O ΠΑΣ Γιάννινα είχε επτά ματς να γευτεί την χαρά της νίκης στο πρωτάθλημα και τέσσερα να πετύχει γκολ. Βρήκε την χαρά του, απέναντι στην απρόβλεπτη κι ανισόρροπη ΑΕΚ. Και νίκησε καθαρά και δίκαια και πέτυχε και δύο γκολ, χωρίς να δεχθεί κανένα.
Η ομάδα του Αργύρη Γιαννίκη χωρίς να αλλάξει κάτι στην συνηθισμένη τακτική της, βρήκε την ΑΕΚ να επιστρέψει στις γνωστές κακές της συνήθειες και κυρίως πήρε το πάνω χέρι, εκμεταλλευόμενη το γεγονός πως στην Ένωση εξακολουθούν να υπάρχουν ποδοσφαιριστές, που δεν θα έπρεπε να περνούν ούτε έξω από τα Σπάτα…
Ο Εμάνουελ Ινσούα ήταν αυτός που μια μέτρια εικόνα της ομάδας του στο πρώτο ημίχρονο, την μετέτρεψε και σε αρνητικό αποτέλεσμα. Μετά από μια σειρά από ανοησίες στο γήπεδο, έδωσε το δικαίωμα στον Μανούχο να δείξει και το σημείο του πέναλτι, με την κλωτσιά στο πόδι του Μπρένερ, χωρίς κανένα λόγο.
Ο Χιμένεθ με τρεις κεντρικούς χαφ πόνταρε πάλι στην ένταση, στα τρεξίματα και στα κλεψίματα, αλλά μετά από μια σειρά δύσκολων αγώνων σε λίγες μέρες μέσα, ούτε ο Γαλανόπουλος, ούτε ο Σιμόες, θύμισαν τα προηγούμενα παιχνίδια. Ενώ κι ο Σιμάνσκι που θα έπρεπε να παρουσιαστεί πιο φρέσκος, ποτέ δεν μπήκε στο πνεύμα του αγώνα και μάλιστα μάλλον άργησε να γίνει κι αλλαγή.
Η ΑΕΚ δεν είχε ιδέες και παραγωγή πίσω από τους επιθετικούς της, ενώ δεν μπορούσε να πιέσει και να τους δώσει και τους χώρους για να δημιουργήσουν μόνοι τους. Αυτό δεν άλλαξε ποτέ στην διάρκεια του ματς.
Καθοριστικά για την Ένωση τα δύο δοκάρια που είχε στο δεύτερο ημίχρονο. Ο Μάνταλος από πλάγια θέση μέσα από την περιοχή και ο Ολιβέιρα με αριστερό βολέ λίγο έξω από αυτήν, βρήκαν αντίστοιχα το οριζόντιο δοκάρι. Μια ομάδα που με ορθόδοξο ποδόσφαιρο δεν μπορούσε να βρει λύσεις, δεν σήκωνε και ατυχία σήμερα.
Η προσπάθεια στο τέλος έγινε απελπισμένη και ο Λέο βρήκε δυο φορές ορθάνοιχτο τον δρόμο προς την εστία στην κόντρα. Την δεύτερη, δεν λάθεψε.