MENU

Παρότι… κοντοχωριανοί -αμφότεροι παιδιά της Βόρειας Πορτογαλίας και με στενή σχέση με το Γκιμαράες - τα χνώτα τους δεν ταίριαξαν σχεδόν ποτέ. 

Δεν «κόλλησαν» σαν χαρακτήρες, παρότι συμπατριώτες αποδείχθηκε ότι δεν μιλούσαν την ίδια γλώσσα, ούτε εντός ούτε εκτός γηπέδου.

Ο Αντρέ δεν μπορούσε καν να τον βάλει στην ίδια ζυγαριά με τον προκάτοχο του και ο Αμπέλ θεωρούσε πως οι καλύτερες μέρες της καριέρας του ανήκαν στο παρελθόν.

Θεωρούσε πως με δύο χιαστούς στο ιατρικό του βιογραφικό και με το ρολόι να πλησιάζει περισσότερο προς τα δεύτερα, παρά προς τα πρώτα -άντα, ο Βιεϊρίνια θα έπρεπε να συμβιβαστεί περισσότερο με έναν ρόλο «ιερού τοτέμ», παρά ενεργού ποδοσφαιριστή. Θεωρούσε πως δεν είχε τα κουράγια, τις αντοχές, την σπιρτάδα, την ευελιξία, τα πνευμόνια να αντεπεξέλθει ούτε ως εξτρέμ, μα ούτε ως μπακ. 

Όταν ρωτήθηκε για το μέλλον του Βιεϊρίνια, απάντησε πως ο μόνος τρόπος για να παρατείνει την καριέρα του ήταν να συμβιβαστεί με έναν ρόλο: αυτόν του δεξιού στόπερ σε άμυνα με τριάδα, που μόλις είχε καθιερώσει, ως έσχατη λύση, ως σανίδα σωτηρίας, όταν τα πάντα βούλιαζαν.

Εκεί τον είχε χρησιμοποιήσει στα πλέι-οφ του καλοκαιριού του 2020, σε μία τριάδα γεμάτη εμπειρία παρέα με Κρέσπο και Βαρέλα, μα απέναντι σε αντιπάλους ξεζουμισμένους από ενέργεια και δυνάμεις. Ένα σχήμα ανάγκης, παράταιρο με το σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Έκτοτε, κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Ο Αμπέλ διέψευσε τους πάντες, κοντεύει να πάρει ότι τίτλο υπάρχει με την Παλμέιρας. Και ο Βιεϊρίνια εξακολουθεί να είναι καθοριστικός για τον ΠΑΟΚ, ακόμα και στα 36 του. Ως μπακ! Αμφότεροι είχαν πέσει έξω στις εκτιμήσεις τους!

Χρειάζονται πολλές αράδες για να αναλυθεί πόσα πολλά σημαίνει η παρουσία του Βιεϊρίνια για τον σύλλογο και πάλι τα λόγια δεν θα μπορούν να περιγράψουν επακριβώς την προσφορά του. Από την άλλη, την ίδια στιγμή, δεν χρειάζεται ούτε μία λέξη! Αρκεί να δει κανείς μερικά βλέμματα. Πόσο πιο άνετα νιώθουν οι συμπαίκτες του, όταν βλέπουν τον αρχηγό δίπλα τους, στο «πεδίο της μάχης». 

Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο τρεξίματα, πνευμόνια, αντοχές, φυσικά προσόντα. Είναι ποιότητα. Προσωπικότητα. Χαρακτήρας. Εμπειρία. Ηγετικότητα. Ακτινοβολία. Αποφάσεις. Διάβασμα του παιχνιδιού.

Ο Λουτσέσκου τα έβαλε όλα σε μία ζυγαριά και στο δικό του ισοζύγιο, το πρόσημο είναι θετικό. Ο ΠΑΟΚ είναι καλύτερος με τον Αντρέ στο γήπεδο, παρά χωρίς αυτόν μέσα. Αυτά που προσφέρει είναι πολύ περισσότερα από αυτά που ο Πανδαμάτωρ χρόνος δεν του επιτρέπει να κάνει με την ίδια επιτυχία.

Ωστόσο, τείνει πια να γίνει αξίωμα. Σε κάθε, μα κάθε, δύσκολο φετινό παιχνίδι του ΠΑΟΚ με τον Βιεϊρίνια σε ρόλο αριστερού μπακ, ο αντίπαλος προπονητής «φορτώνει» την πλευρά του. Τον «σημαδεύει» αμυντικά. Τον πιέζει.

Άλλες φορές, με επιτυχία, κι άλλες φορές όχι. 

Δεν γίνεται να μην το βλέπει ο Λουτσέσκου. Ωστόσο, επιμένει τόσο πολύ στις ιδέες του, στους ανθρώπους του, στο ποδόσφαιρο του, που θαρρεί κανείς πως το επιλέγει κιόλας. Θα ζήσει και θα πεθάνει με αυτό ως το τέλος.

Στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας, ο Παναθηναϊκός φόρτωσε την δεξιά του πλευρά και ο Παλάσιος ήταν ο κορυφαίος του γηπέδου.

Στην Γάνδη, για 60 λεπτά, ο δεξιός φουλ μπακ των Βέλγων, ο Ματίς Σαμουάζ έμοιαζε με κράμα Καφού και Ντάνι Άλβες.

Στο ματς της Τούμπας με την Κοπεγχάγη, οι Δάνοι βρήκαν το γκολ ισοφάρισης με υπερφόρτωση της ίδιας πλευράς.

Στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, στο καθοριστικό ερυθρόλευκο γκολ, κρύβονται δύο άσχημες αμυντικές αντιδράσεις του αρχηγού.

Προσοχή! Κανείς δεν λέει πως ο Βιεϊρίνια αποτελεί τον αδύναμο κρίκο του φετινού ΠΑΟΚ, ούτε πως δεν αξίζει να παίζει. Η εμβληματική του μορφή παραμένει σημείο αναφοράς για όλο τον οργανισμό. Απλώς, η επιβάρυνση δεν κρύβεται. 

Ο Αντρέ παίζει πια περισσότερο με το μυαλό και την εμπειρία, παρά με τα… πόδια. Φαίνεται από τα μέτρα που παίρνει απέναντι σε κάθε του προσωπικό αντίπαλο, ώστε να μην του φύγει σε κάποιο σπριντ. Φαίνεται από τα όλο και περισσότερα «επαγγελματικά» φάουλ που δίνει. Από την γλώσσα του σώματος του, μες το γήπεδο.

Μία από τις δυνατότερες προπονητικές σπαζοκεφαλιές για τον Ρουμάνο σε ότι αφορά τον φετινό ΠΑΟΚ είναι πως θα «κρύψει» αμυντικά τον Πορτογάλο. Πως θα μετατρέψει αυτό το μειονέκτημα, σε πλεονέκτημα; Με το υλικό που έχει στα χέρια του δεν είναι εύκολο.

Όταν μπροστά του βάζει τον Μπίσεσβαρ, έχει ποιότητα, χτυπήματα, συνδυασμούς, αλλά ελάχιστη αλληλοκάλυψη, αμυντική σκληράδα, διάθεση.

Όταν μπροστά του βάζει τον Λέο Ζαμπά, έχει ταχύτητα, νιάτα, αλλά όχι τακτική προσήλωση, αμυντικό φίλτρο και διάβασμα των φάσεων.

Όταν μπροστά του βάζει τον Αντρίγια Ζίβκοβιτς, δημιουργεί τον καλύτερο αμυντικό συνδυασμό, αλλά δημιουργεί επιθετική φύρα, βγάζοντας τον Σέρβο από την καλή του θέση, του δεξιού inside forward.

Στις λίγες φορές που μπροστά του έπαιξε ο Μιτρίτσα ή ο Μουργκ το δείγμα δεν έδειξε κάτι το ενθαρρυντικό.

Κι ερχόμαστε στο τώρα. Στο σημαντικό. Στο δύσκολο. Στην μεγαλύτερη  αποστολή του ΠΑΟΚ, μέχρι… την επόμενη. Τι θα κάνει ο Λουτσέσκου στο Βελοντρόμ; Τι θα σκαρφιστεί για να απορροφήσει την πίεση που δεδομένα θα του βάλει εκεί στα αριστερά ο δαιμόνιος Χόρχε Σαμπαόλι; 

Εκεί στα δεξιά, η Μαρσέιγ έχει τον δαιμόνιο ντριμπλέρ, τον Αμίν Αρίτ. Μπορεί να του εμφανίσει τον Τούρκο, Τσενγκίζ Ουντέρ, ο οποίος συγκλίνει σαν τον Ζίβκοβιτς. Και οι δύο δεξιοί μπακ των Γάλλων (και ο Λιρόλα και ο Ρονζιέ) έχουν εντολή να ανεβαίνουν συνεχώς, είναι «μηχανάκια». Πως θα τα βγάλει πέρα ο ΠΑΟΚ;

Οσμίζομαι (διότι με τον Λουτσέσκου κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος) πως ο Ρουμάνος ετοιμάζει για το «Βελοντρόμ» μία μικρή έκπληξη.

Υποψιάζομαι πως οδηγός του μπορεί να γίνει το τελευταίο μισάωρο του αγώνα με την Γάνδη. Όταν έβαλε στην αριστερή του πλευρά δύο μπακ και πέρασε στο παιχνίδι τον Σίντκλεϊ, μπροστά από τον Βιεϊρίνια, ο αρχηγός απελευθερώθηκε, ήταν άλλος παίκτης -έστω και με ανοιγμένο κεφάλι!

Άρχισε να ανεβαίνει με περισσότερο θάρρος, να δημιουργεί, να βγάζει συνδυασμούς, η μπάλα μεταφέρθηκε στο απέναντι μισό, ο ΠΑΟΚ δεν έφαγε ξανά άλλη φάση στην πλευρά του!

Ένα τέτοιο «κόλπο» μαντεύω ότι μπορεί να το ξαναδούμε στο «Βελοντρόμ», όπου ο Δικέφαλος θα κληθεί να φορέσει όπλο, κράνος, εξάρτυση και να βαφτεί με χρώματα παραλλαγής, αν θέλει να πάρει αποτέλεσμα.

Αν αυτό που στα χαρτιά μοιάζει με μειονέκτημα, μετατραπεί σε πλεονέκτημα, τότε ο ΠΑΟΚ θα έχει κάνει το μεγαλύτερο βήμα για να βγάλει την Μαρσέιγ από την ζώνη ασφαλείας της.

Κι όταν συμβαίνει αυτό, η ομάδα της Μασσαλίας συχνά χάνει το μυαλό της…

Ψάχνοντας το τέλειο κόλπο!
EVENTS