Αν και στις ΗΠΑ το ποδόσφαιρο είναι το 4ο πιο δημοφιλές άθλημα, η διοργάνωση ήταν η πιο επιτυχημένη από οικονομικής άποψης καθώς συνολικά 3.6 εκατ. κόσμος βρέθηκε στις εξέδρες με μέσο όρο 69.000 ανά αγώνα. Πλέον, ο τερματοφύλακας δεν μπορούσε να μπλοκάρει την μπάλα μετά από πάσα και η νίκη έδινε 3 και όχι 2 βαθμούς. Μετά το τέλος της Σοβιετικής Ενωσης είχαμε την πρώτη συμμετοχή της Ρωσίας, όπως και την ενωμένης Γερμανίας. Για πρώτη φορά σε Παγκόσμιο Κύπελλο εμφανίστηκε η Εθνική Ελλάδας και για τελευταία ο Ντιέγκο Μαραντόνα εξαιτίας απαγορευμένων ουσιών.

Πέρα από τις παραδοσιακές δυνάμεις, οι ομάδες που ξεχώρισαν ήταν η Βουλγαρία του Στόιτσκοβ και η Σουηδία του Κένεθ Αντρσον, οι οποίες συναντήθηκαν στον μικρό τελικό. Στον μεγάλο, που έγινε στο Rose Bowl στην Πασαντένα, το «παρών» έδωσε η Ιταλία, με τον Ρομπέρτο Μπάτζιο να βάζει τα γκολ δύο-δύο στη διαδρομή και η Βραζιλία του τρομερού, Ρομάριο, σε μια επανάληψη του 1970. Δυστυχώς για τους Azzurri, δεν κατάφεραν να πάρουν τη ρεβάνς, αφού παρότι η εκπληκτική άμυνα κράτησε την Σελεσάο στο «μηδέν», δεν ήταν τόσο αποτελεσματικοί στον πρώτο τελικό της ιστορίας που κρίθηκε στα πέναλτι.

Οι Βραζιλιάνοι αστόχησαν πρώτοι με τον Μάρσιο Σάντος, όμως πριν ο Μπάτζιο στείλει την μπάλα ψηλά στο πέναλτι που πέρασε στην ιστορία, είχαν αποτύχει οι Μπαρέζι και Μασάρο. Δύσκολα μπορεί να ξεχάσει κανείς ότι ο Κολομβιανός αμυντικός, Αντρές Εσκομπάρ, δολοφονήθηκε μόλις γύρισε στην πατρίδα του εξαιτίας ενός αυτογκόλ που έβαλε κόντρα στις ΗΠΑ.

Η Γαλλία έγινε η 3η χώρα που φιλοξενεί το Mundial για 2η φορά μετά το Μεξικό και την Ιταλία, ενώ είχαμε ντεμπούτο στο format με 32 ομάδες. Οπως 32 ήταν και οι μέρες που κράτησε η διοργανώση, αριθμός ρεκόρ. Καινοτομίες υπήρξαν στον ηλεκτρονικό πίνακα των τέταρτων διαιτητών, στον κανόνα του Golden Goal, στις κόκκινες για σκληρά μαρκαρίσματα από πίσω και στις 3 αλλαγές ανά αγώνα. Ιστορικές ήταν οι συμμετοχές της Νότιας Αφρικής, της Γιουγκοσλαβίας και της Κροατίας.

Η Γαλλία κατάφερε να αντέξει στην πίεση. Ο Ζιντάν είδε κόκκινη κάρτα, όμως οι συμπαίκτες του βοήθησαν στην κατάκτηση της πρώτης θέσης στον όμιλο. Η ομάδα που προπονούσε ο Εμέ Ζακέ χρειάστηκε το Χρυσό Γκολ για να αποκλείσει την Παραγουάη στους «16» και τα πέναλτι για να αφήσει έξω την Ιταλία στα προημιτελικά. Στους «4» τα δύο γκολ του Τουράμ έβαλαν τέλος στην εκπληκτική πορεία της Κροατίας του Νταβόρ Σούκερ (2-1) και στον τελικό ανέλαβε ο Ζιντάν, ο οποίος πέτυχε δύο γκολ στο μυθικό 3-0 σε βάρος της Βραζιλίας των Καφού, Ρομπέρτο Κάρλος, Ντούνγκα, Ριβάλντο, Ρονάλντο.