Οι επαναστάσεις θέλουν συμμάχους και λεφτά. Ηγέτες να εμπνεύσουν και στρατηγούς να βγουν με θάρρος μπροστά. Ο Ολυμπιακός μοιάζει να μην έχει τίποτα από όλα αυτά και για αυτό -όπως όλα δείχνουν- θα βιώσει την πιο παράξενη και επίπονη σεζόν στη σύγχρονη ιστορία του. Ενδεχομένως κι από καταβολής του.
Οι Ερυθρόλευκοι κατόπιν δικής τους απόφασης δεν συμμετάσχουν στις εγχώριες διοργανώσεις και καθ’όλη τη σεζόν θα έχουν έναν αγώνα την εβδομάδα. Εξαίρεση βεβαίως οι επτά «διαβολοβδομάδες» που θα έχουν δύο ματς Ευρωλίγκας. Έχουν στον πάγκο έναν προπονητή, τον Ντέιβιντ Μπλατ που έχει ευαισθητοποιήσει με το πρόβλημα της υγείας του και κυρίως με το σθένος που το αντιμετωπίζει, όλη τη μπασκετική κοινότητα και αποτελεί μεγάλο ερώτημα πόσο θα εμπνεύσει/επηρεάσει την ομάδα.
Το κυριότερο όμως είναι ότι μοιάζει εκ προοιμίου βέβαιο πως για 4η σεζόν θα μείνει χωρίς τίτλο. Στην Ελλάδα δεν διεκδικεί κανέναν τίτλο, στην Ευρωλίγκα το φάιναλ-φορ είναι σαν άπιαστο όνειρο, πόσω μάλλον το τρόπαιο της διοργάνωσης. Άλλωστε και οι ίδιοι οι Ερυθρόλευκοι στη Media Day ενόψει της νέας Euroleague έβαλαν χαμηλά τον πήχη («επιτυχία να μπούμε στην 8αδα» είπαν). οι «συζητήσεις» με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ περιστράφηκαν σε όλα τα παραπάνω και οι δηλώσεις του στιλ «η ομάδα είναι καταδικασμένη να κυνηγά όλους τους τίτλους» έμειναν καταχωνιασμένες βαθιά στο κουτί των κλισέ απαντήσεων. Κοινώς εκ των προτέρων μηδέν εις το πηλίκον! Επαναλαμβάνω: Τέταρτη σεζόν χωρίς τίτλο!
Κι αυτό ίσως να χωνεύεται.
Εκείνο που δεν αντέχεται είναι η εικόνα της ομάδας.
Η απουσία κίνητρου.
Το γεγονός ότι η ομάδα δεν περνά το μήνυμα των Ερυθρόλευκων για «επανάσταση» μέχρι τέλους.
Η πιο… refused to lose ομάδα διασύρεται στη Λυών από τη Βιλερμπάν, στα φιλικά ματς που έδωσε, αλλά και στο Κύπελλο Ελλάδας με την ομάδα που οι Ερυθρόλευκοι ονομάζουν «αναπτυξιακή».
Να πω την, τρόπος του λέγειν, αμαρτία μου; Ήμουν της άποψης ότι το ελληνικό μπάσκετ θα «πληρώσει» (σε βάθος χρόνου, όχι από την πρώτη σεζόν) ακριβά το #mexritelous του Ολυμπιακού αλλά τις τελευταίες εβδομάδες άρχισε να μου δημιουργείται η εντύπωση ότι οι Ερυθρόλευκοι δεν θα αντέξουν έως το τέλος!
Διότι σε μια χώρα που οι οπαδοί αγαπούν πρώτα τη νίκη της ομάδας τους και μετά την ομάδα που υποστηρίζουν, υπάρχει για τον Ολυμπιακό κίνδυνος να έχει ομάδα διάρκειας ζωής έξι μήνων! Πως θα λειτουργήσει η ομάδα με έναν αγώνα την εβδομάδα; Θα διατηρήσει υψηλό το κίνητρο της; Θα επηρεάσει θετικά ή αρνητικά το πρόβλημα υγείας του Ντέιβιντ Μπλατ που με τόσο αξιοπρέπεια και σθένος αντιμετωπίζει εκείνος; Πόσες αντοχές θα έχει ο κόσμος των Ερυθρολεύκων σε «στραβοπατήματα» στην Ευρώπη χωρίς έστω την… ελπίδα και την προσμονή μιας επιτυχίας στην Ελλάδα;
Οι οπαδοί του Ολυμπιακού και πρωτίστως οι ένθερμοι οπαδοί του «μέχρι τέλους», ήθελαν μια ομάδα που να φθάσει στο φάιναλ-φορ ή έστω να διεκδικεί μέχρι τις τελευταίες αγωνιστικές την πρόκριση της σε αυτό και ταυτόχρονα στην Α2 ομάδα που θα καλύψει το χάντικαπ των -6 βαθμών, θα πάει «τρένο» για την άνοδο κι όταν την κατακτήσει να αρνηθεί τη συμμετοχή στην Α1. Προσδοκούσαν σε μια ομάδα που θα επιβεβαίωνε, σε Ελλάδα και Ευρώπη, την ανωτερότητα της κάνοντας ηχηρό το μήνυμα της επανάστασης του.
Αντ’ αυτού να φοβούνται ότι θα έχουν στην Α2 ομάδα που όχι μόνο δεν θα δικαιούται προβιβασμό στην Α1 αλλά θα κινδυνέψει να πέσει στη Β’ ΕΘνική και στην Ευρώπη θα διασύρεται από τις Βιλερμπάν, τις Αγίες Πετρούπολες και τις Βαλένθιες;
Πόσο να αντέξουν; Ή μάλλον πόσο #mexritelous θα αντέξουν αυτοί και οι Αγγελόπουλοι, εναντίον των οποίων θα στραφούν;
ΥΓ: Εκτός όλων των παραπάνω, ο Ολυμπιακός και οι Αγγελόπουλοι δεν έχουν τοποθετηθεί για όσα συνέβησαν, δεν έχουν σχολιάσει τις εξελίξεις και το σπουδαιότερο δεν έχουν βγει να παρουσιάσουν ένα πλάνο, να οριοθετήσουν στόχους. Στην εκδήλωση για την παρουσίαση της νέας φανέλας, οι αδελφοί Αγγελόπουλοι αρνήθηκαν να πουν το οτιδήποτε για την υπόθεση. Αρμόδιως διέρρευσε πως θα το έκαναν στην Media Day, αλλά απουσίαζαν… Επανάσταση χωρίς, συμμάχους, λεφτά, ηγέτες να εμπνεύσουν, στρατηγούς να βγουν με θάρρος μπροστά είναι καταδικασμένες σε αποτυχία, αργά ή γρήγορα!
