Βέβαια η ζωή έχει πάντα εκπλήξεις και κάπως έτσι, κυριολεκτικά από το πουθενά, οι λιγοστοί άνθρωποι που είχαν επιλέξει το Stull για να αποφύγουν τη φασαρία, βίωσαν μια πολύ περίεργη εμπειρία με μεταφυσικές ανησυχίες, στοιχειωμένα νεκροταφεία και θρύλους για τον Διάβολο. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα, έγιναν αιτία οι επισκέπτες ξαφνικά να αρχίσουν να έρχονται σωρηδόν και η περιοχή να αλλάξει χαρακτήρα. Όλα αυτά, στα μέσα της δεκαετίας του ΄70...
Το Stull ιδρύθηκε το 1857 από μια ομάδα εποίκων γερμανικής καταγωγής, οι οποίοι επέλεξαν αυτή τη γωνιά του Κάνσας ερχόμενοι από την Πενσιλβάνια. Αρχικά, ο οικισμός ονομαζόταν Deer Creek και οι πρώτοι κάτοικοί του μιλούσαν γερμανικά.
Στα τέλη του 19ου αιώνα δημιουργήθηκε στο χωριό ταχυδρομείο και ο οικισμός μετονομάστηκε σε Stull, προς τιμήν του τότε ταχυδρομικού υπαλλήλου, Σιλβέστερ Στουλ. Παρότι το ταχυδρομείο έκλεισε το 1903, η ονομασία δεν άλλαξε ποτέ καθότι είχε καθιερωθεί και αποτελούσε και φόρο τιμής στον άνθρωπο που ο κόσμος ήθελε να μνημονεύει.
Τις επόμενες δεκαετίες, η ζωή στο Stull κυλούσε χωρίς ιδιαίτερα γεγονότα. Το 1912, το χωριό είχε μόλις 31 κατοίκους, ενώ ο πληθυσμός του δεν ξεπέρασε ποτέ τους 50. Η ζωή δεν ήταν εύκολη καθώς ακόμα και για τα απλά, καθημερινά πράγματα, ο κόσμος έπρεπε να διανύει μεγάλες αποστάσεις για να φτάσει στις κοντινές πόλεις Λέκομπτον, Λόρενς και Τοπίκα. Η καθημερινότητά έγινε ακόμη δυσκολότερη μετά το κλείσιμο του σχολείου, το 1962 και πολλοί πίστεψαν ότι το Stull μάλλον θα ερήμωνε. Στην πραγματικότητα, έγινε το εντελώς αντίθετο.
Διαβάστε περισσότερα στο ethnos.gr
