Το γνωστό... πάθημα που δεν λέει να γίνει μάθημα για τον Παναθηναϊκό στη Μαδρίτη. Με άμυνα 20 λεπτών δεν μπορείς να κοιτάξεις στα μάτια τη Ρεάλ κι όταν καταφέρνεις να τη δυσκολέψεις, τότε μοιραία πας στα αποδυτήρια με το ερώτημα «τι θα γινόταν αν...». Πάνω λοιπόν που στην ανάπαυλα οι περισσότεροι ήθελαν να κλείσουν την τηλεόραση και να πάνε για ύπνο, ήρθε μια... παναθηναϊκή προσπάθεια στο δεύτερο ημίχρονο για να αλλάξει τελικά τα συμπεράσματα από την ήττα του Παναθηναϊκού στη Μαδρίτη. Το αποτέλεσμα βεβαίως δεν αλλάζει, αλλά το γεγονός ότι οι «πράσινοι» επέστρεψαν από το -22, έχοντας τις απουσίες των Παπαγιάννη, Παπαπέτρου κι έφτασαν τη διαφορά στο -5, αν μη τι άλλο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί «αχτίδα φωτός».
Ποιο είναι λοιπόν το πάθημα που δεν λέει να γίνει μάθημα; Ο τρόπος που ο Παναθηναϊκός μπαίνει σε όλα τα παιχνίδια. Η αδυναμία να αντιληφθεί πως από τη στιγμή που είναι αουτσάιντερ, δεν μπορεί να παίζει άμυνα με τα μάτια για 10-15 λεπτά και στη συνέχεια να... πατά το κουμπί και να σκυλιάζει για κάθε φάση. Όταν είσαι σε μειονεκτική θέση, όταν δεν έχεις την ποιότητα των αντιπάλων σου, τότε ένας τρόπος σου μένει: Να λυσσάς στην άμυνα από το πρώτο έως και το τελευταίο δευτερόλεπτο. Μπορεί το αποτέλεσμα να μην έρθει, αλλά τουλάχιστον θα 'χεις σίγουρη τη συνείδησή σου πως πάλεψες με νύχια και με δόντια για να πάρεις αυτό που αξίζεις. Οταν αυτή τη νοοτροπία την εμφανίζεις μόνο στο μισό ενός αγώνα, τότε δεν αξίζει να πετύχεις κάτι περισσότερο και μοιραία μένεις με το «αν...».
Ο Οντετ Κάτας από την εμφάνιση στη Μαδρίτη έχει πολλά να κρατήσει. Πρώτον, θα πρέπει να διορθώσει τη νοοτροπία που κάνει τον Παναθηναϊκό απαθή στο ξεκίνημα (σχεδόν) κάθε αγώνα. Είναι ένα στοιχεία που δεν ταιριάζει σ' αυτό που υποσχέθηκαν οι «πράσινοι» όταν ξεκίνησαν τη σεζόν. Είπαν θα παλεύουν για κάθε φάση, για κάθε μπάλα κι αυτό πρέπει να το κάνουν επί 40 λεπτά, αν θέλουν να είναι συνεπείς στα λεγόμενά τους.
Το δεύτερο και πολύ σημαντικό στοιχείο είναι η εμφάνιση των Φόστερ και Ογκαστ. Ο Ισραηλινός τεχνικός θέλησε ύστερα από καιρό να δώσει ευκαιρίες στους δύο ξεχασμένους και σίγουρα μετά απ' αυτό θα σκεφτεί εις διπλούν την εισήγηση που θα κάνει. Ο μεν Φόστερ που χρησιμοποιήθηκε αρκετά ως πόιντ γκαρντ έδειξε ότι αξίζει μια ακόμη ευκαιρία, ενώ ο Ογκαστ που αναγκάστηκε να χρησιμοποιηθεί λόγω της απουσίας του Παπαγιάννη έδωσε τις μάχες του, κέρδισε πολλές απ' αυτές και βοήθησε στην ανατροπή του -22 στο δεύτερο ημίχρονο. Αν μη τι άλλο και οι δύο κέρδισαν την ευκαιρία να ξαναπατήσουν στο παρκέ στο επόμενο παιχνίδι και κάθε καλή εμφάνιση θα αποτελεί «ανάσα ζωής» τόσο για τους ίδιους όσο και για τον Παναθηναϊκό που δεν έχει τα απαιτούμενα χρήματα για να κάνει ποιοτικές αλλαγές.
Κατά τα άλλα, η γενικότερη άποψη για τον Παναθηναϊκό δεν αλλάζει. Δεν θα άλλαζε ακόμη κι αν συνέχιζε με την εικόνα του α' ημιχρόνου, δεν αλλάζει και τώρα που παρουσιάστηκε μεταμορφωμένος στην επανάληψη. Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα με χαμηλή ποιότητα, μια ομάδα που απέτυχε στα ρίσκα που πήρε το καλοκαίρι και μοιραία τώρα προσπαθεί να καλύψει τις δεκάδες «τρύπες« που έχει. Άλλες φορές εκτίθεται άσχημα, άλλες φορές εκτίθεται λιγότερο κι άλλες καταφέρνει να καλύψει τις αδυναμίες του, ανάλογα προφανώς με την ποιότητα του αντιπάλου.
Συμπερασματικά, δεν χρειάζεται να ψάχνει δικαιολογίες, ούτε να αναζητά μαγικά φίλτρα για να αλλάξει την εικόνα του. Ένα πράγμα έχει να κάνει για να είναι συνεπής: Να παλεύει και να μάχεται σε κάθε φάση. Ο Κάτας θα επιχειρήσει να κάνει κάποιες μικρές παρεμβάσεις στο μέτρο του εφικτού, θα προσπαθήσει να «κερδίσει» κάποιους παίκτες, αλλά το καλύτερο που 'χει να κάνει είναι να αξιολογήσει το υλικό και από νωρίς να υποβάλει τις προτάσεις του προκειμένου ο Παναθηναικός να ετοιμάσει σχετικά νωρίς τον σχεδιασμό για την επόμενη σεζόν. Θα πει κάποιος «και τι να κάνει δηλαδή; Να πετάξει λευκή πετσέτα;». Η απάντηση είναι απλή: Θα κυνηγήσει τους δύο εγχώριους τίτλος, όντας το απόλυτο φαβορί και θα προσπαθήσει μέσα από το υπόλοιπο της Ευρωλίγκας να κερδίσει όσο το δυνατόν περισσότερες εμπειρίες. Σε κάποια ματς θα είναι καλύτερος, σε κάποια άλλα όχι, αλλά η μεγάλη εικόνα θα παραμείνει ίδια: Ο φετινός Παναθηναϊκός δεν μπορεί να είναι ανταγωνιστικός, μπορεί να είναι μαχητής.
