Ποτέ μια πρεμιέρα δε μπορεί να δώσει σαφείς και ξεκάθαρες απαντήσεις. Και πως να γίνει άλλωστε καθώς είμαστε μόλις στο πρώτο βήμα από τα πολλά που έρχονται μέχρι τον Μάιο. Αν υπάρχει κάποια ομάδα που να έκλεψε λίγο περισσότερο τις εντυπώσεις θα ήταν σίγουρα ο ΟΦΗ και όχι επειδή απλά νίκησε τον ΠΑΟΚ αλλά γιατί η εικόνα του ήταν απόλυτα ικανοποιητική.
Στο χώρο της πολιτικής ακούμε συχνά την ατάκα «παραλάβαμε καμένη γη». Σίγουρα κάτι τέτοιο δεν μπορεί να ισχυριστεί ο Φρανκ Ντεπέστελε πάντως για τον ΟΦΗ. Ο Βέλγος μοιάζει να δίνει συνέχεια σε ότι άφησε ο Καλμαζίδης. Η εικόνα του ΟΦΗ κόντρα στον ΠΑΟΚ ήταν απόλυτα κυριαρχική με τους Κρητικούς να κάνουν μια εμφάνιση που δεν άφηνε κανέναν να πιστέψει ότι ο δικέφαλος μπορεί να φύγει με θετικό αποτέλεσμα. Ο Οζογκόγιε εντυπωσιάσε με τα 6 μπλοκ του, ο Μιχελάκης ήταν απόλυτα συνεπής στην πίσω ζώνη ενώ και ο Μάκινεν έμοιαζε εγγύηση τόσο στην επίθεση όσο και στην υποδοχή. Όσον αφορά τον Μιχαήλοβιτς έχει γίνει για τα καλά κομμάτι της ομάδας και αποτελεί μια σταθερή και αξιόπιστη επιλογή διαγωνίου.
Αντίθετα με τον ΠΑΟΚ ο ΟΦΗ είχε χημεία και αρχές στο παιχνίδι του. Υπήρχαν στιγμές στο παιχνίδι όπου η κάμερα έπιασε του παίκτες του ΠΑΟΚ να προσπαθούν να συνεννοηθούν ανεπιτυχώς. Αυτό βέβαια μόνο οι ίδιοι το ξέρουν καθώς μια εικόνα καμιά φορά δεν εξηγείται με χίλιες λέξεις. Από τα λίγα πράγματα που μπορεί να κρατήσει ο ΠΑΟΚ είναι η πολύτιμη συνεισφορά του Κοκκινάκη ως λίμπερο αλλά και το ότι διαθέτει έναν ικανότατο κεντρικό σαν τον Χαραλαμπίδη που η εμπειρία του μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντική.
Η εικόνα του Παναθηναϊκού στην Καλαμάτα ήταν ίσως και πιο σημαντική από την ίδια τη νίκη και αυτό γιατί οι «λύκοι», όπως και πέρυσι, έχουν μια ομάδα ικανή για… ζημιές. Οι πράσινοι έδειξαν και στο Σούπερ Καπ πως ξεκινούν τη σεζόν έχοντας ήδη χημεία αλλά εμφάνισαν και ένα πολύ σημαντικό στοιχείο. Πέρυσι η σεζόν μπορεί να έκλεισε με τον Σπίριτο ως MVP ωστόσο ο Ιταλός είχε διακυμάνσεις μέχρι να σταθεροποιηθεί η απόδοσή του και να ηγηθεί του τριφυλλιού. Αντιθέτως φέτος ο πασαδόρος του Παναθηναϊκού δείχνει από την πρώτη μέρα να είναι σε πολύ καλή κατάσταση και πως να μη συμβεί άλλωστε αφού το μεγαλύτερο κομμάτι της ομάδας έχει παραμείνει ίδιο. Ο Παναθηναϊκός είναι μια ομάδα με ποικιλία και αρκετές εναλλακτικές λύσεις στο επιθετικό κομμάτι και αυτό το εμφάνισε στην Καλαμάτα και ήταν και το στοιχείο που δεν επέτρεψε σε μια ομάδα με καλό μπλοκ, όπως είναι η Καλαμάτα, να του κάνει ζημιά.
Είναι λογικό, από την άλλη, ο Ολυμπιακός να μην έχει ακόμα την ιδανική ομοιογένεια και κατά συνέπεια δεν μπήκε με το πόδι στο γκάζι. Μιλάμε για μια ομάδα που άλλαξε σχεδόν ριζικά και ακόμα και αν έχει πολύ ταλαντούχους αθλητές στο ρόστερ να ψάχνεται αγωνιστικά. Σίγουρα το ότι το Ρέθυμνο παρουσίασε καλά στοιχεία και κυρίως μαχητικό πνεύμα δεν επέτρεψε κανέναν… περίπατο στον Ολυμπιακό. Επειδή, όμως, στο βόλεϊ ο πιο ισχυρό σχεδόν πάντα φτάνει στη νίκη έτσι έγινε και εδώ. Οι ερυθρόλευκοι διαθέτουν έναν διαγώνιο με μοναδικά προσόντα και αυτό θα φανεί μέσα στη σεζόν ωστόσο ο Χέινς είναι ένας παίκτης ρυθμού. Εκεί που μοιάζει ασταμάτητος μπορεί να βγει από το ρυθμό του και να φτάσει στο άλλο άκρο. Στην πρεμιέρα δεν βρήκε αυτό τον τρελό ρυθμό και εκεί ήταν που οι ακραίοι των ερυθρολεύκων ανέλαβαν δράση. Πέρα από τα αγωνιστικά πάντως η παρουσία της ΝΟΠΕΡ είναι ικανή να φέρει πολλά χαμόγελα καθώς το Κρητικό βόλεϊ έχει πλέον δύο εκπροσώπους στη μεγάλη κατηγορία και αν μη τι άλλο το Ρέθυμνο μας είχε λείψει όσο και ο Έβρος.
Ήταν γνωστό από καιρό ότι ο Άρης θα είναι ένα περίεργο… καράβι. Αυτό αποτυπώθηκε και αγωνιστικά καθώς στην πρεμιέρα οι κιτρινόμαυροι δεν έπεισαν ιδιαίτερα. Ο Φλοίσβος είναι σίγουρα μια καλή ομάδα που αν αποφύγει τα λάθη των προηγούμενων δύο χρόνων όχι μόνο θα σωθεί από νωρίς αλλά θα μπορεί να κοιτάζει αρκετά ψηλά. Είναι σίγουρα, όπως φάνηκε στην πρεμιέρα, ότι αυτή θα είναι μια ομάδα του Σχάουτεν αλλά ταυτόχρονα και μια ομάδα όπου ο Κουμεντάκης μπορεί να κάνει μια πραγματικά καλή επιστροφή, όχι σαν την περσυνή του στον Ολυμπιακό. Κυρίως, όμως, ο Φλοίσβος μοιάζει μια ομάδα με αρχές και μια ομάδα ικανή να διαχειριστεί την πίεση και να επιβάλει το ρυθμό της.
Παρά την «έξωση» ο Φοίνικας Σύρου θύμισε κάτι από τις καλές του εποχές και μάλιστα σε ένα παιχνίδι δύσκολο. Ο Φοίνικας αποδείχθηκε πιο έτοιμος από τον Μίλωνα, πιο ικανός πάνω στο φιλέ και πιο πιεστικός από τη γραμμή του σερβίς. Η απουσία του Αγκάμεζ αλλά και του Χερ είναι λογικό να κατεβάσουν τον Μίλωνα ένα σκαλοπάτι αλλά και πάλι η απόδοση του Φοίνικα ήταν πέρα για πέρα ικανοποιητική. Το δίδυμο Νέλι-Βαλτσίνοφ, ως διαγώνιος και ακραίος, εντυπωσίασε καθώς αμφότεροι παρουσίασαν μεγάλη έφεση στο τελείωμα των φάσεων κάτι που έλλειψε από την ομάδα της Νέας Σμύρνης. Ο Μίλωνας διαθέτει έναν διαγώνιο σαν τον Ερνάντεζ αλλά το ζητούμενο και η μεγάλη πρόκληση είναι να μη γίνει μια ομάδα που θα εξαρτάται μόνο από τον Κουβανό.
Τέλος, όσον αφορά το παιχνίδι της Παρασκευής και οι δύο ομάδες μπορούν να νιώθουν και ικανοποίηση και απογοήτευση. Ο Πανιώνιος έχει φτιάξει μια ομάδα που θέλει να ανεβεί πολύ ψηλότερα σε σχέση με πέρυσι αλλά όπως είναι εμφανές, και όπως έγινε και με την ομάδα των γυναικών, αυτό δε γίνεται με ένα κουμπί από τη μια μέρα στην άλλη ακόμα και αν υπάρχει ένα πολύ καλό ρόστερ. Ενδεχομένως η σταθερότητα του πασαδόρου να αποτελεί το βασικότερο συστατικό της επιτυχίας αφού ο Τοντόροβιτς δεν πήρε άριστα. Παρόλα αυτά οι κυανέρυθροι πήραν τη νίκη ακόμα και έτσι. Η Κηφισιά, με τη σειρά της, με μια πρώτη ματιά μοιάζει βελτιωμένη από ότι είδαμε την προηγούμενη διετία. Κυρίως, όμως, φαίνεται πως βρήκε έναν πολύ καλό κεντρικό όπως ο Καραμπαλί και έχει και πάλι έναν διαγώνιο σαν τον Μπάνοφ που στις ψηλές μπάλες μοιάζει σχεδόν ασταμάτητος.
Είναι εμφανές πάντως, όπως μάθαμε καλά τα τελευταία χρόνια, πως ότι βλέπουμε τον Οκτώβριο μπορεί να αλλάξει εντελώς τον Νοέμβριο και μετά τον Φεβρουάριο τα δεδομένα να έχουν αντιστραφεί πλήρως. Η πρώτη εικόνα, όμως, δείχνει πως το φετινό πρωτάθλημα θα είναι μια μεγάλη μάχη Παναθηναϊκού με Ολυμπιακό και όποιος αντέξει να τους ακολουθήσει θα μπει στην τετράδα. Αλλά ο ανταγωνισμός για την τετράδα μάλλον έχει μεγαλώσει κατά πολύ.
