Αυτός, όμως, είναι ο κόσμος, ο σημερινός και μοντέρνος, διεθνοποιημένος και παγκοσμιοποιημένος. Να έχει χρόνο και διάθεση να παρακολουθεί ένα τίποτα. Ένα show χωρίς περιεχόμενο. Ένα θέαμα από το οποίο δεν έχει να σου δώσει τίποτα.
Ένας ανύπαρκτος συνθέτης, πιθανότητα, μ’ ένα τραγουδάκι κλεμμένο, πιθανότατα, μια άγνωστη τραγουδίστρια που δεν θα κάνει καριέρα, πιθανότατα, να πάρουν την πρώτη θέση. Τη δεύτερη θέση, πιθανότατα. Και το βραβευμένο κομμάτι, πιθανότατα, να μη γίνει ποτέ σουξέ.
Και το έργο είναι «διαγωνισμός». Παίζουν πια ημιτελικοί και τελικός. Φοβερά πράγματα. Έχουν προσδώσει αθλητική διάσταση στη σάχλα. Μη το λησμονήσω.
Το 2004 η κυρία Έλενα Παπαρίζου πήρε στο Κίεβο την πρώτη θέση με το My Number One και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας το είχε χαρακτηρίσει σαν προϊόν του ελληνικού πολιτισμού. Καλά κόλυβα.
