Το ίδιο και στο ποδόσφαιρο. Ο μήνας των μεταγραφών, των προκριματικών και των πρώτων αγώνων πρωταθλήματος. Δεν ξέρω πόσοι έχουν συνειδητοποιήσει πως η ΑΕΚ από τις 21 ως τις 31 Αύγουστου θα παίξει 4 επίσημους αγώνες.
Πλησιάζει η ώρα που εκτός των άλλων θα μετρήσουμε και το βάθος του ρόστερ. Και βέβαια, θα δούμε πως θα το πάει ο Νίκολιτς. Πόσο εκτεταμένο θα είναι το ροτέισον. Η απόφαση του να μην ζητήσει η ΑΕΚ αναβολή του αγώνα με τον Πανσερραϊκό μου δείχνει πως ο προπονητής θα κάνει πάρα πολλές αλλαγές. Εμπιστεύεται το ρόστερ αλλά θα θέλει παράλληλα να πάρει μια ιδέα σε επίσημο παιχνίδι για το τι μπορεί να περιμένει και από ποιους. Και ίσως από εκεί να προκύψουν και κάποιες ανάγκες για αναχωρήσεις και αφίξεις συμπληρωματικών. Σε κάθε περίπτωση θα πάρουμε γερές δόσεις ΑΕΚ και βέβαια σασπένς.
Αρχίζει το πρωτάθλημα που είναι πάντα πάνω από όλα όμως τίποτα μέσα στον Αύγουστο δεν μπορεί να ξεπεράσει τον μεγάλο στόχο του καλοκαιριού που είναι η πρόκριση στη League phase. Εχει αποδειχτεί τα τελευταία χρόνια και κυρίως στο Confrence πως το δύσκολο είναι να μπεις. Μετά τα πράγματα γίνονται πολύ πιο ευνοϊκά ιδίως για την προσπάθεια της ΑΕΚ να βελτιώσει την θέση της στην Ευρώπη. H ΑΕΚ έκανε τα δύο πρώτα βήματα αποκλείοντας δύο ομάδες που θα μπορούσαν να είναι αντίπαλοι της στα πλέι οφ και όχι σε τόσο πρόωρες φάσεις. Και τώρα έφτασε η ώρα των δύο τελικών. Ολοι ήταν τελικοί βέβαια κατά μια άποψη αφού δεύτερη ευκαιρία για την ΑΕΚ δεν υπήρχε. Ομως δυστυχώς τίποτα δεν θα έχει σημασία και οι δύο προκρίσεις θα έχουν ξεχαστεί αν η ΑΕΚ δεν καταφέρει να κάνει και την υπέρβαση αποκλείοντας την Αντερλεχτ.
Μπορεί να το πετύχει χωρίς τον Περέιρα, μπορεί σίγουρα να το πετύχει ακόμη κι αν δεν ολοκληρώσει την μεταγραφή χαφ για το 6 πριν την Τέταρτη. Ο Μαρίν πρόσφερε στο διάστημα που έπαιξε στη ρεβάνς, ο Γιοβιτς μας μάγεψε στο τελευταίο εικοσάλεπτο με τον Αρη όμως η ΑΕΚ θα είχε προκριθεί και χωρίς αυτούς. Το ίδιο θα συμβεί και τώρα. Οπότε δεν έχω τόσο μεγάλο άγχος αν η ΑΕΚ θα προλάβει να πάρει χαφ και να τον δηλώσει έως τα μεσάνυχτα της Τέταρτης παρότι ο Ριμπάλτα κινείται προς αυτή την κατεύθυνση. Δεν είναι πάντως τόσο προχωρημένο όσο ήταν του Γιοβιτς εκείνο το Σάββατο. Ας το έχουμε στο μυαλό μας αυτό.
Το βασικό ζητούμενο για τον Ριμπάλτα και βέβαια τον Νίκολιτς παραμένει το ποιος θα έρθει και όχι το πότε. Μέχρι τώρα οι μεταγραφές που έχουν γίνει ενίσχυσαν την ομάδα σε χρόνο ρεκόρ. Και μόνο το ότι τα πέντε από τα έξι γκολ τα έχουν βάλει νεοαποκτηθέντες λέει πάρα πολλά αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Με εξαίρεση τον Πένραις και βέβαια τον άτυχο Καλοσκάμη όλοι οι άλλοι έχουν ήδη βάλει μικρή ή μεγάλη σφραγίδα στις δύο προκρίσεις της ΑΕΚ. Καμία άλλη ομάδα από τις ελληνικές που παίζουν στην Ευρώπη δεν έχει πάρει τόσα πολλά από τόσους πολλους νεοαποκτηθέντες στα μέχρι τώρα παιχνίδια. Και στην ΑΕΚ τα τελευταία χρόνια το να έχουμε τόσα να θυμόμαστε από καινούργιους παίκτες σε ευρωπαϊκά προκριματικά δεν υπήρχε να πω την αλήθεια. Η εμπιστοσύνη μεγαλώνει. Και πάντα το σημαντικό παραμένει το ποιος θα έρθει. Οχι το πότε…
