MENU
:root { --competition-primary-color:#06BFFF; --competition-secondary-color:#1E036D; --competition-solid-color:#1E036D; }
MUNDOBASKET 2023 Χορηγός
Advertisement

ΙΣΤΟΡΙΑ

1974

Κατοστάρα εκατό, βάλτε… όλοι 100!

Όταν λέμε (έστω ότι λέμε, τέλος πάντων, για κάποιον ανεξήγητο λόγο) «Οργασμός επιθετικού μπάσκετ», τότε αυτό ακριβώς εννοούμε: το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μπάσκετ του 1974 στο Πουέρτο Ρίκο. 

Κι επειδή σας βλέπουμε που μας κοιτάτε με μισό- κι αυτό απορημένο- μάτι, εξηγούμαστε: στη διοργάνωση του 1974 σημειώθηκαν 25 ολόκληρες 100άρες σε 55 παιχνίδια συνολικά, ενώ υπάρχει και το εκκωφαντικό Σοβιετική Ένωση – Κονγκό 140-48!

Όπως καταλαβαίνει εύκολα κανείς άμυνα δεν έπαιζε κανείς ούτε με αίτηση, ενώ δεν είχαμε ούτε αυτή τη φορά νοκ άουτ παιχνίδια και τελικό, αλλά ο πρωταθλητής έβγαινε από τη βαθμολογία των ομάδων που είχαν προκριθεί στην τελική φάση.

Εκεί, στον όμιλο που σχηματίστηκε, είχαμε μια τριπλή ισοβαθμία Σοβιετικής Ένωσης-Γιουγκοσλαβίας αλλά και ΗΠΑ στους 13 βαθμούς, με την ΕΣΣΔ να κατακτά εν τέλει το χρυσό καθώς στο κρίσιμο ματς επικράτησε των Πλάβι με 105-94. 

Οι Γιουγκοσλάβοι, που παρέδωσαν το στέμμα, κατέκτησαν το αργυρό, ενώ οι Ηνωμένες Πολιτείες πήραν σπίτι το χάλκινο. 

Όταν έσβησαν τα φώτα και το τουρνουά πέρασε στην αιωνιότητα, το μπασκετικό συμπέρασμα που εξήχθη για χιλιοστή φορά ακόμα και τότε, στο μακρινό 1974, ήταν ένα: σαν το επιθετικό μπάσκετ, δεν έχει.

Εντάξει: και την Χαλκιδική. 

1978

Τυφώνας στην Μανίλα, «τυφώνας» και η Γιουγκοσλαβία

Το σκηνικό θα μπορούσε κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως «τρόμου»- και δικαίως: στις Φιλιππίνες, όπου και διεξήχθη το Μουντομπάσκετ του 1978, ξέσπασε ένας πρωτοφανής τυφώνας τις τελευταίες ημέρες των αγώνων, με αποτέλεσμα να προκληθούν τεράστιες καταστροφές στην Μανίλα και να χάσουν την ζωή τους εκατοντάδες άτυχοι άνθρωποι. 

Το σκηνικό τρόμου, ωστόσο, ήταν αυτό που επικράτησε και εντός των τεσσάρων γραμμών: η ενωμένη Γιουγκοσλαβία του «προφέσορα» Αζα Νίκολιτς απλά διέλυσε τον ανταγωνισμό, κάνοντας 11 νίκες σε 11 αγώνες. 

Παρά το γεγονός ότι οι Πλάβι, κατ’ ουσίαν, υποχρεώθηκαν από την FIBA να παίξουν τελικό (ήταν η πρώτη φορά που είχαμε «κανονικό» τελικό, με το σύστημα της βαθμολογίας ν’ αποτελεί παρελθόν) με την επίσης ισχυρή Σοβιετική Ένωση, πήραν τη νίκη και σ’ εκείνον τον αγώνα με το επεισοδιακό 82-81 και γύρισαν στα πάτρια εδάφη με το χρυσό. 

Η ΕΣΣΔ πήρε το 5ο σερί μετάλλιό της σε παγκόσμια πρωταθλήματα (ασημένιο αυτή τη φορά), με την Βραζιλία να συμπληρώνει το βάθρο. 

Από τα περίεργα της διοργάνωσης και πάλι η ομάδα των ΗΠΑ, που παρέταξε ένα σύνολο από αθλητές που ανήκαν στην θρησκευτική οργάνωση 

“Αthletes in Action” και προσεύχονταν πριν από το τζάμπολ κάθε αγώνα. 

Δυστυχώς, οι προσευχές τους για την αποφυγή του τυφώνα μάλλον δεν εισακούστηκαν…