Κατά κύριο λόγο οι media day των ομάδων είναι τυπικές, με ατάκες βγαλμένες από κονσέρβες και ευχολόγια. Και όμως η media day του ΖΑΟΝ μπορεί να μην έβγαλε κάποια μεγάλη είδηση αλλά έκανε σαφές ένα πράγμα, πως ο σύλλογος έχει στόχο να αφήσει ένα δικό του αποτύπωμα, ξεχωριστό.
Η αναπάντεχα τρελή πορεία που έκανε ο ΖΑΟΝ την περασμένη σεζόν σίγουρα μοιάζει καλοδεχούμενη από τους ανθρώπους του συλλόγου αλλά προκαλεί ένα ιδιαίτερο πρόβλημα. Ανέβασε τον πήχη απότομα με αποτέλεσμα οι απαιτήσεις να είναι δεδομένα υψηλές και φέτος σε ένα πρωτάθλημα ωστόσο άκρως ανταγωνιστικό. Οπότε ο ΖΑΟΝ πρέπει πλέον να κυνηγήσει το πρωτάθλημα; Αυτό το δύσκολο ερώτημα τέθηκε ξανά και ξανά τόσο στον Γιάννη Καλμαζίδη όσο και στον Νίκο Κανελλόπουλο, τον πρόεδρο της ομάδας. Επειδή κανένας από τους δύο, όμως, δεν είναι ούτε αφελής ούτε… ονειροπόλος έχουν ορίσει έναν δικό τους δρόμο.
Μπορεί στα μέρη μας να έχουμε συνηθίσει δύο δεδομένα και να τα απαιτούμε με ζέση αλλά ο οργανισμός του ΖΑΟΝ αναζητάει κάτι πιο ουσιαστικό. Αυτά που έχουμε συνηθίσει να ψάχνουμε είναι άμεσα αποτελέσματα και τρόπαια αλλά και νίκη με κάθε τρόπο και κάθε κόστος. Αυτά τα δύο φέρνουν «αλλεργία» στην ομάδα της Κηφισιάς. Η φιλοσοφία τόσο του Καλμαζίδη όσο και της διοίκησης συμπορεύονται σε αυτές τις δύο αρχές, ότι η ομάδα θα πρέπει να εξελιχθεί βήμα βήμα και σε βάθος χρόνου και παράλληλα θα πρέπει να πορεύεται με το πνεύμα του fair play και όχι για τη νίκη με κάθε τρόπο και κάθε κόστος.
Ο Καλμαζίδης έχει περάσει από ομάδες που ήταν φαβορί για τίτλους, από ομάδες που «ανακατασκευάστηκαν», από ομάδες που έψαχναν μια νέα αρχή. Γενικά έχει περάσει από ομάδες μια διαφορετικούς στόχους και επιθυμίες και κατά συνέπεια έχει διαχειριστεί ποικιλία διαφορετικών συνθηκών. Γνωρίζοντας ότι το να κοιτάξει κανείς στα μάτια ομάδες σαν τον Παναθηναϊκό, τον Πανιώνιο και τον Ολυμπιακό και να πει ότι θα τους κοντράρει στα ίσια θα ήταν απερίσκεπτο και ίσως και άτοπο αν σκεφτεί κανείς το πόσα χρήματα έχουν επενδυθεί από αυτές τις ομάδες και το ότι είναι από πιο πριν σε τροχιά πρωταθλητισμού αλλά και τεχνογνωσίας το πλάνο είναι πολύ πιο απλό. Δημιουργία τεχνογνωσίας και εξέλιξης. Και αυτό είναι γενικά το πλάνο και της διοίκησης του ΖΑΟΝ.
Μια από τις πιο σωστές παρατηρήσεις που επισήμανε ο Καλμαζίδης στη media day ήταν πως οι ελληνικές ομάδες αλλάζουν σε 50-60% κάθε χρόνο κάτι που ουσιαστικά γκρεμίζει ότι χτίζεται μέσα στη σεζόν. Ο στόχος του ΖΑΟΝ είναι μια νέα αρχή που θα αποτελεί συνεχή εξέλιξη και θα συνοδεύεται από πρόοδο όχι μόνο μέσα στη σεζόν αλλά σε διάρκεια μηνών και ενδεχομένως χρόνων. Και για αυτό άλλωστε η ομάδα δεν πήρε μόνο καλές αθλήτριες αλλά και ένα ολόκληρο προπονητικό επιτελείο, αθλητική ψυχολόγο και φυσικά μια εγκατάσταση για προπονητικό κέντρο. Αυτό δε σημαίνει πως η φετινή σεζόν θα είναι μια βόλτα στο πάρκο χωρίς στόχους και απαιτήσεις αλλά ουσιαστικά θα είναι μια νέα αρχή για ένα καινούργιο βιβλίο ιστορίας του συλλόγου.
Μπορεί όλα αυτά να μοιάζουν μια όμορφη φιλοσοφία που θα τη δούμε να εξελίσσεται αλλά υπάρχει και κάτι ακόμα πιο ενδιαφέρον. Η περίπτωση Πάβισιτς. Ως γνωστόν η Κροάτισα υπέστη ρήξη χιαστού πριν λίγες εβδομάδες και έτσι ένα γρανάζι που αποκτήθηκε ώστε να είναι βασικότατο στη φετινή μηχανή της ομάδας ουσιαστικά χάνει όλη τη σεζόν. Σε μια περίοδο που η συζήτηση περί επαγγελματικής λίγκας έχει πάρει φωτιά ο ΖΑΟΝ έδωσε το παράδειγμα στην πράξη. Μπορεί το πρωτάθλημα να μην έχει γίνει επαγγελματικό και οι αθλήτριες να αγωνίζονται ως ερασιτέχνες αλλά ο ΖΑΟΝ λειτούργησε με απόλυτο επαγγελματισμό. Όχι μόνο διατήρησε την αθλήτρια στο ρόστερ, όχι μόνο εξακολουθεί να κρατάει σε ισχύ το συμβόλαιό της αλλά ανέλαβε και την επέμβαση αλλά και την αποκατάστασή της. Σε αντίστοιχες περιπτώσεις οι αθλήτριες αποχωρούν και γυρίζουν… σπίτια τους από νωρίς αλλά η Πάβισιτς με την υποστήριξη του ΖΑΟΝ θα παραμείνει εδώ ως μέλος του συλλόγου και θα έχει την απόλυτη στήριξη του συλλόγου μέχρι τη μέρα που θα ξαναπατήσει αγωνιστικό χώρο. Ενδεχομένως να αποτελεί ένα κεφάλαιο για την ομάδα και να υπολογίζεται για την επόμενη μέρα ωστόσο όπως και να ‘χει ο ΖΑΟΝ δείχνει πως πρέπει να λειτουργεί ένας επαγγελματικός σύλλογος ακόμα και αν η λέξη είναι ακόμα υπό συζήτηση.
