη να δει - και να ξαναδεί - σε Full HD ένα νέο παιδί να "σβήνει". Αυτό δεν είναι δημοσιογραφία...
Εδώ και αρκετούς μήνες παλεύω να βρω τις σωστές λέξεις για να μεταδώσω την απογοήτευση μου για την τοξικότητα και την βία που καλλιεργ...ούμε! Εδώ και λίγες ώρες βρήκα την αφορμή. Ακόμη* μία αφορμή. Δυστυχώς, όπως μας κόβω... όχι και η τελευταία.
Το όλο πρόβλημα ξεκινάει με το "να περιμένουμε...για να κρίνουμε". Και εγώ, προσωπικά, στην εκπομπή μου περίμενα τα επίσημα στοιχεία, παράλληλα, όμως, το αποτέλεσμα ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Δεν έκανα πως δεν συνέβη τίποτα. Ένα νέο παιδί μαχαιρώθηκε και ο χρόνος για εκείνον σταμάτησε εκεί... Τι με ενδιαφέρει το οποιοδήποτε σενάριο, πέρα από το να το μεταδώσω λόγω επαγγέλματος; Γιατί να κρατάω σκορ "έναν εσείς - έναν εμείς" με ανθρώπινες ζωές; Ακόμη και να ισχύει το ένα ή το άλλο σενάριο, από αυτά που με τόση βιάση μας μεταδόθηκαν από διάφορες πηγές, θα πάρει κάποιος ικανοποίηση; Θα μετράει λιγότερο μια ανθρώπινη ζωή; Θα απαλυνθεί ο πόνος ενός πατέρα ή μιας μάνας; Θα πούμε "ε, εντάξει τότε. Όλα καλά!";
Στη χώρα που όλα είναι άσπρο ή μαύρο, όπου υπάρχουν 100% αθώοι και 100% ένοχοι, τα συμπεράσματα τα βγάζουμε υπερβολικά εύκολα και γρήγορα. Η αλήθεια θα λάμψει, αλλά εσεις / εμείς θα συνεχίσουμε να παραμένουμε κουτοί. Γιατί ρε να σκοτώνονται ΑΚΟΜΗ παιδιά για τις ομάδες; Γιατί να σκοτώνονται παιδιά για την Trap; Για παιχνίδια; Γιατί τα μπουκώνουμε με οργή ως κοινωνία και τους τοποθετούμε παντού αδιέξοδα, ώστε να είναι αναγκασμένα να ετεροκαθορίζονται έτσι; Να μισούν και να πολεμούν για λάθος πράγματα...
Η αγωνιστική όμως συνεχίστηκε κανονικά...
Λες και δεν πέθανε άνθρωπος. Λες και δε θα μπει κάποιο νέο παιδί στη φυλακή. Λες και δεν υπάρχουν επιθέσεις, μαχαίρια, τσιλιαδόροι, κουκούλες και όλα τα... βιαίως viral, γύρω από τον αθλητισμό. Αν δεν υπάρχουν οπαδικά κίνητρα η κοινωνία κλείνει τα μάτια. Αν υπάρχουν, παίρνουμε μια βδομάδα ρεπό... Ε;
Η αγωνιστική δεν έπρεπε να αναβληθεί μόνο λόγω του 20χρονου Κλεομένη, θα έπρεπε να αναβληθεί και να μην ξαναπαίξουμε τίποτα - ποτέ- μέχρι να δούμε το πρόβλημα κατάματα. Θα έπρεπε να αναβληθεί γιατί είμαστε εθισμένοι στη βία! Είτε γύρω από τον αθλητισμό - είτε ΓΕΝΙΚΑ!
Εμάς, εδώ στη στήλη τουλάχιστον, δεν μας ενδιαφέρει ο ΠΑΟΚ, ο Άρης, ο Ηρακλής και η ΜΠΑΜ. Μας ενδιαφέρει ο άνθρωπος. Σώστε τους θύτες και τα θύματα πριν εξελιχθούν σε μία από τις δύο κατηγορίες.
Αν σας είναι δύσκολο πάτε σπίτια σας.
ΥΓ Για τον Άρη τι να πει κανείς; Η ομάδα, το είπαμε, θερίζει όσα έσπειρε το καλοκαίρι. Μπράβο στον Αθανασιάδη για την κορυφαία του εμφάνιση με τα κιτρινόμαυρα. Αυτό το παιδί έμαθε να αντέχει στην πίεση και δικαιούται μια καλύτερη ομάδα...μπροστά του, για να λάβει το χειροκρότημα που, για την ώρα, μόνο αυτός αξίζει και του το στερούν. Κανέναν άλλον δεν κρατάω από αυτό που είδα. Ο κόσμος στηρίζει και περιμένει κάτι διαφορετικό. Ανάθεμα με αν θυμάμαι πόσες φορές το έχω γράψει αυτό.
