Να γράψω όσα γνωρίζω και νιώθω για τον άνθρωπο και παράγοντα, Μάκη Γκαγκάτση. Μπορούσα να τα γράψω και πριν. Κανείς δεν με εμπόδιζε. Δεν το έκανε γιατί δεν μπορούσα να διαχειριστώ τη γκρίνια του, κάθε φορά που διάβαζε κάτι θετικό και έκανα το… λάθος να το γράψω εγώ.
Προτιμά να ασχολούνται μαζί του ασκώντας του κριτική, καλόπιστη ή και κακόπιστη, παρά να τον επαινούν, ακόμα και όταν το δικαιούται. Για να έχω λοιπόν το κεφάλι μου ήσυχο, απέφευγα τις αναφορές αν και δεν ήταν εύκολο, με όσα έχει πετύχει μέχρι τώρα στην θητεία του στον ΠΑΟΚ.
Τον Μάκη τον γνωρίζω από παιδί. Μαθητής ήταν όταν τον πρωτογνώρισα. Γεμάτος όνειρα και φιλοδοξίες για τη ζωή. Φανατικός ποδοσφαιρόφιλος (και μπασκετόφιλος) και πολιτικοποιημένος από τα εφηβικά του χρόνια, δεν ήθελε να έχει απλά το επώνυμο… Γκαγκάτσης αλλά να το τιμήσει, αξιοποιώντας την ποδοσφαιρική και επαγγελματική κληρονομιά του πατέρα του και τις αξίες με τις οποίες τον «προίκισε» η η μητέρα του (όπως και την αγάπη για τη Νομική) που τόσο γρήγορα και άδικα έφυγε από τη ζωή, προκαλώντας στον Μάκη και τις δυο του αδελφές, αβάσταχτο πόνο.
Πριν ακόμα τελειώσει το σχολείο και ξεκινήσει την φοιτητική του πορεία στη Νομική της Κομοτηνής και αργότερα στο Οικονομικό της Θεσσαλονίκης (πτυχιούχος δις όπως αντιλαμβάνεστε) ακολουθούσε συνοδεύοντας τον πατέρα του, σε κάποια από τα ταξίδια της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου στο εξωτερικό. Ταξίδια ιστορικά (EURO Πορτογαλίας, EURO Αυστρίας, τουρνέ σε Αυστραλία - Σαουδική Αραβία και αλλά πολλά )που είχα την τύχη να ζήσω, εργαζόμενος στο γραφείο τύπου της Ελληνικής Ποδοαφαιρικής Ομοσπονδίας επί 12 χρόνια.
Άκουγε προσεκτικά τις ατέλειωτες συζητήσεις που γινόταν μεταξύ των μελών του διοικητικού συμβουλίου της ΕΠΟ, στα lobby των ξενοδοχείων, παρατηρούσε τους πάντες και τα πάντα, κατέγραφε συμπεριφορές, μελετούσε αντιδράσεις και δεν δέχονταν ούτε λέξη εις βάρος του ΠΑΟΚ.
Ακόμα και όταν γνώριζε ότι κάποιοι πρόεδροι Ενώσεων, θέλοντας να τον «πειράξουν» (με αγάπη πάντα), με όχι ιδιαίτερα κολακευτικές αναφορές στον ΠΑΟΚ, ο Μάκης ύψωνε -παρά το νεαρό της ηλικίας του- ανάστημα για να κλείνουν….ενοχλητικές αναφορές στον ΠΑΟΚ, που δεν ήταν και στην καλύτερη κατάσταση είναι η αλήθεια, εκείνα τα χρόνια.
Έμαθε από μικρό παιδί να αγαπά τον ΠΑΟΚ και την Εθνική ομάδα. Με πατέρα τον Βασίλη Γκαγκάτση, τον πιο πετυχημένο (κατά την άποψη μου αλλά και με δεδομένη την πορεία της εθνικής μας ομάδας επί των ημερών του), παράγοντα στην ιστορία του Ελληνικού ποδοσφαίρου, και να ήθελε, δεν θα μπορούσε να κάνει αλλιώς.
Πριν ακόμα ολοκληρώσει τις σπουδές του, ο Θόδωρος Ζαγοράκης, σχεδόν 16 χρόνια πίσω, ένα Κυριακάτικο βράδυ μετά από νίκη του ΠΑΟΚ επί του Ηρακλή στην Τούμπα για το πρωτάθλημα, τον φώναξε στο bar της ταράτσας του MAKEDONIA PALACE και του πρότεινε να αναλάβει την διοικητική ανασυγκρότηση της ΠΑΕ ΠΑΟΚ.
Η απόφαση για τον Μάκη ήταν εύκολη… «Δέχομαι να δουλεύω όλη μέρα στην ΠΑΕ, με την προϋπόθεση να λείπω όταν πρέπει να δώσω μάθημα στη σχολή για να πάρω το πτυχίο και ότι άλλο απαιτείται στο μέλλον για να ολοκληρώσω τις σπουδές μου».
Την απάντηση του Ζαγοράκη την φαντάζεστε. Από εκείνο το βράδυ, ο Μάκης Γκαγκάτσης έπαψε να είναι φίλαθλος του ΠΑΟΚ. Πέρασε στην άλλη όχθη, ξεκινώντας μια λαμπρή (όπως ακριβώς το γράφω) παραγοντική καριέρα στον Ελληνικό αθλητισμό και το Ελληνικό ποδόσφαιρο.
Επί ημερών Ζαγοράκη στην Τούμπα, ο Μάκης Γκαγκάτσης, εξελίχθηκε σε καρδιά και πνεύμονα της ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Έχοντας την αμέριστη συμπαράσταση του προέδρου, του αντιπροέδρου Ηλία Βιολίδη και του στενού τους συνεργάτη και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ανδρέα Μανδρίνου, κερδίζει την εμπιστοσύνη των υπαλλήλων, με τη βοήθεια των οποίων δημιουργεί μια διοικητική δομή, που δεν είχε ποτέ στο παρελθόν ο Δικέφαλος.
Τα χρόνια παιρνούν, οι εμπειρίες του εμπλουτίζονται και στην πορεία, αφού μεσολαβεί η εποχή Ζήση Βρύζα στην ΠΑΕ ΠΑΟΚ (που αναθέτει εν λευκώ στον Μάκη τα διοικητικά θέματα) εμφανίζεται ο Ιβάν Σαββίδης που ουσιαστικά κληρονομεί τον Μάκη Γκαγκάτση από τον Θόδωρο Ζαγοράκη και τον Ζήση Βρύζα.
Με υπομονή και σκληρή δουλειά, ο διευθυντής των γραφείων της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, κερδίζει την εμπιστοσύνη του δύσκολου (χωρίς εισαγωγικά), Ιβάν Σαββίδη. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο Ιβάν μπορεί να είναι ο καλύτερος άνθρωπος του κόσμου με φιλανθρωπίες που δεν θα γίνουν ποτέ γνωστές στην πραγματική τους διάσταση, αλλά όταν πρόκειται για δουλειά, έχει απαιτήσεις στις οποίες, λίγοι μπορούν να ανταπεξέλθουν.
Παρά το γεγονός ότι δεν διστάζει να καταθέσει τις απόψεις του γεγονός που σε ορισμένες περιπτώσεις τον ανάγκασε να έρθει σε κόντρα με τον ιδιοκτήτη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ σε διάφορα θέματα που αφορούσαν την ομάδα και το ποδόσφαιρο γενικότερα, αναβαθμίζεται από γενικός διευθυντης, σε αντιπρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος.
Ο Ιβάν βλέπει στο πρόσωπο του Μάκη Γκαγκάτση, ένα εργατικό στέλεχος με πολυποίκιλες γνώσεις, αγάπη για τον ΠΑΟΚ, ευστροφία και εντιμότητα που σπανίζουν στις μέρες μας και του δίνει τη δυνατότητα να εξελιχθεί.
Ο Μάκης Γκαγκάτσης, χειρίστηκε προσωπικά την ένταξη της ΠΑΕ ΠΑΟΚ στις ευεργετικές διατάξεις που της επέτρεψαν (με την επιταγή των 11.000.000 ευρώ του Ιβαν Σαββίδη), να απαλλαγεί από τον βραχνά των χρεών που την «έπνιγαν» επί χρόνια.
Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Έβαλε τον Μπερμπάτοφ με… ταχυδακτυλουργικά στην ευρωπαϊκή λίστα του ΠΑΟΚ, κοντραρίστηκε με όποιον προσπάθησε να βλάψει τον ΠΑΟΚ, χωρίς να υπολογίζει προσωπική φθορά και κόστος, καινοτόμησε αναβαθμίζοντας τις διοικητικές υπηρεσίες της ΠΑΕ και πανηγύρισε αήττητο πρωτάθλημα, ΝΤΑΜΠΛ, κύπελλα και πριν από λίγες ημέρες το πιο ξεχωριστό πρωτάθλημα της ιστορίας του Ελληνικού ποδοσφαίρου. Αυτό το τελευταίο, έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστούμε ότι πέρα από το τι έκανε ο ΠΑΟΚ του Ραζβάν Λουτσέσκου στο γήπεδο, ο Μάκης Γκαγκάτσης, με τις ευλογίες του Ιβάν Σαββίδη, πορεύτηκε ένα μοναχικό δρόμο. Ένα στέλεχος, απέναντι σε ιδιοκτήτες! Υπό αυτές τις συνθήκες, πέρα όλων των άλλων, κατέκτησε ο ΠΑΟΚ το φετινό πρωτάθλημα.
Κλείνω την αναφορά στον ΠΑΟΚ και προχωρώ με την ΕΠΟ. Ξεκάθαρα θα το γράψω πως η παρουσία του Μάκη Γκαγκάτση σε ρόλο πρόεδρου στην Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία, είναι η χρυσή ευκαιρία του Ελληνικού ποδοσφαίρου να αναβαθμιστεί. Να αποκτήσει αίγλη και να βγει από την αφάνεια και την αμφισβήτηση. Όχι γιατί το γράφω εγώ, ή γιατί ο Μάκης Γκαγκάτσης είναι ωραίος, η γατί είναι γιος του Βασίλη ΠΑΟ πήρε… δαχτυλίδι.
Ο Μάκης έφτασε εκεί που έφτασε και θα πάει ακόμα παράπερα, γερό να τον έχει ο Θεός, βασιζόμενος στις δικές του δυνάμεις. Στις αρχές του, στις σπουδές του, στην ευφυΐα του, στην αντίληψη του, την εργατικότητα του, τη μεθοδικότητα που τον διακρίνει, το αγύριστο κεφάλι του (έχουμε κάνει ομηρικούς καυγάδες και ελπίζω να συνεχίσουμε να κάνουμε γιατί γινόμαστε και οι δυο σοφότεροι) στην τιμιότητα του, στην επιμονή του να πετύχει ότι βάζει στο μυαλό του, ακόμα και αν χρειαστεί να γκρεμίσει τοίχους ολόκληρους, στην αγάπη του για το ποδόσφαιρο και την Εθνική ομάδα.
Σαφώς και δεν είμαι αντικειμενικός όταν γράφω για τον Μάκη Γκαγκάτση. Και δεν θέλω να είμαι. Τι θα πει… αντικειμενικός, όταν ξέρω πως όσα γράφω είναι πέρα για πέρα αληθινά. Θα μπορούσα να γράφω μέρες αλλά η γκρίνια του δεν είναι διαχειρίσιμη όπως γράφω και στον πρόλογο, οπότε κάπου εδώ, βάζω μια τελεία.
Ο Μάκης Γκαγκάτσης ανήκει στη νέα φουρνιά των Ελλήνων παραγόντων. Σε ανθρώπους όπως ο Μήνας Λυσσάνδρου, ο Λεωνίδας Μπουτσικάρης, ο Γιώργος Κοσμάς και κάποιους ακόμα, έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας για ένα ποδόσφαιρο όπως το ονειρευόμαστε και αξίζει σε μας, στα παιδιά μας και στη χώρα! Σε αυτούς ελπίζουμε και με αυτούς θα πορευτούμε μέχρι να δικαιωθούν τα όνειρα μας.
Τώρα είναι η ώρα του Μάκη Γκαγκάτση, νε αναδιοργανώσει και να εκσυγχρονίσει την ΕΠΟ, να αναβαθμίσει τις εθνικές ομάδες, να αποκαταστήσει τη φήμη της διαιτησίας και σε συνεργασία με τη Super League, να αλλάξει συνολικά την εικόνα του ποδοσφαίρου στη χώρα! Το θέλει όσο τίποτε άλλο και κυρίως ΜΠΟΡΕΙ!
ΥΓ Τίποτε από τα παραπάνω δεν θα ήταν εφικτά, αν ο Μάκης Γκαγκάτης, δεν είχε στο πλευρό του (εκτός από την αείμνηστη μητέρα του και τις δυο του αδελφές), τη σύζυγο του Λίτσα (επίσης νομικός) με την οποία συμπορεύονται από τα φοιτητικά τους χρόνια και τον αντέχει ακόμα!
ΥΓ 1 Μια από τις μεγαλύτερες μάχες που έδωσε και κέρδισε (αποδεικνύοντας ότι δεν θα συμβιβαστεί ποτέ στην ιδέα της ήττας) ήταν η υπόθεση της πολύ ιδιοκτησίας, που στέρησε από τον ΠΑΟΚ ένα πρωτάθλημα και τον κράτησε όμηρο για ένα περίπου χρόνο. Ηγήθηκε της προσπάθειας να δικαιωθεί ο ΠΑΟΚ με συμπαραστάτες τα μέλη της νομικής υπηρεσίας της ΠΑΕ και εξωτερικών συνεργατών - δικηγόρων. Χρησιμοποιώντας τους πόρους που διέθεσε ο Ιβάν Σαββίδης, εργάστηκε με πείσμα μέχρι να εκδοθεί η απόφαση αθώωσης του ΠΑΟΚ που παράλληλα αποτέλεσε την ηθική -για την ώρα- καταδίκη όσων συμμετείχαν στην σκευωρία σε βάρος του Δικεφάλου!
