Κοιτάξτε, υπάρχει εξήγηση: του είπε κάποιος να τ' αφήσει όλα και να 'ρθει (στην εκάστοτε πίστα). Δεν του άρεσε που μιλούσε φοβισμένος (εικάζουμε λόγω της ταχύτητας της Μερσέντες). Και αν θέλει πλάι του να μας έχει (τους φαν της F1, λογικά), να τ' αφήσει όλα (αυτούς τους αγώνες εναντίον 100 ατόμων, φερ' ειπείν) και να 'ρθει.
Ή, για να το κάνουμε πιο λιανά, Μαξ: Γύρισε. Γύρισε. ΓΥΡΙΣΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!
Πώς αντέδρασε σ' αυτό το κάλεσμα ο κύριος Φερστάπεν; Άκουσε κατά λέξη τις ικεσίες και αποφάσισε, στα 2/3 της χρονιάς, να επιστρέψει στον πρότερο, εντυπωσιακό εαυτό του.
Έτσι, μετά τη νίκη στο «Μπαχρέιν» προ εβδομάδος και τη νίκη στο sprint race της Σιγκαπούρης, ο Ολλανδός πήρε την καρό σημαία και στον... κανονικό αγώνα σήμερα. Μια νίκη που έχει ιδιαίτερη αξία για τον ίδιο, μιας και, θυμίζουμε, ουδέποτε είχε τερματίσει πρώτος στο συγκεκριμένο σιρκουί.
Πώς το κατάφερε να «μετατραπεί» από poleman σε νικητή; Μένοντας δύσκολα μπροστά από τον Λεκλέρκ με το που έσβησαν τα κόκκινα φώτα και κανοντας έναν αγώνα, από κείνο το σημείο και μετά, που παρέπεμπε ευθέως σε Λούκι Λουκ: μόνος, κατάμονος μπροστά και... σαμπάνια.
Πίσω από τον- άπιαστο, όπως αποδείχτηκε- τετράκις πρωταθλητή τερμάτισε ο Σαρλ Λεκλέρκ. Ο Μονεγάσκος είχε κάτι «διενέξεις» με τον team-mate του στο πρώτο μισό του αγώνα, ωστόσο η Φεράρι πήρε θέση και καθάρισε για όλους: στρατηγική εκτός λογικής για τον Χάμιλτον, τον έστειλε να σπάει πέτρες, και τσουπ, να 'σου δεύτερος ο Λεκλέρκ. Αποτέλεσμα καθόλου άσχημο για τον ίδιο και την Σκουντερία, που έδειξε να έχει την ταχύτητα ξανά αλλά δεν μπόρεσε να φτάσει στον θρίαμβο. Και πώς να φτάσει, θα πει κανείς, που για να πετύχουν στρατηγική οι Ιταλοί πρέπει να βγει ο ήλιος από τη Δύση. H να δώσει ο Καρβέλας τραγούδια στη Βίσση.
Cmon Charles! That’s P2 in Singapore 🇸🇬 https://t.co/LZ8fIwqsvy
— Scuderia Ferrari HP (@ScuderiaFerrari) October 11, 2026
Το βάθρο συμπλήρωσε ο Κίμι Αντονέλι. Ο μικρός κάνει τον Χαϊλάντερ να μοιάζει με κοινό θνητό, καθώς δεν «πεθαίνει», σε αγωνιστικό επίπεδο πάντα, ποτέ των ποτών, αείποτε. Χάρη σ' ένα εμφατικό προσπέρασμα επί του Νόρις λίγο πριν το τέλος ο Ιταλός έκανε και πάλι ό,τι καλύτερο μπορούσε και το πολύ σε δύο αγώνες θα έχει στεφθεί πρωταθλητής. Ένα «μπράβο» γι' αυτό το παιδί είναι πολύ λίγο.. Γι' αυτό, Κίμι, ιδού: μπράβο-μπράβο.
Νόρις, Πιάστρι (μετρίως μέτρια για τις 2 ΜακΛάρεν), Χάμιλτον (έδωσε τρομερές μάχες, αλλά έχασε την πιο κρίσιμη: την εσωτερική απέναντι στην ίδια τη Φεράρι...), Λόσον (συνεχίζει το εκπληκτικό 2026), Χούλκενμπεργκ, Ράσελ (μπήκε στο τέλος στους βαθμούς, εκκινώντας από τη 19η θέση) και Χάτζαρ (επίσης πολύ δυνατός αγώνας ενώ ξεκίνησε από τα πιτ) συμπλήρωσαν τη δεκάδα ενός grand prix που δε μας έβγαλε ακριβώς τα μάτια με το θέαμα που προσέφερε. Ας πούμε πως στον συγκεκριμένο τομέα ήταν κομματάκι φειδωλός.
Κάπως έτσι, μετά από πολύ καιρό, ο Μαξ Φερστάπεν πανηγύρισε back-to-back νίκες. Παράλληλα, η Ρεντ Μπουλ δείχνει πως είναι μια τεράστια, πια, ομάδα της F1, καθώς αν και βρέθηκε στο σημείο να φτιάχνει μόνη της (εντάξει: σχεδόν μόνη της) ακόμη και τον κινητήρα της, κατάφερε να φτάσει τον ανταγωνισμό και να παίρνει νίκες. Υπόκλιση, ξεκάθαρα.
Ναι, ο Κίμι Αντονέλι αξίζει κι αυτός μία υπόκλιση μέχρι να πάθουμε λουμπάγκο γιατί τα όσα κάνει δεν συνάδουν με την ηλικία του, όμως εδώ και μία βδομάδα τα φώτα πηγαίνουν- και δικαίως- στον Ολλανδό.
Πώς θα το έλεγε ο αείμνηστος Καρράς;
Α, ναι: «Όπως παλιά...»
Βαθμολογία οδηγών
1. Aντονέλι 340
2. Ράσελ 238
3. Χάμιλτον 229
4. Φερστάπεν 221
5. Λεκλέρκ 215
6. Νόρις 201
7. Πιάστρι 138
8. Χάτζαρ 97
9. Λόσον 75
10. Γκασλί 41
11. Λίντμπλαντ 38
12. Κολαπίντο 27
13. Mπέρμαν 23
14. Χούλκενμπεργκ 13
15. Μπορτολέτο 10
16. Οκόν 7
17. Αλόνσο 7
18. Σάινθ 7
19. Άλμπον 5
20. Τσουνόντα 1
21. Πέρεζ 0
22. Στρολ 0
23. Μπότας 0
Βαθμολογία κατασκευαστών
1. Μερσέντες 578
2. Φεράρι 444
3. ΜακΛάρεν 339
4. Ρεντ Μπουλ 332
5. Ρέισινγκ Μπουλς 100
6. Αλπίν 68
7. Χάας 30
8. Άουντι 23
9. Ουίλιαμς 12
10. Άστον Μάρτιν 7
11. Κάντιλακ 0
