Οι επιστροφές σε επίπεδο πρωταθλητισμού μοιάζουν με το υπέροχο άσμα του Πασχάλη Τερζή: «Επιστροφές, καταστροφές». Και τούτο πολλές φορές αδικεί κατάφωρα τους πρωταγωνιστές.
- Ο Αργύρης Πεδουλάκης είναι στο μυαλό πολλών ο προπονητής- «ξαναζεσταμένο φαγητό» του μπασκετικού Παναθηναϊκού. Τρεις φορές κάθισε στον πάγκο του από τη σεζόν 2012-13 έως πέρυσι στο ξεκίνημα. Οι περισσότεροι απ΄όσους σχολιάζουν με μεγάλη δόση ειρωνείας (και κακίας) λησμονούν ότι ο Πεδουλάκης ανέλαβε ως «καταδρομέας» στην πιο δύσκολη στιγμή του Εξάστερου. Τότε που έφυγε ο Ομπράντοβιτς, ο Ιτούδης και μαζί ΟΛΟΙ οι παίκτες εκτός Διαμαντίδη και Τσαρτσαρή. Μπήκε μπροστά ο «Άρτζι» και κατέκτησε το πρωτάθλημα ο Παναθηναϊκός του Δημήτρη Γιαννακόπουλου, παρόλο που οι ειδήμονες το καλοκαίρι τον είχαν ξεγραμμένο και διαλυμένο. Οι άλλες δύο επιστροφές του Πεδουλάκη αποδείχθηκαν λάθος. Και στην 3η θητεία ο ίδιος έβαλε την «τελεία».
- Ο Τάκης Λεμονής έγινε συνώνυμο του «φύγε εσύ, ξαναέλα εσύ» στον Ολυμπιακό. Από το 2000 όταν κάθισε για πρώτη φορά στον πάγκο επί Κόκκαλη μέχρι το 2018 που έκλεισε ο κύκλος με Μαρινάκη αυτές οι τέσσερις φορές αποτέλεσαν ευκαιρία για πολλή ειρωνεία. «Πουκάμισο που το αλλάζει όποτε θέλει ο Ολυμπιακός είναι ο sir Takis» είπαν οι περισσότεροι. Στην καλύτερη να άκουσε –όπως και ο Πεδουλάκης- ότι είναι «στρατιώτης της ομάδας γι αυτό δεν λέει ποτέ όχι». Πολλοί λησμονούν… επίτηδες, βέβαια, ότι ο Λεμονής κατέκτησε στο ξεκίνημα δύο σερί πρωταθλήματα, έκανε το πρώτο διπλό του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς Λιγκ σπάζοντας την «κατάρα», πέτυχε μία από τις μεγαλύτερες νίκες στην ιστορία του, το 1-4 στη Λεωφόρο…
- Ο Μανόλο Χιμένεθ έρχεται στην Ελλάδα για να αναλάβει για 4η φορά την ΑΕΚ. Εχοντας ήδη κατακτήσει ένα πρωτάθλημα έπειτα από 24 «μαύρα» χρόνια της Ενωσης και ένα κύπελλο. Εχοντας άλλους τρεις τελικούς (χαμένους) και μία εξαιρετική αήττητη πορεία στην Ευρώπη. «Η ΑΕΚ φώναξε ξανά τον δικό της Λεμονή. Είναι η εύκολη λύση. Κι εκείνος έρχεται πάλι τρέχοντας» είναι η ατάκα που ακούς περισσότερο από κάθε άλλη μετά την δημοσιοποίησης της είδησης από τον Τάσο Τσατάλη στο SDNA.
Δεν είναι παράλογοι εκείνοι που το λένε. Οντως ο Μανόλο σε ευρωπαϊκό επίπεδο τα τελευταία χρόνια μόνο την ΑΕΚ έχει προπονητικό αποκούμπι. Και μόνο στην ΑΕΚ μπόρεσε να πετύχει πράγματα. Όμως το πολύ το κυρ ελέησον, το βαριέται και ο παπάς.
Βεβαίως δεν είναι καθόλου παράλογοι και οι πολλοί (πάρα πολλοί) οπαδοί της ΑΕΚ που χάρηκαν στην είδηση ότι «επιστρέφει ο Μανόλο». Γιατί; Γιατί «με αυτόν πήραμε το πρωτάθλημα, με αυτόν ήμασταν ομάδα, με αυτόν μπορούμε να ξαναδούμε μια αμυντική συμπεριφορά της προκοπής, όχι το σκορποχώρι του Καρέρα». Και οι… πολέμιοι του Μανόλο τους απαντούν: «Ξεχνάμε το επιθετικό ποδόσφαιρο. Πάλι θα κουραστούν τα μάτια μας».
Ξέρετε, κάτι; Οσο κι αν ακούγεται περίεργο και οι δύο πλευρές έχουν τα δίκια τους. Και οι μεν και οι δε σε αυτά τα επιχειρήματα. Αλήθειες είναι, όχι παραμύθια όσα λένε. Και τα καλά και τα άσχημα.
Όπως αλήθεια είναι το γεγονός ότι η ΑΕΚ, ως κλαμπ και ως κόσμος, συνδέεται με πρόσωπα περισσότερο από κάθε άλλη ομάδα στην Ελλάδα. Και κάνουν το λάθος πολλάκις να βάζουν τα πρόσωπα πάνω και από την ίδια την ομάδα. Είχε συμβεί με τον Μπάγεβιτς και τον Νικολαϊδη στον υπέρτατο βαθμό. Πριν από χρόνια σε κάθε μεταγραφική περίοδο άκουγες μόνο «Σκόκο, Σκόκο, Σκόκο». Τώρα ακούς «Χιμένεθ, Βράνιες, Αραούχο».
Έλεος και ήμαρτον μαζί. Ούτε ο Χιμένεθ είναι ο…μόνος προπονητής στον κόσμο ούτε ο Βράνιες ο μόνος στόπερ ούτε ο Αραούχο ο μόνος κυνηγός. Κάποια στιγμή όλα τα κεφάλαια στη ζωή πρέπει να κλείνουν. Και να κρατάς τις καλές αναμνήσεις. Γιατί οι επιστροφές αλλοιώνουν τις καλές εικόνες. Δείτε π.χ. τι συνέβη με Ολυμπιακό και Μιραλάς.
Επιστρέφω στην… επιστροφή Χιμένεθ και στην 4η θητεία του που ξεκινάει λογικά την Κυριακή με την πρώτη προπόνηση. Ο Μελισαννίδης θέλησε να πάει «στα σίγουρα». Του πρότεινε κι άλλους ο Ιβιτς, όχι μόνο τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς. Ο «τίγρης» επέλεξε τον Χιμένεθ θεωρώντας ότι ο Ισπανός δεν χρειάζεται ούτε μέρα προσαρμογής. Γνωρίζοντας ότι η ομάδα του δεν έχει την πολυτέλεια χρόνου. Με τον Ολυμπιακό είναι το επόμενο παιχνίδι στο Φάληρο. Αν χάσει η ΑΕΚ, να ζήσουμε να την θυμόμαστε στο πρωτάθλημα.
Επίσης σημαντικό ρόλο έπαιξε και το γεγονός ότι «Τα Σπάτα ψήφισαν Μανόλο». Με πρώτους τους αρχηγούς Μάνταλο και Σιμόες. Άποψή μου, βέβαια, ότι καλό είναι οι παίκτες να μην ανακατεύονται σε αυτά. Ομως και οι δύο ρωτήθηκαν και είπαν την άποψή τους, δεν πήραν πρωτοβουλία. Μπορεί φυσικά να το βρουν μπροστά τους αν ο Χιμένεθ «πατώσει».
Για μένα η ίδια η ΑΕΚ, ως οργανισμός, είναι εκείνη που πλήγωσε την εικόνα του Χιμένεθ. Όταν τον κάλεσε πίσω για 3η φορά αλλά τον κράτησε για λίγους μήνες και μετά του έδειξε ξανά την πόρτα της εξόδου για να πάει στο «πρότζεκτ Καρντόσο». Τότε ήταν που η ΑΕΚ «απαξίωσε» τον «πρωταθληματικό προπονητή» της. Τότε ήταν που τον βάφτισε «δικό της Τάκη Λεμονή».
Η ίδια η ΑΕΚ, λοιπόν, και μόνο αυτή, μπορεί να αλλάξει αυτή την εντύπωση, αυτή την εικόνα; Πως; Μα να ΣΤΗΡΙΞΕΙ στην πράξη τον προπονητή με τον οποίο κατέκτησε πρωτάθλημα έπειτα από 24 χρόνια. Να επενδύσει επάνω του αφού τον θεωρεί κατάλληλο (ξανά) για την ομάδα της. Να του δώσει ΧΡΟΝΟ, όχι λίγους μήνες μέχρι τον Μάιο, να δουλέψει. Να του δείξει ουσιαστικά ότι δεν τον αντιμετωπίζει ως την «εύκολη και εφήμερη λύση», αλλά ότι τον «σέβεται ως προπονητική οντότητα με παρόν και μέλλον».
Από τη στιγμή που η ΑΕΚ ως κλαμπ αδυνατεί να χαράξει και να υποστηρίξει μια συγκεκριμένη στρατηγική (όπως κατάφερε έπειτα από χρόνια να κάνει ο Ολυμπιακός κρατώντας τον Μαρτίνς παρότι έχασε το πρωτάθλημα), από τη στιγμή που δεν μπορεί να ξεφύγει από τα «πρόσωπα» και επιμένει στο «επιστροφές», ας φροντίσει όσο μπορεί –πραγματικά, όχι στα λόγια- να αποτρέψει το «καταστροφές».
Διαφορετικά σε λίγους μήνες θα έχουμε μία από τα ίδια. Τον Χιμένεθ να επιστρέφει στην αγαπημένη του Ανδαλουσία, την ΑΕΚ να (ξανα)ψάχνει για τον επόμενο Καρέρα και μια μερίδα κόσμου στις πρώτες στραβές να λέει «Που είσαι ρε Μανόλο»…
Σα να κυνηγάς την ουρά σου, ένα πράγμα…
Υγ. Είναι ξεκάθαρο ότι στον Ίβιτς χρεώθηκαν ο Καρερα και οι πιτσιρικαδες- προσθήκες του καλοκαιριού που δεν έχουν βγει.
Όσο για τον Κονέ προτού αναρωτηθούμε "γιατί τεχνικός διευθυντής ένας άνθρωπος με μηδέν εμπειρία σε αυτή τη δουλεια;" ας θυμηθούμε ότι ο ρόλος του στα αποδυτήρια επί Χιμενεθ ήταν καθοριστικός.
Πολλές φορές οι επαγγελματικοι τιτλοι δεν κρύβουν την πραγματική στόχευση. Ίδωμεν. Η ζωή θα δείξει τι θα βγει σωστό και τι λαθος...
