Ας τα πάρουμε από την -όσο γίνεται- αρχή... Γίνονται επεισόδια στα γήπεδα, ορθώς η Πολιτεία παρεμβαίνει. Και σχεδόν εξαντλεί εκεί την ορθότητά της, εκτός κι αν μας εκπλήξει στο μέλλον! Γιατί η καίρια παρέμβαση, όταν το πράγμα έφτασε στο μη παρέκει, φέρνει μέτρα που ...δεν είναι μέτρα. Δεσμεύει τις ΠΑΕ να εφαρμόσουν νόμους που προϋπήρχαν και τους κλειδώνει τα γήπεδα, για την ώρα για δύο αγωνιστικές.
Ωστόσο, μεταξύ της μίας και της άλλης αγωνιστικής, μεταξύ δηλαδή αγώνων ...υψηλής επικινδυνότητας όπως το Καλλονή - Πανιώνιος και το Ατρόμητος - Πανθρακικός, αφήνει να διεξαχθεί ένα ματς ...ρουτίνας, όπως το ντέρμπι ΑΕΚ - Ολυμπιακός, με 70 χιλιάδες κόσμο στο ΟΑΚΑ, μεγάλη αντιπαλότητα μεταξύ των ομάδων, προκλήσεις εκατέρωθεν και ανοικτούς λογαριασμούς -και μεταξύ των διοικήσεων- με ό,τι όλα αυτά συνεπάγονται...
Και το παιχνίδι -ως εκ θαύματος- δεν τελειώνει! Διακόπτεται. Όχι για κάποιον από τους αναμενόμενους λόγους ούτε γιατί στο ΟΑΚΑ υπήρχε πολεμικό κλίμα. Καμία σχέση. Εκκλησία ήταν οι 70 χιλιάδες, εκτός από καμιά 30αριά «πειραγμένους». Δηλαδή... 30 στην εξέδρα και κάποιους ακόμα μέσα στο γήπεδο.
Ε, από αυτούς τους -ας τους μετρήσουμε τυχαία- 32, κανείς, ΚΑΝΕΙΣ όμως, δεν εντοπίστηκε από τα αρμόδια όργανα. Δεν συνελήφθη κανείς, δεν καταγράφηκε κανενός είδους παραβατική συμπεριφορά από κανέναν. Ή, μάλλον, καταγράφηκαν οι 30 της εξέδρας ως «μάζα», για να τιμωρηθεί η γηπεδούχος (δικαίως), ωστόσο δεν καταγράφηκαν οι εντός γηπέδου ταραξίες. Κι ας τους είδε όλη η Ελλάδα!
Ως εδώ, ας δώσουμε ακόμα έναν πόντο στην Πολιτεία. Είχε δώσει την οδηγία με το παραμικρό, με την πρώτη φωτοβολίδα, οι αγώνες να διακόπτονται. Κι ο αγώνας του ΟΑΚΑ, όπου ήταν σχεδόν βέβαιο ότι αυτό το «παραμικρό» θα συνέβαινε, διακόπηκε. Εδώ, όμως, τελειώνουν οι κρατικές ευθύνες; Ή τελειώνουν με την οριστική απόφαση διεξαγωγής και της επόμενης αγωνιστικής κεκλεισμένων των θυρών;
Μη γελιόμαστε. Τα άδεια γήπεδα, πέρα από το ξεφτιλίκι ενός συστήματος που δεν μπορεί να διοργανώσει ένα ...θέαμα με θεατές, δεν μπορεί να είναι η λύση. Είναι σαν να λες πως για να μην μεθάει ο κόσμος θα κλείσω τα μπαρ και θα αφήσω ανοικτές τις κάβες. Κάποια στιγμή, θα ανοίξουν τα γήπεδα, κάποια στιγμή ο μπέκρος θα βρει ένα στέκι να πάει να κάνει κεφάλι. Δεν τιμωρεί κανέναν αποτελεσματικά το μέτρο «κεκλεισμένων των θυρών». Οι ταραξίες δεν τιμωρούνται (σιγά μην είναι τιμωρία που δεν τους αφήνουν να πάνε γήπεδο), οι ομάδες κι οι παράγοντες πονάνε ελάχιστα (όσο ελάχιστα είναι και τα εισιτήρια που κόβουν συνήθως, εκτός -μετρημένων στα δάχτυλα ενός ακρωτηριασμένου χεριού- εξαιρέσεων).
Το ζήτημα δεν είναι η βία αυτή καθεαυτή, αλλά η σαπίλα που την προκαλεί. Η διαφθορά που την οπλίζει. Ζήτημα δεν είναι μόνο ο οπαδός (ή ο παίκτης ή ο προπονητής) που ΟΦΘΑΛΜΟΦΑΝΩΣ προκαλεί επεισόδια. Ζήτημα είναι και αυτοί που δεν τα βλέπουν. Ή που βλέπουν μόνο όσα θέλουν να δουν. Εκτός κι αν στην Ελλάδα έχουμε το μοναδικό προνόμιο να διευθύνουν τους αγώνες τυφλοί διαιτητές, να τους ελέγχουν τυφλοί παρατηρητές μια τυφλής Ομοσπονδίας και μιας τυφλής Λίγκας, οι παράγοντες της οποίας υπακούουν τυφλά σε ...ανοιχτομάτηδες παράγοντες.
Αυτό, λοιπόν, περιμένουμε-απαιτούμε από την Πολιτεία. Να μην παίζει κι αυτή την τυφλόμυγα και να δει ΟΛΑ τα προβλήματα. Να ανοίξει τα μάτια της, να δει και τους «τυφλούς». Να εντοπίσει αυτούς που κάθε εβδομάδα ΔΕΝ βλέπουν όσα βλέπει όλη η Ελλάδα εκτός από εκείνους. Να αποφασίσει πως τα «κεκλεισμένων των θυρών» θα αφορούν μόνο αυτούς ή και αυτούς. Να δει τον δόλο. Τη διαφθορά. Τη σαπίλα. Να δει τις αιτίες του κακού κι όχι μόνο το προφανές αποτέλεσμα. Εν τέλει, να ΤΙΜΩΡΗΣΕΙ όχι για να δείξει πως -επιλεκτικά- κάτι κάνει, αλλά για να αδειάσει οριστικά τον βόθρο!Υ.Γ. Το γεγονός πως Πολιτεία και Δικαιοσύνη συνεργάζονται με την προοπτική να κλείσουν άμεσα -μέχρι τέλος Απριλίου- οι εκκρεμείς δικαστικές υποθέσεις που αφορούν στο ποδόσφαιρο, είναι σαφώς προς τη σωστή κατεύθυνση. Επειδή, όμως, ζούμε στη χώρα που τα χαστούκια (από άντρα σε γυναίκα) σε απευθείας τηλεοπτική μετάδοση «δεν προκαλούν σωματικές βλάβες», θα μου επιτρέψετε να περιμένω τα αποτελέσματα...
