Η εισαγγελική παρέμβαση για την Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, είναι μία μεγάλη ευκαιρία ώστε να διερευνηθούν συνολικά τα ζητήματα των Ανωνύμων Αθλητικών Εταιρειών.
Το γεγονός ότι η Δικαιοσύνη ερευνά στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο (Αρειος Πάγος), ανοίγει τη βεντάλια των νομικών ενεργειών για να δημιουργηθεί ένα νέο τοπίο στη σχέση κράτους – αθλητισμού.
Η ΕΕΑ είναι πλέον παρωχημένη. Μετά την τελευταία θεσμική εκτροπή της, πρέπει ν’ αλλάξει. Η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει ένα καινούργιο νομοθέτημα που θα είναι προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις των καιρών.
Δεν μιλάμε για τα ποδοσφαιρικά ζητήματα που θα καλυφθούν από το μνημόνιο (βία, χειραγωγημένα, ανεξαρτησία διαιτησίας και διεύρυνση εκλογικού συστήματος ΕΠΟ). Μιλάμε για την αντικατάσταση του αθλητικού νόμου 2725/99, ο οποίος μετά από 21χρόνια έχει αδήριτη την ανάγκη άμεσου μετασχηματισμού.
Η συγκρότηση της ΕΕΑ ήταν μια καλή ιδέα για την εποχή της. Απέτυχε λόγω των κομματικών παρεμβάσεων. Δεν νοείται το θεσμοθετημένο όργανο του κράτους για τον αθλητισμό να έχει διορισμένα μέλη από τον εκάστοτε υφυπουργό Αθλητισμού.
Πρέπει να δημιουργηθεί μια ανεξάρτητη επιτροπή ενός ευρύτατου φάσματος προσωπικοτήτων, η οποία θα συναντά την κοινωνία, την πολιτική, τη διανόηση και τον αθλητισμό. Θα επιλέγεται από διακομματική επιτροπή στα πρότυπα της επιλογής των ανώτατων δικαστών.
Ένα τέτοιο όργανο μπορεί να πείσει τους πολίτες ότι η αυστηρή εφαρμογή των νόμων και των κανόνων είναι αυτονόητη υποχρέωση της Πολιτείας. Στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη το ζήτημα έχει λυθεί εδώ και χρόνια. Οι αποφάσεις αυτού του οργάνου σπάνια αμφισβητούνται, παρότι επιδέχονται ένδικου μέσου.
Η επιχειρηματικότητα στον επαγγελματικό αθλητισμό είναι αναγκαία, όμως δεν πρέπει να ξεχάσουμε το Παιχνίδι. Είναι αυτό που δίνει ανάσες σε μία ολόκληρη κοινωνία, η οποία ασφυκτιά από την καθημερινότητα των οικονομικών προβλημάτων και της γενικευμένης ανασφάλειας.
