Στο κορυφαίο επίπεδο του μπάσκετ, τα φώτα της δημοσιότητας πέφτουν πάντα στα ίδια πρόσωπα: στους σούπερ σταρ που μπορούν να κρίνουν ένα παιχνίδι μέσα στο παρκέ ή στον προπονητή που επωμίζεται το τεράστιο βάρος της νίκης και της ήττας. Πολύ περισσότερο όταν πρόκειται για έναν τεχνικό που έχει κατακτήσει εννέα τίτλους EuroLeague, πέντε εκ των οποίων με τον σύλλογο στον οποίο επέστρεψε μόλις πριν από λίγους μήνες. Πίσω, όμως, από κάθε ζωντανό θρύλο υπάρχει ένα αθέατο αλλά καθοριστικό υποστηρικτικό δίκτυο. Στην περίπτωση του Ζέλικο Ομπράντοβιτς, του πολυνίκη προπονητή στην ιστορία του ευρωπαϊκού μπάσκετ, ο οποίος βρίσκεται πλέον ξανά στο τιμόνι του Παναθηναϊκού, αυτό το πολύτιμο κομμάτι του παζλ έχει όνομα: Ζοσέπ Μαρία Ιθκιέρδο.
Οι δρόμοι του Σέρβου και του Ισπανού συναντήθηκαν για πρώτη φορά στην Μπανταλόνα, όπου ο Ομπράντοβιτς, κατά τη μοναδική του σεζόν στον πάγκο της Γιουβεντούτ, κατέκτησε το 1994 το δεύτερο Κύπελλο Πρωταθλητριών της καριέρας του, μετά τον θρίαμβό του με την Παρτίζαν το 1992. Σήμερα, η σχέση τους ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της συνεργασίας ενός πρώτου προπονητή με τον άμεσο συνεργάτη του. Πρόκειται για μια σχέση αλληλεξάρτησης, στην οποία η χημεία δεν περιορίζεται στην τακτική, αλλά επεκτείνεται σε ένα επίπεδο ουσιαστικής κατανόησης και εμπιστοσύνης.
Για σχεδόν δύο δεκαετίες, ωστόσο, ο Ομπράντοβιτς και ο Ιθκιέρδο δεν συνεργάστηκαν στενά. Οι δρόμοι τους χωρίστηκαν και χρειάστηκε να φτάσουμε στο 2013, όταν ο προπονητής από το Τσάτσακ ανέλαβε τη Φενέρμπαχτσε, για να συναντηθούν ξανά στο ίδιο τεχνικό επιτελείο. Μέχρι τότε, ο Ισπανός είχε διαμορφώσει μια αξιόλογη διαδρομή ως βοηθός προπονητή σε συλλόγους υψηλού επιπέδου και ως πρώτος προπονητής λίγο κάτω από την ελίτ, αλλά είχε απομακρυνθεί από την κορυφαία σκηνή του αθλήματος. Μάλιστα, εργαζόταν στον Δήμο της Μπανταλόνα. Η πρόσκληση, όμως, του παλιού του φίλου, Ομπράντοβιτς, τον επανέφερε στην κορυφή και οι δυο τους δημιούργησαν στην Κωνσταντινούπολη ένα πρότζεκτ που κορυφώθηκε το 2017, όταν η Φενέρμπαχτσε κατέκτησε τον πρώτο τίτλο EuroLeague στην ιστορία του τουρκικού μπάσκετ.
Από την εποχή της Φενέρμπαχτσε και έπειτα, οι δυο τους είναι σχεδόν αχώριστοι. Ο Ομπράντοβιτς πήρε μαζί του τον Ιθκιέρδο στην Παρτίζαν και, μόλις πριν από λίγες εβδομάδες, αμέσως μετά την υπογραφή του συμβολαίου του με τον Παναθηναϊκό, τον κάλεσε ξανά για να τον εντάξει στο τεχνικό επιτελείο της αθηναϊκής ομάδας, η οποία εξακολουθεί να πονά από το γεγονός ότι είδε τον Ολυμπιακό να σηκώνει το τρόπαιο της EuroLeague μέσα στο δικό της σπίτι, στο ΟΑΚΑ.
Από την πλευρά του, ο Ιθκιέρδο δεν έχει καμία αμφιβολία για τη θέση που έχει επιλέξει να βρίσκεται.
«Πριν από κάποιο καιρό, αποφάσισα ότι προτιμώ να είμαι με τον Ζέλικο, να κερδίζω, να μου φέρονται καλά, να με φροντίζουν και να πληρώνομαι καλά, παρά να πηγαίνω κάπου αλλού χωρίς να ξέρω τι με περιμένει και να δουλεύω με διοικητικά στελέχη που νομίζουν ότι γνωρίζουν περισσότερο μπάσκετ από εμένα», δήλωσε την περασμένη Κυριακή, σε συνέντευξή του στην ισπανική ραδιοφωνική εκπομπή Tirando a Fallar.
«Μου είπε ότι δεν ήταν σίγουρος αν ήθελε να προπονήσει ξανά, γιατί είχε ολοκληρώσει τη θητεία του στην Παρτίζαν εντελώς εξαντλημένος. Εγώ, όμως, από την πρώτη στιγμή τού είπα ναι, ότι όσο εκείνος συνέχιζε να προπονεί, θα ήθελα να συνεχίσω να δουλεύω μαζί του. Και τη στιγμή που υπέγραψε, με κάλεσε», πρόσθεσε ο Ιθκιέρδο.
Ίσως αυτή ακριβώς η αταλάντευτη αφοσίωση να εξηγεί γιατί ο Ομπράντοβιτς, ένας προπονητής που θα μπορούσε να έχει στο πλευρό του σχεδόν οποιονδήποτε βοηθό στον κόσμο, εξακολουθεί να εμπιστεύεται τον Ιθκιέρδο ως τον στενότερο συνεργάτη του. Όταν τα πράγματα πήραν άσχημη τροπή στο Βελιγράδι, για παράδειγμα, ο Ισπανός επέλεξε να αποχωρήσει μαζί με τον φίλο του, παρότι ο Ομπράντοβιτς τον προέτρεψε να παραμείνει, καθώς εξακολουθούσε να δεσμεύεται με συμβόλαιο με την Παρτίζαν.
Τι είναι, όμως, αυτό που αναζητά ο Ομπράντοβιτς στον έμπιστο συνεργάτη του; Σίγουρα όχι κάποιον που απλώς του λέει ότι είναι ο καλύτερος και ότι κάθε απόφασή του είναι σωστή. Όταν χρειάζεται, ο Ιθκιέρδο είναι πρόθυμος να του ασκήσει κριτική, να του προσφέρει μια διαφορετική οπτική και να ταράξει τα νερά, γνωρίζοντας φυσικά ότι η τελική απόφαση θα ανήκει στον Σέρβο προπονητή.
Μιλώντας για τη δημιουργία μιας ομάδας γεμάτης αστέρια, όπως είναι το φετινό ρόστερ του Παναθηναϊκού, ο Ιθκιέρδο έδωσε μια πολύ σημαντική διάσταση στην ίδια συνέντευξη: «Καλοί παίκτες είναι εκείνοι που μπορούν να αφήσουν στην άκρη το “εγώ” και να βάλουν το “εμείς” στο επίκεντρο».
Και ίσως ακριβώς εκεί να βρίσκεται το κλειδί για να κατανοήσουμε μία από τις πιο επιτυχημένες και αυθεντικές συνεργασίες στους πάγκους του ευρωπαϊκού μπάσκετ τα τελευταία χρόνια.
Στο προσκήνιο, ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς. Στη σκιά, ο Ζοσέπ Μαρία Ιθκιέρδο. Αχώριστοι σύμμαχοι.
