Ο Στράτος Αποστολάκης έδωσε πρόσφατα συνέντευξη στην οποία αναφέρθηκε -μεταξύ άλλων- και στην παράγκα που λυμαινόταν το ελληνικό ποδόσφαιρο για πάνω από 2 δεκαετίες, υποστηρίζοντας ουσιαστικά ότι δεν έγινε τίποτα διαφορετικό από όσα συνέβαιναν ούτως ή άλλως πριν και συνέχισαν να συμβαίνουν και μετά, απλά με άλλες ομάδες να έχουν το πάνω χέρι.
Δήλωσε μάλιστα ότι ο ίδιος ένιωσε εύνοια όταν φορούσε την φανέλα του Παναθηναϊκού και θυμήθηκε και το παιχνίδι του «Τριφυλλιού» με την Παναχαϊκή το 1999, σε ένα από τα μεγαλύτερα «χειρουργεία» του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τι είχε να πει για αυτό; Ότι δεν μπορεί να φταίει καμία παράγκα αν ο Παναθηναϊκός δεν μπορεί να κερδίσει τους Αχαιούς.
«Να πούμε τότε ότι η διαιτησία, η παράγκα κτλ είναι μέσα στο ποδόσφαιρο. Για να πω εγώ ότι έφταιγε η παράγκα και δεν πήρε ο Παναθηναϊκός το Πρωτάθλημα, πρέπει να μην υπάρχει παράγκα ποτέ. Να μην υπήρχε ούτε πριν, αλλά να μην υπάρχει και μετά. Άπαξ και υπήρχε πριν και υπάρχει και μετά, άρα σε αυτό το διάστημα που δεν ευνοήθηκε ο Παναθηναϊκός για να πάρει το Πρωτάθλημα, θεωρώ ότι όλη αυτή η περίοδος πρέπει να εκλείψει από το ποδόσφαιρο.
Να σας πω ένα άλλο παράδειγμα. Πήγαμε στην Παναχαϊκή να παίξουμε το ’99. Η Παναχαϊκή έπεφτε αν δεν κάνω λάθος. Έπρεπε να κερδίσουμε για να πάρουμε το Πρωτάθλημα και χάσαμε 1-0 με το γκολ του Κατσουράνη. Ό,τι παράγκα και να υπάρχει, δηλαδή έπαιξες με τον τελευταίο. Αυτό τότε στον Παναθηναϊκό είχε γίνει έμμονη ιδέα. Και δεν ήταν κάτι καινούριο. Κι εγώ ευνοήθηκα στην καριέρα μου όταν ήμουν στον Παναθηναϊκό, με καλές διαιτησίες σε σχέση με άλλες ομάδες» ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τι είχε πει όμως τότε, αμέσως μετά την «σφαγή» της ομάδας στην οποία ήταν βοηθός προπονητή;
«Ήταν η πιο μαύρη χρονιά του ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτά που έγιναν φέτος στο Πρωτάθλημα δεν είχαν γίνει ποτέ, όποιος κι αν είχε το πάνω χέρι. Όλοι ξέρουν ποιος έπρεπε να ήταν ο πρωταθλητής» ήταν τα λόγια του, ενώ μετά το σφύριγμα της λήξης είχε... στολίσει τον διαιτητή και είχε εκφράσει τα παράπονά του και στον πρόεδρο της Παναχαϊκής.
Άραγε τι μεσολάβησε μετά από 25 χρόνια ώστε να αλλάξει γνώμη; Απλά ξέχασε ή ένας νέος επαγγελματικός προσανατολισμός θα μας δώσει την απάντηση;