Θα μπορούσε να βρίσκεται, σύσσωμη η διοργάνωση, κάτω από το λήμμα «φιάσκο» στο λεξικό. Ήταν τέτοιο το μέγεθος της ιλαροτραγωδίας που λίγο έλειψε να τινάξει στον αέρα δια παντός τα παγκόσμια κύπελλα μπάσκετ. 

Γιατί το λέμε αυτό;

Γιατί ήταν τόσο μεγάλη η παρέμβαση της πολιτικής σ’ αυτό το τουρνουά, που τα πάντα, μετά το τέλος του, κρέμονταν από μια κλωστή. Ακόμα και η ύπαρξη του ίδιου του θεσμού. 

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή: η διοργάνωση ήταν να γίνει το 1958 στην Χιλή, ωστόσο όταν διαπιστώθηκε (μόλις ένα μήνα πριν το πρώτο τζάμπολ!) πως τίποτα, από άποψη υποδομών, δεν ήταν έτοιμο, «μετατέθηκε» για το 1959. 

Όταν η μπάλα υψώθηκε, επιτέλους, στον ουρανό του νεόδμητου γηπέδου χωρητικότητας 30.000 θέσεων, κατέστη σαφές πως η, πανίσχυρη στα χαρτιά, ΕΣΣΔ είναι… πανίσχυρη και στην πράξη και ότι έχει το χρυσό στο τσεπάκι. 

Ωστόσο, όταν οι Σοβιετικοί κλήθηκαν ν’ αντιμετωπίσουν την Ταϊβάν που είχε «κατέβει» ως… Κίνα, ο ηγέτης της τελευταίας παρενέβη και ζήτησε από τον γ.γ. του Κρεμλίνου Νικίτα Χρουτσόφ να μην παίξουν οι παίκτες της χώρας του στον αγώνα!

Η ΕΣΣΔ πράγματι «υπάκουσε» στον Μάο και δεν βγήκε στο παρκέ, με την Βουλγαρία (σύμμαχος τότε του καθεστώτος) να τη μιμείται και να μηδενίζονται αμφότερες. 

Έτσι, το χρυσό πήγε στα χέρια της Βραζιλίας που κέρδισε στον μεγάλο τελικό εύκολα τις ΗΠΑ (που παρατάχθηκαν ξανά με εταιρική ομάδα) με 81-67, την στιγμή που η Χιλή κατέκτησε άνευ αγώνος το χάλκινο μετάλλιο. 

Μύλος σε πορτοκαλί φόντο.  

Γηπεδούχος (μετά την άρνηση των Φιλιππίνων να διοργανώσουν το Μουντομπάσκετ που αρχικά τους είχε ανατεθεί, καθώς κρίθηκε ασύμφορη κίνηση οικονομικά), με τρομερό ρόστερ και φιλάθλους στις εξέδρες ν’ αλαλάζουν πυρετωδώς. 

Η Βραζιλία το 1963 διοργάνωσε εκ νέου το Παγκόσμιο Κύπελλο και σάρωσε στο διάβα της για το χρυσό τους πάντες και τα πάντα: ρόζ φύλλο κόντρα στην  Γιουγκοσλαβία (90-71), ροζ και με την Σοβιετική Ένωση (90-79), ροζ, μιας και της καλάρεσε το χρώμα, και με τις ΗΠΑ (85-81). 

Μ’ αυτά τα εντυπωσιακά και μ’ εκείνα, η Βραζιλία κατέκτησε το χρυσό, έκανε το back-to-back, και ο κόσμος της ξεχύθηκε στους δρόμους για τρεις ολόκληρες. 

Η Γιουγκοσλαβία με 32 πόντους του αείμνηστου Κόρατς επικράτησε 69-67 της ΕΣΣΔ και πήρε τη 2^ηθέση, με τους Σοβιετικούς να γυρίζουν σπίτι με το χάλκινο. 

Ποιος είπε, αλήθεια, πως οι Καριόκας είναι καλοί μόνο στο ποδόσφαιρο;