Ο Θεός μας φύλαξε και μείναμε πίσω στη διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Έχουμε τουλάχιστον τον χρόνο και τη διάθεση να ζήσουμε με καθαρό μυαλό τις καταστάσεις της καθημερινότητας που προκύπτει από τα παιχνίδια αντικατασκοπίας των διεκδικητών.
Ήπιαν οι Πολωνοί. Από μόνο του αυτό δεν θα μπορούσε να είναι είδηση γιατί και εγώ αν ήμουν Πολωνός, τον κώλο μου θα έπινα. Ήπιαν και μέθυσαν οι Πολωνοί διαιτητές που ορίστηκαν για το ΑΕΚ - Άρης και μάλωσαν με Έλληνες που ταξίδευαν μαζί τους γιατί μιλούσαν απαξιωτικά για το πρωτάθλημά μας και βέβαια αναφέρθηκαν σε παρασκηνιακά θέματα.
Τόσες χιλιάδες ώρες πτήσης έχω στη ζωή μου, μια φορά δεν θυμάμαι να ήπια. Λάθος, θυμάμαι μία μετά από ένα κλαρίνα στο Οπόρτο από τη Λεϊσόες όπου ο φτωχός τότε ΠΑΟΚ είχε κλείσει πτήση τσάρτερ με στάση, είχα ένα συλλεκτικό Sandeman που το ξεφτίλισα. Δεν έφτασε ποτέ Ελλάδα, αλλά εκείνη τη μέρα ήμασταν για έξι γκολ από το χωριό και προσπαθούσα να το χωνέψω. Άλλη φορά σε πτήση δεν ήπια.
Οι Πολωνοί όχι μόνο ήπιαν αλλά έγιναν και κουδούνι. Και μανούριασαν κιόλας. Όμως υπάρχει και η άλλη οπτική. Αυτό που λέει ο Ολυμπιακός και η εκδοχή που λένε οι ίδιοι.
Και τώρα πρέπει να κάνω εγώ τον ντεντέκτιβ για να καταλάβω αν έχει δίκιο η ΑΕΚ ή ο Ολυμπιακός για το σκηνικό. Το μόνο σίγουρο είναι πως οι Πολωνοί κάτι θα ήπιαν. Το έχουν στο DNA τους.
Θα έκλεινα προς το σενάριο του Ολυμπιακού είναι πιο πιθανό, αν δεν είχε δώσει την συγκατάθεσή του ο Άρης για την αλλαγή διαιτητών. Εκεί κάπου το έχασα, γιατί ήταν ο άμεσα ενδιαφερόμενος. Πάντως από την εικόνα του Διαμαντόπουλου είναι αλήθεια πως προσπάθησε να μην εκτεθεί, αν και υπάρχουν τέσσερις πέντε φάσεις που έπαιξε ΑΕΚ. Σφαγή δεν το λες πάντως. Είναι ο κλασικός τρόπος που παίζει ένας Έλληνας την ΑΕΚ εντός έδρας.
Το κακό για τον Ολυμπιακό βέβαια, δεν είναι τόσο το ότι ήπιαν οι Πολωνοί, αλλά πως πρέπει να χτύπησαν κανά τσιπουράκι και ο Παπασταθόπουλος με τον Ελ Αραμπί. Τέτοια συνεισφορά στη νίκη του Παναθηναϊκού δεν είχε κανένας παίκτης του Γιοβάνοβιτς. Βοήθησε και ο Ανιγκό βέβαια που κράτησε εκτός ενδεκάδας τον Μπακαμπού που απέναντι στον ΠΑΟΚ ήταν εξαιρετικός. Καμιά φορά αυτοί οι προπονητές με κάνουν να αναρωτιέμαι τι έχουν στο κεφάλι τους. Βασικά ξέρω τι έχουν, αλλά δεν μπορώ να το γράψω γιατί μπορεί να τρώτε.
Εμείς θυμηθήκαμε να παίξουμε όπως μπορούμε, έχοντας πλέον μεγάλη απόσταση από την κορυφή. Αυτό είναι που με τρελαίνει με αυτή την ομάδα. Όλη τη χρονιά παλεύουμε να την αποφορτίσουμε, κρατάμε χαμηλά τη μπάλα, ζητάμε να παίξει χωρίς να της ζητάει κανένας τίποτα και όταν το φέρνει εκεί που πρέπει και ο αντίπαλος θα έπρεπε να είναι πιεσμένος, αρχίζει τα δώρα. Παρουσιάζεται αυτή πιεσμένη.
Αυτά που έκανε ο ΠΑΟΚ στο πρώτο ημίχρονο σήμερα, πραγματικά δεν μπορεί να τα κάνει άλλη ελληνική ομάδα. Συνδυαστικό ποδόσφαιρο, αλληλοκαλύψεις, τοποθέτηση, φαντασία, τέσσερα γκολ, πλαγιοκοπήσεις, κάθετο ποδόσφαιρο, δουλεμένα στημένα, τα πάντα. Με τον Κάργα να πατάει καλά, τον Αουγκούστο να συνδέει έξοχα τις γραμμές, με τον Ντάντας να επανέρχεται σε καλές εμφανίσεις, με τον Νάρεϊ να είναι εκεί που πρέπει και με τον Τάισον να αρχίζει να γίνεται σημαντικός σιγά – σιγά, ο ΠΑΟΚ έκανε ασύλληπτο πρώτο ημίχρονο. Δεν είχε πιει κανείς σίγουρα.
Όταν αποχώρησε τραυματίας ο Αουγκούστο, σίγουρα μειώθηκε η ποιότητά του αλλά είχε φάσεις. Χωρίς να το καταλάβει πάντως δέχτηκε δύο γκολ που δεν είχαν καμία σχέση με αυτό που συνέβαινε στο γήπεδο. Απλά το γεγονός αυτό, σου έδωσε να καταλάβεις πως όταν βγαίνει ο Αουγκούστο, έχετε γεια βρυσούλες στην αμυντική μετάβαση.
Ευτυχώς ο Αουγκούστο δεν φαίνεται να έχει κάτι σοβαρό, θα τσιμπήσει ένα κατσικάκι τώρα στο μεσοδιάστημα και θα είναι έτοιμος για το ΠΑΟΚ – ΠΑΟ.
Εκεί που η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά, είναι με τον Ομάρ. Νομίζω πως υπό αυτές τις συνθήκες δεν μπορεί να συνεχίσει να αγωνίζεται. Δεν πιστεύω πως υπάρχει ομάδα που θα τον αποκτήσει. Είναι κρίμα για τον αθλητή, αλλά και για τον ΠΑΟΚ που επένδυσε μεγάλα ποσά εδώ και έξι χρόνια για τον Μαροκινό, έχοντας πάρει ελάχιστα πράγματα από το μεγάλο κατά γενική ομολογία ταλέντο του. Σίγουρα μετά το σημερινό, ο Ομάρ μπορεί να ξεκινήσει να πίνει. Κάγκελο να είναι κάθε μέρα, κανείς δεν θα του πει τίποτα. Απλά αυτός που θα σήκωνε περισσότερο ποτό, ο Ιβάν που τον πλήρωνε, δεν πίνει ποτέ παρά μόνο τσάι.
Έμειναν άλλα έξι παιχνίδια, 18 διαθέσιμοι βαθμοί για τα πλέι οφς. Όμως στον ΠΑΟΚ, έχουμε άλλους νταλγκάδες. Τον τελικό του κυπέλλου.
Η ΕΠΟ επέλεξε Κύπρο αφού συνεννοήθηκε με τον Ομοσπονδία, πήγαμε εμείς σαν χαζοί βγάλαμε εισιτήρια, αλλά δεν είχε ιδέα η αστυνομία. Βασικά τώρα που το σκέφτομαι, δεν θυμάμαι να έχω δει Κύπριο αστυνομικό τώρα που πήγαμε εκεί. Πρέπει να είναι μία φάση σαν την ομάδα Έψιλον. Όλοι ξέρουν ότι υπάρχει αλλά κανείς δεν την έχει δει ποτέ.
Την ώρα που τα τσακάλια των δύο ομάδων έχουν μπει σίγουρα σε google maps και κάνουν σχεδιασμό πολύ ανώτερο από αυτόν του ποδοσφαιρικού Ολυμπιακού, δεν είναι σίγουρο πως θα γίνει εκεί. Σε περίπτωση που αλλάξει ο χώρος διεξαγωγής, ενημερώνω την ΕΠΟ πως θα μου πληρώσει τα εισιτήρια που αγόρασα και πως αν δεν το κάνει, το 10.gr θα γράφει ύμνους για αυτή μπροστά σε αυτά που θα γράφω εγώ. Βαρέθηκα να πληρώνω για μλκίες άλλων.
Από εκεί και πέρα, το πόσο επιθεώρηση είναι η φάση γενικότερα, φαίνεται από το γεγονός πως δεν μπορούμε να διοργανώσουμε ένα κωλοπαίχνιδο. Και πως μία ομοσπονδία, παραμονές εκλογών, στέλνει εκτός χώρας μία σοβαρή μάζα ψηφοφόρων που δεν τους λες και φιλικούς προς την κυβέρνηση.
Αυτά παιδιά από μένα, να έχετε μία όμορφη μεγάλη εβδομάδα με τους οικείους σας.
