MENU

Η ανεργία είχε φτάσει σε επίπεδα ρεκόρ. Η χώρα ήταν γνωστή στην οικουμένη για ένα και μόνο πράγμα. Τις βομβιστικές επιθέσεις του IRA. Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου βυθισμένη στην αφάνεια σε ρόλο κομπάρσου. Μέχρι εκείνο το βράδυ της 11ης Νοεμβρίου του 1987 δεν είχε την παραμικρή συμμετοχή σε τελική φάση μεγάλης διοργάνωσης.

Κανείς δεν θα πόνταρε ούτε μία λίρα, ότι αυτό θα μπορούσε να αλλάξει αυτή τη φορά. Η Ιρλανδία είχε ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της στον 7ο προκριματικό με 11 βαθμούς μετά από 8 αγωνιστικές, όμως αρκούσε μία ισοπαλία στην Βουλγαρία την τελευταία αγωνιστική απέναντι στην αδιάφορη Σκωτία για να ισοβαθμίσει μαζί της και να «κλέψει» την πρόκριση για το Euro ’88.

Για τον πρόεδρο της χώρας Τοντόρ Ζίβκοφ ήταν ένα θέμα ύψιστης εθνικής σημασίας, οι εξέδρες του "Βασίλ Λέφσκι" κατά τα 3/4 ήταν καλυμμένες από ένστολους, κάτι που δημιουργούσε μία κατάσταση φόβου, δέους. Η Βουλγαρία την είχε πατήσει ξανά, είχε αποκλειστεί από την τελική φάση του Euro 84 από ένα νικητήριο γκολ της Γιουγκοσλαβίας που μπήκε στις καθυστερήσεις του τελευταίου αγώνα στο Σπλιτ, όμως αυτή τη φορά ήταν αποφασισμένη να μην την ξαναπατήσει.

Όσο όμως ο χρόνος κυλούσε και το γκολ δεν ερχόταν, η νευρικότητα άρχισε να αυξάνεται. Η Σκωτία είχε ταξιδέψει με τα δεύτερα, όμως έπαιζε για την τιμή της. Στο ημίχρονο, ο τεχνικός της ομάδας έδωσε ντεμπούτο στον 22χρονο Γκάρι ΜακΚέι τον πρώτο παίκτη της Χαρτς που κλήθηκε στην Εθνική από το 1974 και εκείνος βύθισε μία χώρα στο πένθος και έβγαλε μια άλλη στους δρόμους. 

Το δικό του γκολ 87ο λεπτό έκανε τις καρδιές των Βούλγαρων να σταματήσουν. Σε μία εποχή που σπάνια δίνονταν πάνω από 2-3 λεπτά καθυστερήσεις, ο διαιτητής Χέλμουτ Κολ κράτησε επτά λεπτά, όμως το γκολ πρόκρισης δεν ήρθε ποτέ. Ο προπονητής Μλαντένοφ απολύθηκε την ίδια στιγμή και οι παίκτες της Βουλγαρίας υπό τον φόβο μιας πιθανής τιμωρίας στα μεταλλωρυχεία του Κρεμικόβτσι υποχρεώθηκαν σε δημόσια απολογία μέσω της κρατικής τηλεόρασης.

Η Ιρλανδία είχε κερδίσει in extremis την παρθενική της πρόκριση σε μεγάλη διοργάνωση και η κληρωτίδα της έκανε το χατίρι. Πρεμιέρα στον όμιλο απέναντι στην Αγγλία, την ομάδα που το 1977 είχε απορρίψει τον Τζακ Τσάρλτον για την τεχνική της ηγεσία.

Πριν την διοργάνωση οι μπουκ έδιναν την Ιρλανδία τελευταίο φαβορί, 500 προς 1 και κανείς δεν της έδινε τύχη απέναντι στην Αγγλία που είχε να παρουσιάσει μία ευλογημένη γενιά με τους Μπαρνς, Μπίρντσλεϊ, Λίνεκερ, Γουοντλ στην καλύτερη ηλικία τους και τον Μπράιαν Ρόμπσον σε ρόλο αρχηγού.

Κι όμως μετά από 8 λεπτά, μία κεφαλιά του κοντορεβιθούλη Ρέι Χάουτον έκανε το 1-0 και δημιούργησε μία συνθήκη από την οποία οι Άγγλοι δεν μπόρεσαν ποτέ να βγουν. Οι Ιρλανδοί που είχαν δοκάρι στην επανάληψη έπαιξαν σαν πραγματικά λιοντάρια, κράτησαν ως το τέλος.

https://www.youtube.com/watch?v=Q2Trnxynh34

Οι παμπ σε όλη την χώρα πλημμύρισαν, η μπίρα έρρεε άφθονη παντού, μόνο εκείνο το βράδυ έγιναν 57 συλλήψεις για έκτροπα στην χώρα, μετά από ατελείωτο μεθύσι.

 Ο Τζακ Τσάρλτον που σήκωσε το Παγκόσμιο Κύπελλο με τα λιοντάρια το 1966 είχε πάρει την εκδίκηση του και μεθυσμένος από το νέκταρ της επιτυχίας είπε μία ατάκα που έμεινε στην ιστορία: «Κάποτε μου είπε κάποιος ότι η μοίρα ευνοεί τους Θεούς και τους γενναίους και οι παίκτες μου ήταν και τα δύο απόψε». 

Η Ιρλανδία πήρε μία ακόμα γενναία ισοπαλία απέναντι στην Σοβιετική Ένωση και είδε την τρελή της πορεία να διακόπτεται από ένα γκολ του Ολλανδού Βιμ Κιφτ οκτώ λεπτά πριν το τέλος του τελευταίου αγώνα στην φάση των ομίλων, όμως αυτή η παρουσία της στα γερμανικά γήπεδα είχε τεράστιο αντίκτυπο σε όλη την χώρα.

Κάποιοι εκτιμούν ότι το οικονομικό θαύμα που συντελέστηκε στην χώρα είχε τις ρίζες της στην αυτοπεποίθηση που δημιούργησε η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου εκείνο το καλοκαίρι, κάνοντας εθνικό μότο, το σύνθημα «You can’t beat Irish» (Δεν μπορείς να κερδίσεις τους Ιρλανδούς).

Οι οπαδοί που ταξίδεψαν στα γερμανικά γήπεδα αποτίναξαν την ταμπέλα του χούλιγκαν από το νησί και πέρασαν την εικόνα του οπαδού γλεντζέ, που θα πιει τις μπίρες του, θα πει τα συνθήματα του, αλλά μετά το τέλος του ματς θα ανταλλάξει κασκόλ και κονκάρδες. Ένα καλοκαίρι που επηρέασε όσο κανένα άλλο την εξέλιξη μιας ολόκληρης χώρας…

 

Hit the road Jack (Charlton)!