Πάνω κάτω όπως συνέβη και στο περσινό ματς του ΟΑΚΑ για τα πλέι-οφ, ο Ολυμπιακός έκανε μια -κάτι παραπάνω- εμφατική παρέλαση τίτλου, ισοπεδώνοντας μια θλιβερή ΑΕΚ με 5-1. Σε εκείνο το 1-2 του Ιουνίου, η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς είχε εξασφαλίσει μαθητικά τον 45ο τίτλο της, σε αυτό το 1-5 το βράδυ της Κυριακής, εξασφάλισε ουσιαστικά τον 46ο, αφού πλέον χρειάζεται 2 νίκες στις υπόλοιπες 8 αγωνιστικές για να φτάσει τυπικά σε αυτόν. Στο +19 και πάλι οι «ερυθρόλευκοι» που παρέμειναν αήττητοι από την ΑΕΚ για 10 επίσημα και 5 εκτός έδρας μεταξύ τους ντέρμπι, ενώ ισοφάρισαν και τη μεγαλύτερη σε έκταση εκτός έδρας νίκη της ιστορίας τους επί της Ένωσης. Στην 5η θέση πλέον και εκτός Ευρώπης η ομάδα του Χιμένεθ.
Ο Ολυμπιακός δεν χαρίστηκε στην τραγική ομάδα που εμφανίστηκε στον αγωνιστικό χώρο του ΟΑΚΑ, μια ομάδα με ήδη πάρα πολλά αγωνιστικά προβλήματα και απουσίες, χωρίς πλάνο στο παιχνίδι της παρότι έδινε ματς ζωής ή θανάτου και χωρίς πάθος ή ένταση από όσους αγωνίστηκαν. Η ομάδα του Μαρτίνς αντίθετα, ήταν κυνική, ήταν αποτελεσματική, έβγαλε όλη την ποιότητά της που ούτως ή άλλως είναι δεδομένα ένα ή και περισσότερα σκαλιά πάνω από τον εγχώριο ανταγωνισμό, εκμεταλλεύτηκε κάθε εκατοστό που βρήκε ελεύθερο, κάθε δευτερόλεπτο αδράνειας του αντιπάλου και τιμώρησε μεγαλοπρεπώς την ομάδα του Χιμένεθ. Αυτή με τη σειρά της, δεν έκανε τίποτα σωστά. Τρομερά αργή, με τεράστια κενά στην άμυνα, με πολλά μέτρα απόστασης ανάμεσα στις γραμμές της, με πολλά ατομικά λάθη και χωρίς να μπορεί να αναπτυχθεί έστω αξιοπρεπώς από τη μέση και μπροστά, μοιραία έγινε έρμαιο στις ορέξεις των Πειραιωτών.
Αυτή η θλιβερή αμυντική λειτουργία των κιτρινόμαυρων, σε συνδυασμό πάντα με την εκτελεστική δεινότητα των «ερυθρόλευκων» ουσιαστικά έδωσε τον... τόνο στην εικόνα του ματς από το ξεκίνημά του. Μονάχα στο πρώτο δεκάλεπτο το παιχνίδι ήταν κάπως ισορροπημένο και χωρίς υψηλό ρυθμό, όταν όμως ο Ολυμπιακός πάτησε ελάχιστα το γκάζι, αμέσως φάνηκε και η διαφορά ποιότητας των δύο ομάδων. Μετά το δεκάλεπτο, ο Ολυμπιακός πήρε τον έλεγχο, είχε την γνωστή κατοχή και ψύχραιμη κυκλοφορία της μπάλας, σωστή ανασταλτική λειτουργία με αυτό το 3-4-3 του Μαρτίνς και όταν πια άνοιξε και το σκορ, όλα πήραν το δρόμο τους. Το 0-1 ήρθε από τον Καμαρά με σουτ εκτός περιοχής που κόντραρε και στον Χνιντ, ενώ το γρήγορο 0-2 που ουσιαστικά καθάρισε το παιχνίδι, στο 23' με την αντεπίθεση των Χολέμπας και Μασούρα και σκόρερ τον δεύτερο.
Από το σημείο αυτό, ακόμη και μετά τα γρήγορα δύο γκολ του Ολυμπιακού η ΑΕΚ υποχρεώθηκε σε πλήρως παθητικό ρόλο και απλά έδειξε να περιμένει τη μοίρα της, χωρίς να μπορεί να αντιπαρατάξει την παραμικρή αντίσταση απέναντι στους «ερυθρόλευκους». Στο 35' ο Ελ Αραμπί έγραψε το 0-3 μετά από ένα από τα πολλά τραγικά λάθη στην άμυνα της ΑΕΚ και λίγο πριν το ημίχρονο, στο 44' ο Μασούρας και πάλι, από υπέροχη ασίστ του Ελ Αραμπί, πέτυχε το 0-4. Αυτή ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία των δύο ομάδων που ο φιλοξενούμενος πετυχαίνει 3 ή περισσότερα γκολ στο πρώτο ημίχρονο!
Μετά το καταιγιστικό πρώτο ημίχρονο, στην επανάληψη ο Ολυμπιακός έριξε κάπως τον ρυθμό του, ωστόσο και πάλι είχε τον απόλυτο έλεγχο και την ικανότητα να πατήσει περιοχή. Μετά τις μαζεμένες αλλαγές πάντως, η ΑΕΚ κατάφερε να δείξει έστω κάποια σημάδια ζωής, χάνοντας μια καλή ευκαιρία για να μειώσει, με τον Ανσαριφάρντ στο 68'. Βεβαίως, όσο ανέβαινε στον αγωνιστικό χώρο, τόσο τα ήδη τεράστια κενά της πίσω, επέτρεπαν στον Ολυμπιακό να απειλεί στην κόντρα. Σε μια από αυτές, στο 74' έβαλε και κερασάκι στην τεράστια νίκη του, με το 0-5 του Φορτούνη. Το μόνο που κατάφερε λίγο πριν βγει το ματς η ΑΕΚ ήταν να πετύχει το γκολ τις τιμής με το 1-5 του Ανσαριφάρντ.
