MENU

Η αλήθεια είναι ότι στον ΠΑΟΚ το ζούμε το δράμα μας: όταν μας παίρνει από κάτω, του δίνουμε και καταλαβαίνει. Χάνουμε από όποιον βρούμε στο δρόμο μας, προσφέρουμε στον Ατρόμητο ώθηση παραμονής, στον Άρη μια ιστορική νίκη, κάνουμε τον Ιωνικό να μοιάζει με επιθετική μηχανή επιπέδου Λίβερπουλ, βγάζουμε όλους τους παίκτες άχρηστους, τον προπονητή «μυρωδιά», τη διοίκηση ανύπαρκτη, αν έχουμε κέφι μπουκάρουμε και στο γήπεδο, η φάση είναι «κάψτε όλα, κάψτε τα» γενικώς.

Εντάξει. Οι παλιοί έχουμε περάσει και χειρότερα. Οι καινούργιοι κάτι θα έχουν ακούσει. Παλιοί και καινούργιοι πάντως, πιστεύαμε ότι είχαμε αφήσει τέτοιες καταστάσεις πίσω μας. Ο ΠΑΟΚ του Σαββίδη να μοιάζει αμφίβολος ακόμα και για ευρωπαϊκή έξοδο; Όχι δα!

Κι όμως, με την τρέχουσα εικόνα του τίποτα δεν μπορεί να είναι βέβαιο, παρά μονάχα ότι κάθε συζήτηση που ακουγόταν στην αρχή της σεζόν περί διεκδίκησης πρωταθλήματος τώρα μοιάζει ανέκδοτο.

Ο ΠΑΟΚ της Νίκαιας ήταν συνέχεια του ΠΑΟΚ της Λάρισας, του ντέρμπι με τον Άρη, του Περιστερίου. Μια άλλη ομάδα σε σχέση με τον ΠΑΟΚ της Λεωφόρου.

Οι αιτίες αυτής της ελεύθερης πτώσης έχουν αναλυθεί ξανά και ξανά. Ελλιπές ρόστερ, τραυματισμοί, κάκιστη διαχείριση από τον προπονητή, αγωνιστική αδυναμία να υπηρετηθεί το πλάνο, η οποία έχει οδηγήσει πλέον και σε πνευματική αδυναμία.

Αν μου έκανε κάτι εντύπωση, δεν ήταν η κατάρρευση μετά το 1-1 αλλά η αντίδραση μετά το 3-2. Όχι ότι ο «Δικέφαλος» έπαιξε σπουδαία μπάλα, αλλά τέλος πάντων έδειξε αντίδραση και κάποια σημάδια ζωής.

Το ζητούμενο είναι τι γίνεται από εδώ κι εμπρός. Πώς μπορεί να σωθεί κάτι από ετούτη τη σεζόν.

Προέχει το ματς της Πέμπτης. Ο ΠΑΟΚ οφείλει να μαζέψει τα κομμάτια του και να μη χάσει την ευκαιρία να πάρει την πρόκριση που θα κρατήσει ζωντανό το κίνητρο για την συνέχεια της χρονιάς. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω με ποιους, ο Λουτσέσκου πρέπει να βρει τις λύσεις, ώστε η ομάδα του να σκοράρει όσα περισσότερα γκολ γίνεται και να περάσει.

Από εκεί και πέρα, η μπάλα βρίσκεται στα πόδια του Ρουμάνου και του Ιβάν Σαββίδη. Ο Ιανουάριος που έρχεται είναι κρίσιμος. Όλες οι αυταπάτες του καλοκαιριού γκρεμίστηκαν με πάταγο. Αν ο ΠΑΟΚ θέλει να ξεκινήσει να χτίζει κάτι καινούργιο, πρέπει να αρχίσει από τώρα.

Ο Ραζβάν ξέρει κυρίως να ανεβάζει επίπεδο ομάδες που ήταν έτσι κι αλλιώς έτοιμες για κάτι καλό. Ήρθε η ώρα να αποδείξει ότι ξέρει να χτίζει κιόλας. Με σκληρές αποφάσεις, σωστές επιλογές, χωρίς εμμονές, καθαρό μυαλό και ψυχραιμία. Αν μέχρι σήμερα στην καριέρα του γνώριζε έναν δρόμο προς την κορυφή, τώρα οφείλει να βρει έναν άλλο: το μεθοδικό στήσιμο μιας πρωταθλήτριας, σχεδόν από την αρχή.

Και πάλι βέβαια δεν αρκεί η δική του αλλαγή. Αν μαζί με τον Λουτσέσου, ο οποίος κατά τη γνώμη μου παραμένει η καλύτερη ελπίδα του ΠΑΟΚ για ανάκαμψη, δεν αλλάξει δομικά ο «Δικέφαλος», τότε αργά ή γρήγορα θα το βρει ξανά μπροστά του. Όσο κι αν στηριχθεί ο προπονητής, αποδεδειγμένα πια, δεν μπορεί μόνος του.

SDNA Google news
ΜΑΘΕΤΕ ΠΡΩΤΟΙ ΤΑ ΝΕΑ ΤΗΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗΣ ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑΣ - ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ SDNA logo ΣΤΟ GOOGLE NEWS
Ο Ιβάν και ο Λουτσέσκου πρέπει να βρουν τον άλλο δρόμο
EVENTS