Ο Σέρβος γκαρντ φιλοξενήθηκε στο podcast «6.75» και προχώρησε σε μια εξομολόγηση για τα όσα πέρασε μέχρι να επιστρέψει στα παρκέ, ενώ στάθηκε στην πολύ δυνατή σχέση που έχει με τον κόσμο του Παναθηναϊκό και τον αμοιβαίο σεβασμό.
Αρχικά, αναφερόμενος στην περίοδο που υπέγραψε στους «πράσινους», ο έμπειρος άσος τόνισε:
«Πριν πάω στον Παναθηναϊκό, είχα προετοιμαστεί όπως ποτέ άλλοτε στη ζωή μου. Έπαιζα σε κορυφαίο επίπεδο, είχα κυριολεκτικά 20 πόντους μέσο όρο. Όλα ήταν υπέροχα. Ο Παναθηναϊκός μού πρόσφερε καλά χρήματα, αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος υποτίθεται πως δεν ήταν στην ομάδα εκείνη την περίοδο. Άκουγα φήμες, αλλά ο Μίσκο (σ.σ. Ραζνάτοβιτς) μού έλεγε συνέχεια: "Χαλάρωσε, έχε υπομονή".
Μετά κόλλησα COVID. Πέρασα 10 μέρες χωρίς όσφρηση και γεύση, αν και δεν είχα βαριά συμπτώματα. Έκανα μια εξέταση και οι τιμές της τροπονίνης στο αίμα μου βγήκαν υψηλές, κάτι που σχετίζεται με την καρδιά. Εκείνη τη στιγμή ξεκίνησε ένα τεράστιο δράμα στο μυαλό μου. Δεν είχα αντιμετωπίσει ποτέ κάτι παρόμοιο. Φοβάσαι και σε πιάνει πανικός».
Ο ψυχολογικός Γολγοθάς και οι κρίσεις πανικού
Η διάγνωση αυτή έφερε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην καριέρα του, επηρεάζοντας άμεσα την ψυχολογία του:
«Έχασα τους τελευταίους δύο μήνες της σεζόν. Εξαιτίας αυτού έχασα και το Προολυμπιακό Τουρνουά με την Εθνική. Κάποιες ομάδες με τις οποίες ήμασταν σε συζητήσεις αποσύρθηκαν. Τελικά ανανέωσα το συμβόλαιό μου με τον Παναθηναϊκό για δύο χρόνια. Μπαίνοντας στη σεζόν, δεν είχα τρέξει καθόλου, γιατί έπρεπε να είμαι απόλυτα ξεκούραστος. Πήγα στην προετοιμασία και τα επίπεδα τροπονίνης μου ανέβαιναν και κατέβαιναν συνεχώς.
Γινόταν χαμός στο κεφάλι μου, κάτι που φυσικά μου προκαλούσε στρες. Άρχισα να νιώθω ένα σφίξιμο στο στήθος, το οποίο ήταν ψυχολογικό, αν και αυτό το κατάλαβα αργότερα. Όταν αντιμετωπίζεις κάτι τέτοιο για πρώτη φορά, μπορεί να γίνει επικίνδυνο αν δεν είσαι πνευματικά δυνατός. Για πρώτη φορά στη ζωή μου έπαθα κρίσεις πανικού. Έβγαινα έξω στον κόσμο, ένιωθα σφίξιμο και η καρδιά μου χτυπούσε δυνατά. Άρχισαν να μου συμβαίνουν πράγματα που δεν είχα βιώσει ποτέ ξανά».
Η ιατρική δικαίωση και η επιστροφή
Η λύση στο πρόβλημα δόθηκε μετά από εξονυχιστικές εξετάσεις, οι οποίες έδειξαν ότι δεν συντρέχει λόγος ανησυχίας:
«Στο τέλος διαπίστωσαν ότι τα επίπεδα τροπονίνης μου ήταν φυσικά ανεβασμένα και ότι ήμουν έτοιμος να παίξω. Σκέφτηκα: "Τι να παίξω; Μου λέτε αυτές τις ιστορίες εδώ και τρεις μήνες. Κι αν καταρρεύσω;". Εκείνοι μου έλεγαν: "Όχι, δεν θα πάθεις τίποτα". Πέρασα από κάθε πιθανή εξέταση. Μέχρι και κάμερα έβαλαν για να ελέγξουν τις αρτηρίες γύρω από την καρδιά μου.
Τελικά έκανα ένα πνευματικό ξεκαθάρισμα με τον εαυτό μου: "Πάμε, με έχουν εξετάσει, είμαι υγιής". Ξεκίνησα σιγά-σιγά, χτίζοντας τη φυσική μου κατάσταση από το μηδέν. Μου πήρε δύο μήνες για να καλύψω το χαμένο έδαφος υπό τις οδηγίες του Πρίφτη. Μέχρι και σήμερα έχω τα δικά μου μικρά "κολλήματα", αλλά ποιος δεν έχει στις μέρες μας;».
«Σπάνιο να χειροκροτούν παίκτη με τα ερυθρόλευκα στην Αθήνα»
Κλείνοντας, ο Σέρβος γκαρντ σχολίασε τη σχέση λατρείας που διατηρεί ακόμα και σήμερα με τους φίλους του Παναθηναϊκού, παρά το γεγονός ότι πλέον αγωνίζεται στον «αιώνιο» αντίπαλο της Σέρβικης ομάδας, τον Ερυθρό Αστέρα:
«Είναι πολύ σπάνιο να χειροκροτούν κάποιον στην Αθήνα που φοράει ερυθρόλευκα. Ήμουν ο καλύτερος παίκτης της ομάδας εκείνες τις δύο σεζόν και ουσιαστικά η μόνη τους ελπίδα σε εκείνα τα δύσκολα χρόνια, λόγω της έλλειψης επενδύσεων. Με αγάπησαν. Ακόμα και σήμερα, όποτε πηγαίνω στην Αθήνα, υπάρχει απίστευτος σεβασμός. Μου λένε συνέχεια "γύρνα πίσω, γύρνα πίσω". Τους απαντάω "εντάξει, θα γυρίσω, απλώς πάρτε με τηλέφωνο"», κατέληξε αστειευόμενος.
