MENU

Ένας ποιοτικός ποδοσφαιριστής, μπορεί να δώσει τη λύση σε μια μέτρια ή ακόμη και κακή ομάδα. Ένας μέτριος ποιοτικά ποδοσφαιριστής, δεν μπορεί να γίνει εξαιρετικός και να λύσει ένα σημαντικό πρόβλημα μιας καλής ομάδας. Στην προκειμένη περίπτωση όχι απλά καλής, αλλά της πιο φορμαρισμένης στην Ελλάδα αυτό τον καιρό. 

Ο Παναθηναϊκός είδε σε ακόμη ένα εκτός έδρας παιχνίδι, να πέφτει μπροστά στα μάτια του το… μαύρο πέπλο. Έχασε τη γη κάτω απ’ τα πόδια του και η συζήτηση όπως είναι λογικό θα γυρίζει γύρω απ’ τη διαιτησία και τη φάση της αποβολής του Σάντσες. Η ουσία όμως, είναι άλλη. Κι αφορά τη θέση «9». Τον… φονιά. Αυτόν που θα βάλει το εύκολο γκολ. Αυτόν που δίνει νίκες. 

Οι Πράσινοι είχαν τον Φεντερίκο Μακέντα και στον πάγκο τον νεαρό Φώτη Ιωαννίδη. Ο πρώτος σκόρερ τους (Καρλίτος) ήταν εκτός. Ο Ισπανός σκοράρει, αλλά κλασικό φορ δεν είναι. Ο Ιταλός που αγωνίστηκε, είναι φορ, αλλά όχι της ποιότητας που αρμόζει στον Παναθηναϊκό. Στοιχείο που φάνηκε περίτρανα σε σύγκριση με τον φορ του Βόλου. 

Τόμας Φαν Βέερτ. Ο Ολλανδός στράικερ, χρειάστηκε… μισή φάση για να βάλει δύο γκολ. Για να τελειώσει το ματς υπέρ της ομάδας του. Την ώρα που ο Μακέντα πάλευε να σουτάρει, να κάνει προβολή με τον τερματοφύλακα εξουδετερωμένο. Αναγκάζοντας τον Γιοβάνοβιτς να του βάλει τις φωνές όπως φάνηκε κι απ’ την τηλεοπτική μετάδοση, για τις θέσεις που παίρνει και τις κινήσεις που κάνει στο γήπεδο. 

Το λάθος του Κώτσιρα στο πρώτο γκολ των γηπεδούχων, ήταν σημαντικό. Δείτε όμως που παίρνει την μπάλα ο Φαν Βέερτ. Σκεφτείτε ακριβώς την ίδια φάση, με τον Μακέντα να είναι στο σημείο. Εκεί είναι όλο το… ζουμί. Ο Βόλος έχει τον επιθετικό που τελειώνει τις φάσεις, καλύτερα απ’ τον σέντερ φορ του Παναθηναϊκού. 

Η... αλήθεια των αριθμών

Και ψυχρά στατιστικά να δει κανείς τη διαφορά των δύο, μπορεί εύκολα να αντιληφθεί το πόσο υπερτερεί στη θέση "9" ο Βόλος όταν ο ένας αγωνίζεται με τον Φαν Bέερτ και ο άλλος με τον Μακέντα. 

Ο Μακέντα μετράει όλα κι όλα τρία τέρματα (κι ένα στο Κύπελλο σε δύο σχεδόν 90λεπτες συμμετοχές), τα δύο εκ των οποίων με τον Παναιτωλικό (2-0) και το ένα επί της Λαμίας (1-3). Εξ αυτών δε, τα δύο σημειώθηκαν με πέναλτι. Το ακόμη πιο απογοητευτικό όμως, είναι ότι ο Ιταλός φορ σε αυτές τις 12 συμμετοχές του, μόνο 4 ως βασικός και 8 σαν αλλαγή. Μετράει όλες κι όλες εννιά τελικές προσπάθειες στα σχεδόν 500 αγωνιστικά λεπτά που έμεινε στο χορτάρι. Παίζοντας δηλαδή κατά μ.ο. σχεδόν ένα ημίχρονο, ή για να είμαστε και πιο ακριβείς 40 λεπτά, ο φορ του Παναθηναϊκού καταγράφει λιγότερο από μία τελική προσπάθεια!

Την ίδια στιγμή ο Τόμας Φαν Bέερτ οδηγεί την κούρσα των σκόρερς του πρωταθλήματος, με 10 γκολ σε 15 συμμετοχές. Ναι, με πολύ παραπάνω χρόνο συμμετοχής, αφού σε όλα τα ματς του Βόλου ξεκίνησε βασικός, κάτι βέβαια που επίσης λέει πολλά και για την κράση του 31χρονου στράικερ. Από τα δέκα του γκολ μάλιστα, ο Ολλανδός μόλις δύο τα έβαλε με πέναλτι, ενώ είναι αξιοσημείωτο πως ήρθαν σε σύνολο 35 τελικών. Σχεδόν κάθε τρίτη προσπάθειά του δηλαδή, καταλήγει στα δίχτυα. Τυπικά θα πει κάποιος πως το ίδιο ισχύει και για τον Μακέντα, αλλά όταν σε 12 συμμετοχές στο πρωτάθλημα έχει πετύχει μόλις ένα τέρμα σε κανονική ροή αγώνα, δεν μπορεί να γίνει κουβέντα. 

Με απλά λόγια, ο Βόλος έχει ποιοτικότερο σέντερ φορ απ’ τον Παναθηναϊκό. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς πρέπει να επιλέγει ανάμεσα σε έναν καλό και ποιοτικό παίκτη που δεν είναι φορ (Καρλίτος), έναν στράικερ συγκεκριμένων δυνατοτήτων που δεν ακολουθούν την ποδοσφαιρική άνοδο του Τριφυλλιού (Μακέντα) κι ένα νεαρό που είναι άδικο να επωμιστεί το επιθετικό ζήτημα του Παναθηναϊκού (Ιωαννίδης). 

Η ομάδα μένει μπλεγμένη σε αυτή τη διαδικασία, θεωρώντας πως όλα θα πάνε καλά, ενώ στην ουσία η αστοχία και η ανικανότητα στο εύκολο γκολ, στοιχίζει ακριβά. Έγινε και στον Βόλο. Με τη μοίρα να στέλνει… μήνυμα στους Πράσινους, δείχνοντάς τους πως λειτουργεί και τι κερδίζει μια ομάδα, απλά αν έχει ποιοτικό φορ. Σαν τον Φαν Βέερτ! 

Το χειρότερο είναι πως επειδή οικονομικά η θέση του φορ είναι ακριβή και τα συμβόλαια που υπάρχουν στο Τριφύλλι δεν είναι μικρά, δεν κινείται για να διορθώσει το εξόφθαλμο κενό. Την… μαύρη τρύπα στο ρόστερ, που φαίνεται ακόμη περισσότερο με τη συνολική άνοδο της ομάδας αγωνιστικά. Η μπάλα φτάνει με ευκολία στην αντίπαλη περιοχή κι εκεί είναι σα να… σβήνει ο διακόπτης. Γιατί λείπει η ποιότητα. Λείπει ο παίκτης που θα κάνει τη διαφορά. 

Όπως την έκανε ο Φαν Βέερτ στο Βόλο. Και… καθάρισε τη μπουγάδα, δίνοντας στην ομάδα του μια σπουδαία νίκη. Αφήνοντας τον Παναθηναϊκό να κοιτά το κενό, ψάχνοντας να βρει λύσεις και δικαιολογίες, αναφορικά με το τι του έφταιξε και έχασε ξανά μακριά απ’ τη Λεωφόρο. 

Ο ένας με τον Μακέντα κι ο άλλος με τον Φαν Βέερτ…
EVENTS