MENU

Κι εκεί που νομίζεις ότι τα έχεις δει όλα στην Ελλάδα και στο δύσμοιρο ποδόσφαιρο της, να που υπάρχει πάντα κάτι που μπορεί να τρυπήσει το ταβάνι. Να σπάσει το κοντέρ της αδιαφάνειας. Να σε κάνει να αναρωτηθείς αν υπάρχουν νόμοι σε αυτή τη χώρα και, βέβαια, αν υπάρχουν αρχές να τους εφαρμόσουν.

To SDNA ήταν πάντα εδώ. Τα έλεγε, τα έγραφε, όταν όλοι οι άλλοι τα έβλεπαν όλα ωραία και καλά. Από εδώ μάθατε την περίεργη διαδρομή του Δημήτρη Κλιγγόπουλου και τη μεταγραφή 300.000 από τη δεύτερη ομάδα (!) του Άρη στον Ολυμπιακό (με 3ετές συμβόλαιο!), που έφτασε να παίζει στη Ρόδο και από εκεί στη… Σαντορίνη με τη Θύελλα Καμαρίου (χωρίς βέβαια να περάσει ούτε απέξω από τον Ρέντη).

Από εδώ υπογραμμίστηκαν τα αυξημένα δρομολόγια στη γραμμή «Πειραιάς - Θεσσαλονίκη». Από εδώ στηλιτεύτηκε όλη η παραγοντική διαδρομή του οπαδού του Ολυμπιακού, Θεόδωρου Καρυπίδη, η κοινή γραμμή του Άρη με τον Ολυμπιακό σε όλες τις ψηφοφορίες (είτε πρόκειται για την Λίγκα είτε για την ΕΠΟ), εδώ «εκθειάστηκε» το άκρως φιλικό και πολιτισμένο κλίμα πριν και μετά από κάθε αναμέτρηση των δύο ομάδων, λες και πρόκειται για αδελφοποιημένους συλλόγους, εδώ τα διαβάσατε όλα.

Μερικά φορές όμως η ίδια η πραγματικότητα ξεπερνάει το κάθε τι. 

Είναι σε όλους γνωστό ότι ο Άρης χρωστάει σε όποιον φοράει παπούτσια. Φέτος, έφτασε να έχει διακοπή ρεύματος στο γήπεδο του για ληξιπρόθεσμες οφειλές και είδε την ομάδα του να ταξιδεύει στην άλλη άκρη της γης (Νορβηγία) με πτήσεις που θύμισαν την περιπλάνηση του Οδυσσέα και τους παίκτες να φτάνουν στο ξενοδοχείο με λεωφορείο της γραμμής. 

Οι προσφυγές πέφτουν βροχή (με τελευταία του Φραν Βέλεθ), τα συμβόλαια από καμιά δεκαριά παίκτες δεν ανανεώθηκαν για ένα μήνα ώστε να μειωθούν τα κόστη και ο Άρης φτάνει να συμπληρώνει ενδεκάδα με το ζόρι για τα τελευταία ματς των πλέι-οφ.

Η μεταγραφή του Γιάννη Φετφατζίδη στην Αλ Αΐν που θα εξασφάλιζε ρευστότητα ύψους 1,2 εκατ. ευρώ «χάλασε», στο ταμείο δεν υπάρχει σάλιο, ενώ υπάρχει και ενεργό μεταγραφικό ban από τη FIFA για οφειλές ύψους 1,2 εκατ. ευρώ σε παλιούς παίκτες τις οποίες ο Άρης δεν αναγνωρίζει, θεωρώντας ότι δεν αποτελεί συνέχεια της προηγούμενης ομάδας του… Άρη.

Και μέσα σε όλα αυτά τι γνωστοποιεί ο Άρης -παραμονές μάλιστα του αγώνα με τον Ολυμπιακό; Ότι αποκτά τον Ματέο Γκαρσία από τον Ερυθρό Αστέρα! Κάνει δηλαδή την ακριβότερη μεταγραφή της ιστορίας του. 

Αυτό από μόνο του αγγίζει τα όρια της παράνοιας, αλλά έχει κι άλλο! Η διαρροή από την «κιτρινόμαυρη» ΠΑΕ, όπως ακριβώς διακινήθηκε στον Τύπο, αναφέρει τα εξής: «Ο Άρης αγοράζει τα δικαιώματα του παίκτη από τη σερβική ομάδα. Η διαδικασία θα γίνει μέσω του Ολυμπιακού λόγω του γεγονότος ότι το ban που έχει ο Άρης δεν του επιτρέπει να εγγράψει ποδοσφαιριστές, προκειμένου ο παίκτης να μην χαθεί και καταλήξει σε κάποια άλλη ομάδα. Τον παίκτη δεν τον παίρνει δανεικό από τον Ολυμπιακό ο Άρης, αλλά τον αγοράζει από τον Ερυθρό Αστέρα, καταβάλλοντας ένα σημαντικό τίμημα όπως έχει συμφωνηθεί»!

Να σου σηκώνεται η τρίχα! Εδώ λοιπόν προκύπτουν ένα σωρό αναπάντητα, ρητορικά όμως, ερωτήματα. 

Τι σημαίνει ότι η διαδικασία αγοράς του Ματέο Γκαρσία θα γίνει μέσω του Ολυμπιακού;

Ποιος θα πληρώσει τελικά το αντίτιμο στον Ερυθρό Αστέρα και πόσο είναι αυτό (στη Σερβία μιλούν για 2 εκατομμύρια);

Πώς ο Άρης θα ξεπληρώσει τον Ολυμπιακό για αυτή την οφειλή (γιατί να άνοιξαν ξαφνικά οι ουρανοί και να έβρεξαν 2 εκατομμύρια στο «Κλ. Βικελίδης» μοιάζει λιγάκι δύσκολο…);

Με τι εγγυήσεις;

Σε ποιο χρονικό ορίζοντα;

Πώς γίνεται ο παίκτης να αγοραστεί από τον Ολυμπιακό, αλλά να ανήκει στον Άρη;

Πώς γίνεται να παίζει δανεικός στον Άρη, ενώ -σύμφωνα με τον Άρη- θα ανήκει στον Άρη;

Μήπως εδώ έχουμε μία μορφή δανειοδότησης από τον Ολυμπιακό στον Άρη (γιατί πώς να πιστέψουμε ότι ο Άρης θα δώσει κάποια εκατομμύρια στον Ολυμπιακό για να γίνει «μπροστινός» του και να πληρώσει τους Σέρβους);

Μήπως με λίγα λόγια έχουμε μία περίπτωση συνιδιοκτησίας ενός περιουσιακού στοιχείου;

Δεν αποτελεί αυτή η δοσοληψία κυριαρχική επιρροή από έναν σύλλογο, σε κάποιον άλλον;

Πώς γίνεται να ομολογεί ψυχρά ο Άρης ότι πηγαίνει να κοροϊδέψει τη FIFA και πάει να σπάσει την τιμωρία του και να κάνει μεταγραφές μέσω του… Ολυμπιακού;

Πώς είναι δυνατόν να ισχυρίζεται με τόση φυσικότητα η ΠΑΕ Άρης ότι χρησιμοποιείται η ΠΑΕ Ολυμπιακός ως «παρένθετη εταιρεία» για να γίνει η δουλειά με τον Γκαρσία και τον Ερυθρό Αστέρα κάτω από τα «ραντάρ» της FIFA και των ελεγκτικών μηχανισμών;

Ποιος χρησιμοποιεί τελικά τον άλλον ως «υποχείριο» σε αυτήν την σκοτεινή ιστορία; Ο Άρης τον Ολυμπιακό (κομματάκι απίθανο να πιστέψει κανείς ότι ο Βαγγέλης Μαρινάκης θα δεχόταν να υποδυθεί το «παιδί για τα θελήματα» του Καρυπίδη) ή ο Ολυμπιακός τον Άρη;

Το πιο αστείο στην υπόθεση είναι ότι ο Άρης εμφανίστηκε ενοχλημένος από την είδηση πως ο Ματέο Γκαρσία θα αγωνιστεί στον Άρη ως δανεικός από τον Ολυμπιακό. Μα, ως προς τι αυτή η ενόχληση;

Δεν αποδείχθηκε περίτρανα ότι και ο Φιορίν Ντουρμισάι αγωνίστηκε στους «κιτρινόμαυρους» ως δανεικός από τον Ολυμπιακό (ενώ η ΠΑΕ Άρης έσκιζε τα ρούχα της ότι θα έπαιρνε τον παίκτη με μεταγραφή και όχι με δανεισμό, όπως καλή ώρα συμβαίνει τώρα με τον Γκαρσία); Συνήθως πονάει η πρώτη φορά, μετά συνηθίζεις. 

Γιατί τέτοια σπουδή στον Άρη να διαψεύσουν τον δανεισμό και να επιβεβαιώσουν όλες τις υπόλοιπες αδιαφανείς και πρωτοφανείς για την Ελλάδα διαδικασίες; 

Στην περίπτωσή μας ισχύει αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός: «μαρτυράνε χωρίς… ξύλο». Και μάλιστα παραμονή του αγώνα Άρης – Ολυμπιακός. Κάτι που μπορεί να βάλει σε πονηρές σκέψεις τον καθένα. 

Γιατί ο Ολυμπιακός να θέλει να κάνει μία τέτοια εξυπηρέτηση/διευκόλυνση και να αγοράσει έναν παίκτη για λογαριασμό μίας άλλης ομάδας;

Ή γιατί να θέλει να εμφανιστεί εκείνος ως αγοραστής ενός παίκτη που (υποτίθεται πως) δεν θα είναι δικός του;

Τι όφελος θα έχει από μία τέτοια κίνηση;

Κι αν δεν αρθεί το μεταγραφικό ban του Άρη από την ΦΙΦΑ τι θα κάνει ο Ολυμπιακός έναν παίκτη που θα ανήκει στον… Άρη; 

Άραγε υπάρχει Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού να ασχοληθεί με αυτή την περίπτωση ή το μόνο που εξυπηρετεί είναι οι διορισμοί κουμπάρων, τα ταξιδάκια αναψυχής και οι φωτογραφίες με το κινητό έξω από κτίρια; 

Άραγε υπάρχει εισαγγελέας που αξίζει να ασχοληθεί με όλες αυτές τις περίεργες και εν δυνάμει ύποπτες συναλλαγές ή το μόνο που απασχολεί είναι οι καλοκαιρινές διακοπές;

Κλείνοντας ρίχνουμε και μία ιδέα για μία ακόμα μελλοντική δοσοληψία ανάμεσα στους δύο συλλόγους.  Να πληρώσει ο Ολυμπιακός το ποσό της οφειλής του Άρη, να αρθεί το ban και να βοηθήσει να ξεμπλέξει ένας ιστορικός σύλλογος, βοηθώντας την εικόνα του ελληνικού ποδοσφαίρου. Τέτοιες φιλανθρωπίες, τέτοιες ευεργεσίες πάντα αναγνωρίζονται, ιδίως όταν δεν έχουν ύποπτα κίνητρα και σκοπούς.

Τι; Όχι;

Ο Άρης πώς θα ανταποδώσει την «εξυπηρέτηση του Ολυμπιακού»;
EVENTS