Πέρασαν αρκετά κείμενα από την τελευταία φορά που γκρινιάξαμε. Ο Άρης παλεύει διαχρονικά με τα δικά του λάθη, όμως, φέτος, έχει αποφασίσει να κινηθεί βάσει μιας ποδοσφαιρικής λογικής. Αυτός ήταν ο λόγος που η τελευταία μας "γκρίνια" ήταν για το στόπερ το καλοκαίρι και έκτοτε έχουμε μόνο ελπίδες και όνειρα για αυτή την ομάδα.
Μπορεί όλο το παραπάνω να ξενίζει αρκετούς, που έχουν συνηθίσει αυτή την στήλη να είναι συνεχώς αυστηρή και ανικανοποίητη, όμως, όπως είχαμε ξεκαθαρίσει εξ αρχής, πριν τρία χρόνια που ξεκινήσαμε στο φιλόξενο SDNA.gr, εδώ θα λέμε όλα όσα βλέπουμε, δίχως να επηρεαζόμαστε από χρώματα, οπαδισμό και νεύρα. Η ψύχραιμη και λογική προσέγγιση αναφορικά με την εικόνα, το πλάνο και τους στόχους του Άρη, είναι απλή'
Όλα βαίνουν πολύ - πολύ καλώς!
Να πούμε ψέματα; Δεν αρέσει αυτή η παραπάνω αλήθεια; Η ομάδα διατήρησε τον προπονητή της, δίχως να ψάξει πάλι από το μηδέν. Συμφωνούσαμε - διαφωνούσαμε, αυτό δεν αλλάζει κάτι. Ο Μιχάλης Γρηγορίου είναι το πιο "αντιεμπορικό" πρόσωπο (όχι από θέμα ομορφιάς ο άνθρωπος, μην παρεξηγηθώ), το οποίο παίζει το καλύτερο (αναλογικά πάντα) ποδόσφαιρο στη χώρα. Έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου και δείχνει ακμαίος και ασφαλής στη θέση του. Παράλληλα, δείχνει πως δεν τον νοιάζει να κρατήσει μόνο την θεσούλα του και επικεντρώνεται στις νίκες και την βελτίωση του ρόστερ. Άσχημα; Δεν νομίζω.
Το γεγονός πως δεν υπέπεσε στην παγίδα να αλλάζει συνεχώς τους παίκτες του και να πειραματίζεται, εντούτοις μένει σταθερός και χτίζει ομοιομορφία και κορμό, είναι και ο λόγος που αυτή η στήλη έπαψε να γκρινιάζει. Τα απλά ζητάμε. Τα αυτονόητα θέλουμε να βλέπουμε. Το ποδόσφαιρο είναι απλό άθλημα, αν κάνεις σωστά 2-3 πραγματάκια.
Ο Άρης ήταν ακόμη καλύτερος από άλλες φορές απέναντι στον Ατρόμητο. Έβαλε τρία γκολ, "έφαγε" τη μπάλα στο β' μέρος, είχε αυτοματισμούς στην επίθεση και έτρεχε συνεχώς. Οι "εντάσεις" που μας είχε τάξει ο προπονητής, βγαίνουν στο γήπεδο.
Μιας και πριν είπαμε για Γρηγορίου, να ρωτήσω κάτι απλό'
Ο Χιμένεθ, ο Ουζουνίδης ή ο Μάντζιος, αυτούς τους αυτοματισμούς στην επίθεση, που βλέπουμε μετά την διακοπή από την επίθεση του Γρηγορίου, τους έκαναν; ή μήπως είχαμε γκώσει από τις γιόμες και τις ατομικές ενέργειες;
Η ομάδα βελτιώνεται και το μόνο που μένει είναι να επιστρέψουν οι τραυματίες, ώστε να έχει λύσεις και να τους ενσωματώσει για το τελικό πλάνο. Οι στόχοι του Άρη ορίζονται ανάλογα την όρεξη και κοιτώντας κάθε παιχνίδι ξεχωριστά. Θα επανέλθουμε επί του θέματος...
Πριν την διακοπή είχαμε αναφέρει πως υπάρχει μια μεγάλη σειρά παιχνιδιών με "κυκλωμένους" αντιπάλους, τα οποία ο Άρης, αν θέλει να λέει πως έχει στόχους, πρέπει να τα πάρει... ΟΛΑ! Δίχως δικαιολογίες, δίχως αμφιβολίες. Οι κιτρινόμαυροι έχουν το ρόστερ, έχουν τα αθλητικά και αγωνιστικά προσόντα για να πάνε με το απόλυτο μέχρι το επόμενο ντέρμπι (στο πρωτάθλημα). Αυτό φυσικά όχι μόνο για βαθμολογικούς λόγους. Πρέπει τον "πελάτη" που έρχεται στην επιχείρηση σου (το γήπεδο) να τον έχεις ικανοποιημένο και να φεύγει με ένα διάπλατο χαμόγελο. Σιγά σιγά η ομάδα της Θεσσαλονίκης το πετυχαίνει αυτό. Με νίκες θα το κάνει ακόμη καλύτερο και ο κόσμος θα πειστεί. Δεν επιτρέπονται γκέλες και πισωγυρίσματα.
Από το αποψινό κρατάω τον Πετρίς, για τον οποίο, όπως και για όλα τα μπακ, έχουμε μιλήσει από την αρχή και έχουμε αναλύσει γιατί είναι η βάση του φετινού Άρη. Κρατάω τον αριστουργηματικό Φαμπιάνο και τους δύο καλπάζοντες επιθετικούς, Κουαμέ - Καντεβέρε. Άρεσαν όλοι. Αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς. Θέλουμε όμως πολλά περισσότερα και τα τριποντέλια να μπαίνουν στο σακούλι.
ΥΓ Μακάρι να συνεχίσει να πρυτανεύει η λογική και να μην αλλάξει το παραμικρό στην λειτουργία του αγωνιστικού. Το βρήκαμε τώρα. Ας μην το χαλάσουμε άμεσα.
