Το 2026 μπήκε με τον ιδανικότερο τρόπο για τον Ολυμπιακό μετά την επιβλητική του νίκη επί του Παναθηναϊκού στο κλειστό των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Την ίδια ώρα ο Παναθηναϊκός βιώνει μια πολύ δύσκολη… Πρωτοχρονιά, καθώς η ήττα από τον «αιώνιο» αντίπαλο ήρθε παράλληλα με μια απογοητευτική αγωνιστική εικόνα.
Ο Ολυμπιακός είναι ο μεγάλος νικητής του ντέρμπι «αιωνίων», είναι η ομάδα που ήταν απόλυτα ανώτερη στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα πάνω στο glass floor, τη στιγμή που ο Παναθηναϊκός τα περίμενα όλα από έναν και μόνο παίκτη. Τον Κέντρικ Ναν.
Όσο… υπερπαίκτης και αν είναι, όσο διαστημικός και αν είναι, στο ευρωπαϊκό μπάσκετ κανείς δε μπορεί να κερδίσει μόνος του μια ομάδα του επιπέδου του Ολυμπιακού.
Ο Παναθηναϊκός από χθες το βράδυ είναι στα… μανταλάκια. Και δικαίως, αν ζητάτε τη γνώμη μου, σε μεγάλο βαθμό. Η ομάδα του Εργκίν Αταμάν χθες το βράδυ είχε μια μεγάλη ευκαιρία να κάνει τη ζωή του πάρα πολύ άνετη, με την είσοδο του νέο έτους και δεν την απώλεσε απλά, αλλά την πέταξε με εμφατικό τρόπο στον κάλαθο των αχρήστων.
Ο Παναθηναϊκός δεν μπήκε ποτέ στο πνεύμα του αγώνα, δεν έπαιξε ποτέ μπάσκετ συνεργασιών, είδε τον προπονητή του να είναι σε μια μόνιμη… θολούρα και τους παίκτες του να μην έχουν προετοιμαστεί ούτε στο ελάχιστο για τις απαιτήσεις ενός τέτοιου αγώνα. Ο Εργκίν Αταμάν έκανε ίσως το χειρότερο κοουτσάρισμά του στην θητεία του στην ομάδα, ενώ τα «4άρια» και τα «5άρια» του «τριφυλλιού» ήταν σε άλλο γήπεδο. Οι «πράσινοι» αν είχαν πάρει την νίκη χθες το βράδυ στην έδρα τους, θα είχαν φτάσει τις τέσσερις συνεχόμενες και με το στρωτό πρόγραμμα που έχουν μπροστά τους θα είχαν τη δυνατότητα να κάνουν… παρέλαση στην κορυφή της βαθμολογικής κατάταξης.
Με τα «αν» όμως ιστορία δε γράφτηκε ποτέ και επειδή το μπάσκετ, τις περισσότερες φορές, είναι ένα δίκαιο άθλημα, ο καλύτερος και πιο έτοιμος (σε όλα τα επίπεδα) Ολυμπιακός, πήρε την νίκη. Χωρίς να κάνει κάτι το ιδιαίτερο. Ο Ολυμπιακός έπαιξε απλά το γνωστό του μπάσκετ, έβγαλε μπροστά τα βαριά… χαρτιά του, τα οποία ο Παναθηναϊκός δε μπόρεσε να περιορίσει και στο τέλος της βραδιάς πήρε την νίκη, χάρις σε ένα σουτ μέσης απόστασης του Τάιλερ Ντόρσεϊ. Ο οποίος έκανε ένα περίπατο μέσα στη ρακέτα του Παναθηναϊκού, πήρε την μπάλα στις 45 μοίρες μπροστά από τον πάγκο της ομάδας του «τριφυλλιού», διέσχισε ανενόχλητος την baseline, ανέβηκε στη γραμμή των βολών, «εκτέλεσε», ευστόχησε και έδωσε το ματς στην ομάδα του. Και καθ’ όλη τη διάρκεια της συγκεκριμένης φάσης, οι «πράσινοι» παρατηρούσαν…
Οι γηπεδούχοι, αν εξαιρεθεί το σημείο στο δεύτερο δεκάλεπτο που μπήκαν στο ματς και επέστρεψαν από το -17, έχοντας βοήθειες από τον Νίκο Ρογκαβόπουλο και τον Ομέρ Γιούρτσεβεν, ουσιαστικά δεν υπήρξαν ποτέ στο ματς. Άπαντες (πλην του Κέντρικ Ναν) βρέθηκαν σε ένα κάκιστο βράδυ, παρουσιάζοντας αδιανόητο βαθμό ανετοιμότητας και μην καταφέρνοντας όχι να απειλήσουν τον Ολυμπιακό, αλλά να τον προβληματίσουν.
Και αυτό είναι σαφώς ένα στοιχείο που θα πρέπει να προβληματίσει όλη την ομάδα του Παναθηναϊκού. Από τον Εργκίν Αταμάν ο οποίος παρουσίασε ένα σύνολο που δε θα μπορούσε να κερδίσει αγώνα ελληνικού πρωταθλήματος και όχι ντέρμπι «αιωνίων» στη EuroLeague, μέχρι και τον τελευταίο παίκτη στα αποδυτήρια του «τριφυλλιού».
Όμως, για να είμαστε ρεαλιστές, το ίδιο προβληματισμένος θα πρέπει να είναι και ο Ολυμπιακός. Οι «ερυθρόλευκοι» βρήκαν μπροστά τους τον χειρότερο Παναθηναϊκό που θα μπορούσαν να βρουν, είχαν να αντιμετωπίσουν έναν και μόνο παίκτη (ο οποίος έκανε ότι ήθελε την «Ερυθρόλευκη» άμυνα σκοράροντας +30), είχαν στο πλευρό τους με προκλητικό τρόπο τη διαιτησία (η οποία σημειώνουμε δεν επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα και το λέμε αυτό για να μην εξαγριωθούν… οι ευαισθητούληδες) και παρ’ όλα αυτά κατάφεραν να πάρουν την νίκη στο σουτ, με τα όσα ακολούθησαν να δημιουργούν ακόμα εντονότερο προβληματισμό.
Παηγυρισμοί στο ΣΕΦ, ένας Πρόεδρος να τραγουδάει τον ύμνο και να πανηγυρίζει λες και κατέκτησε, επιτέλους, την Ευρωλίγκας, ένα προπονητής να φωτογραφίζεται δείχνοντας τα 10 δάχτυλά του (προφανώς για το εντυπωσιακό «ερυθρόλευκο» σερί) και μια κατάσταση που θύμιζε κατάκτηση τίτλου. Για να μην μπερδευόμαστε λοιπόν. Όχι. Ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε κάποιον τίτλο. Ο Ολυμπιακός κέρδισε στην έδρα του Παναθηναϊκού και με την νίκη του αυτή ανέβηκε την κατάταξη, παραμένοντας και πάλι κάτω από τον Παναθηναϊκό.
Ο Ολυμπιακός το το μόνο που κατάφερε χθες (και είναι πάρα πολύ σημαντικό) είναι να ανακτήσει τη χαμένη του ψυχολογία και όχι μόνο να μην μπει σε βαθύτερη εσωστρέφεια, αλλά να βάλει τον Παναθηναϊκό σε μια τέτοια διαδικασία.
Όλα τα υπόλοιπα που είδαμε και ακούσαμε, είναι να είχαμε να λέγαμε…
Γιατί η αλήθεια είναι ότι από τότε που ο Ολυμπιακός ξεκίνησε να μετράει σερί, ο Παναθηναϊκός συνέχισε να μετράει ευρωπαϊκά. Στην «κυριαρχία» του Ολυμπιακού το 6-3, έγινε 7-3.
Αυτά θα έπρεπε να είναι τα δάχτυλα… Αλλά, όπως έχουμε ξαναπεί και στο παρελθόν, ο καθένας πανηγυρίζει τις κορυφές που μπορεί να κατακτήσει.
ΥΓ1: Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος χθες το βράδυ βγήκε μπροστά και ύψωσε ασπίδα στην ομάδα, η οποία βρίσκεται δικαίως στο επίκεντρο της κριτικής. Ήξερε πολύ καλά τι έκανε ο ιδιοκτήτης της ΚΑΕ Παναθηναϊκός δημοσίως. Και ξέρει πολύ καλά τι κάνει και τι θα κάνει και σε ιδιωτικό επίπεδο.
ΥΓ2: Η απάντηση του Δημήτρη Γιαννακόπουλου στον Γιώργο Αγγελόπουλο είναι ο ορισμός της… πληρωμένης απάντησης. Στο… μεθύσι των πανηγυρισμών για την νίκη που συνέχισε να κρατάει τον Ολυμπιακό κάτω από τον Παναθηναϊκό στην κατάταξη, ο κ. Αγγελόπουλος είπε ότι ο Παναθηναϊκός έχει λύσει τα προβλήματά του. Με την απάντηση να έρχεται χωρίς καθυστέρηση. Ένα μόνο δεν έχει λύσει ο Παναθηναϊκός. Και οι Περούγκα, Λάτισεφς και Νέντοβιτς το υπενθύμισαν σε όλη την Ευρώπη. Θα λυθεί, όμως και αυτό.
