MENU

Σφαγή και αλητεία. Η ευρωπαϊκή επιστροφή του Παναθηναϊκού μετά από πέντε χρόνια ανομβρίας εμπεριείχε… αίμα. Ενας Γάλλος «μπαρμπέρης», διότι για διαιτητής και μάλιστα επιπέδου UEFA ούτε λόγος, βρέθηκε στο διάβα του και τον πετσόκοψε χωρίς αναισθητικό στην Πράγα. 

Ο ανεκδιήγητος Ρούντι Μπουκέ έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στη νίκη της Σλάβια Πράγας με 2-0 επί του τριφυλλιού με την οποία οι Τσέχοι απέκτησαν τεράστιο προβάδισμα για την πρόκριση στα πλέι οφ του Κόνφερενς Λιγκ. 

Οι πράσινοι ψάχνουν πλέον μία ποδοσφαιρική υπέρβαση στη ρεβάνς της Λεωφόρου την προσεχή Πέμπτη, όχι μόνο διότι η Σλάβια είναι ένας αξιόλογος αντίπαλος και το σκορ δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια αισιοδοξίας, αλλά και εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν θα έχουν διαθέσιμο τον Σεμπαστιάν Παλάσιος. Κι όλοι γνωρίζουν τι εστί Παλάσιος για τον Παναθηναϊκό…

Ο Μπουκέ οργίασε από το πρώτο λεπτό και θύμισε διαιτησίες ελληνικού πρωταθλήματος στα… ένδοξα χρόνια της παράγκας. 

Κι αν η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά με την απόφαση κωμωδία του Αριστοφάνη της δεύτερης κίτρινης κάρτας στον Παλάσιος που ήταν η πλέον καθοριστική στο ματς και επηρέασε αγωνιστικά και ψυχολογικά τα δεδομένα όσο καμία άλλη… 

Το όλο σκηνικό στο γκρέμισμα του Σπόραρ από τον Σάντος και όσα ακολούθησαν από τη στάση του Μπουκέ για περίπου ενάμιση λεπτό είναι για άμεση… σύλληψη και παράδοση της ταυτότητάς του στο πλησιέστερο αστυνομικό τμήμα.

Η κίτρινη κάρτα στον… Σπόραρ, ο συνδυασμός απόγνωσης και «τρέλας» των παικτών του Παναθηναϊκού που δεν πίστευαν στα μάτια τους, το αφ’ υψηλού υφάκι του Μπουκέ που νόμιζε ότι βρέχει και οι συνεχείς κραυγές του τέταρτου διαιτητή «red card, red card!», μπας και πάρει χαμπάρι τη νέα του γκέλα, συνέθεταν ένα σουρεάλ σκηνικό που μόνο σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις δεν περιμένεις να συναντήσεις.  

Δεν ήταν, εντούτοις, μόνο αυτά… 

Ο Ντούντερα θα πρέπει να κάνει τάμα στην Παναγία της Τήνου που δεν αποβλήθηκε στο πρώτο ημίχρονο και φυσιολογικά ο προπονητής του τον έκανε αλλαγή στην ανάπαυλα των ημιχρόνων παρότι ήταν ο πλέον δραστήριος παίκτης της Σλάβια. 

Ο Αϊτόρ δέχτηκε αγκωνιά στο πρόσωπο μπροστά στα μάτια του πρώτου βοηθού, αλλά κανενός δεν ίδρωσε το αυτί και το ματς συνεχίστηκε με τους Τσέχους να έχουν την κατοχή της μπάλας. 

Η Σλάβια βαρούσε στο ψαχνό όμως οι κάρτες έβγαιναν μόνο σε πράσινες φανέλες, ο Μπρινιόλι παρενοχλείται σαφώς από τον Λινγκρ στη μικρή περιοχή, στο πρώτο γκολ, και ουδείς ασχολείται. 
 
Κύριοι της UEFA πάρτε του τη σφυρίχτρα χθες. 

Για τον Παναθηναϊκό όλα πήγαν στραβά κι ανάποδα εξ αρχής. Λίγες ώρες πριν από το ματς ο Χουάνκαρ είπε στον Γιοβάνοβιτς ότι αισθάνεται εξαντλημένος από την ίωση και δεν μπορεί να αγωνιστεί. 

Πριν πετάξει για την Πράγα η αποστολή της ομάδας, ο Αλεξανδρόπουλος προσβλήθηκε από ίωση. 

Λίγα 24ωρα νωρίτερα είχε συμβεί το ίδιο με τον Μπαρτ Σένκεφελντ, οι Αϊτόρ και Ιωαννίδης ήταν εξ αρχής σαφές ότι θα άντεχαν για ένα ημίχρονο και ο Κουρμπέλης για λίγο περισσότερο. 

Ο «ασυμπτωματικός» Παλάσιος άντεχε για παραπάνω, αλλά ο… Μπουκέ φρόντισε να του δώσει ανάσες, ο Σπόραρ προερχόταν από δύο προπονήσεις με την ομάδα και ο Βέρμπιτς δεν έχει δικαίωμα συμμετοχής. 

Τα παραπάνω δεδομένα εξηγούν σε μεγάλο βαθμό γιατί ο Παναθηναϊκός στο διάστημα που οι δύο ομάδες αγωνίζονταν «10 εναντίον 10» δεν κατάφερε να δείξει περισσότερα πράγματα στο χορτάρι και να διεκδικήσει με μεγαλύτερες αξιώσεις ένα γκολ που θα τροποποιούσε αισθητά τις πιθανότητες για τη ρεβάνς της Λεωφόρου. 

Φάνηκε άλλωστε μέχρι την σκανδαλώδη αποβολή του Παλάσιος ότι και τακτικά ήταν διαβασμένος και πόσο κόστισε η κόπωση, η έλλειψη επίσημων αγώνων και η προβληματική προετοιμασία του εξαιτίας των ιώσεων. 

Εξυπακούεται ότι θα μιλούσαμε διαφορετικά και θα ήταν σαφώς καλύτερες οι προϋποθέσεις και οι συνθήκες μετά το 50’-55’ εάν είχαν γίνει περισσότερες μεταγραφικές προσθήκες εγκαίρως, αλλά υπήρξαν και ένα κάρο αναποδιές μαζεμένες που δεν γίνεται να τις αγνοήσεις.  

Ολα στραβά ακόμα και στο ματς αυτό καθεαυτό. Η ομάδα δέχτηκε γκολ στην τελευταία φάση του ημιχρόνου. Ο,τι χειρότερο για τη ψυχολογία των παικτών, πόσο μάλλον όταν είχε προηγηθεί το πετσόκομμα με την αποβολή του Παλάσιος. 

Βγαίνει από τα αποδυτήρια, αποκαθίσταται η αριθμητική ισορροπία και τρία λεπτά μετά, πριν δηλαδή ενταχθούν οι ομάδες στις νέες συνθήκες, γίνεται το 2-0. Εκεί κι αν σου «κόβονται» τα πόδια. Με τέσσερις φάσεις οι Τσέχοι είχαν πάρει σχεδόν το μάξιμουμ. 

Και πώς να αντιδράσεις επαρκώς όταν σου λείπει η μισή ομάδα και η ψυχολογία σου είναι στα Τάρταρα. Δεν ήταν καθόλου εύκολο. 

Μόνο στη φάση του αχαμπάριαστου Βαγιαννίδη δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις για γκολ, αλλά η γενικότερη δημιουργία της ομάδας ήταν σε χαμηλά στάνταρ. 

Πολλές μεγάλες διαγώνιες μπάλες, αχρείαστες και προβλέψιμες οι περισσότερες, ελάχιστες πρωτοβουλίες και υποσχόμενες ευκαιρίες. 

Η Σλάβια είχε αποφασίσει να βάλει «μαν του μαν» πάνω στον Πέρεθ, οι τρεις παίκτες του άξονα (ο Ισπανός με τον Κουρμπέλη και τον Τσέριν) ήταν πολύ καλοί ανασταλτικά αλλά δεν πήραν τις ενέργειες που απαιτούνταν στους κενούς χώρους που άφηνε η Σλάβια και ο βαθμός του Παναθηναϊκού δημιουργικά ήταν κακός

Τα ενθαρρυντικά νέα ήταν η πολύ καλή εικόνα (για μία ακόμη φορά) του Βαγιαννίδη και η παρουσία του Σπόραρ που έδειξε τρομερό ζήλο με δεδομένο ότι βρίσκεται ελάχιστο χρονικό διάστημα στην ομάδα. 

Ενθαρρυντικά διότι ο μεν Βαγιαννίδης αναμένεται να καλύψει το τεράστιο κενό της απουσίας του Παλάσιος στη ρεβάνς, ο δε Σπόραρ θα έχει παραπάνω προπονήσεις και καλύτερη προσαρμογή στο ματς της Λεωφόρου, στο οποίο η εκτελεστική δεινότητα αποτελεί βασική προϋπόθεση για να υπάρχει ελπίδα. 

Η ρεβάνς είναι άλλη ιστορία. Οι πιθανότητες δεν είναι πολλές, σαφέστατα, πλην όμως η κατάργηση του εκτός έδρας γκολ δεν καθιστά απαγορευτική τη σκέψη της ανατροπής. 

Το γήπεδο θα «βράζει», οι Τσέχοι είναι μάλλον χλωμό να γνωρίζουν ακριβώς σε πιο γήπεδο και σε ποια ατμόσφαιρα θα παίξουν, ενώ έβγαζαν και έπαρση μετά το 2-0 στις δηλώσεις τους στην Πράγα, οι Σένκεφελντ, Χουάνκαρ, Αλεξανδρόπουλος αναμένεται να είναι ετοιμοπόλεμοι και -το κυριότερο- δεν γίνεται να προκύψουν ξανά όλα τα στραβά μαζεμένα στον Παναθηναϊκό. 
 

Ολα τα στραβά κι ανάποδα μαζεμένα, αλλά υπάρχει και ρεβάνς...
EVENTS