MENU

Δεν θεωρεί την γνώση ως κτήση. Πιστεύει ότι πρέπει να μεταλαμπαδεύεται, να ταξιδεύει, να ερεθίζει νέα μυαλά. Το πρόγραμμα του είναι εξοντωτικό. Όλη την ώρα μέσα σε ένα αεροπλάνο, μονίμως πάνω από μία οθόνη είτε του κινητού είτε ενός λάπτοπ. Σπάνια θα αρνηθεί κάποια πρόταση για να βρεθεί ομιλητής σε κάποιο συνέδριο, μολονότι οι προτάσεις πέφτουν σαν βροχή. Μόνο την τελευταία εββδομάδα, από το Πανεπιστήμιο του Κάντιθ, βρέθηκε στην Μαδρίτη για το Kosmos Sports Summit, πρόλαβε να δει την αναμέτρηση της Ισπανίας με την Ρουμανία, να ταξιδέψει ως το Βαγιαδολίδ για την αναμέτρηση με την Σεβίλλη, χωρίς να σταματήσει να τρέχει όλα τα θέματα των Ανδαλουσιανών που περνάνε από τα χέρια του.

Θα μπορούσε να επαίρεται, να βαυκαλίζεται πως είναι ο κορυφαίος, όμως προτιμά να αυτοσαρκάζεται: «Ο καλύτερος; Ας γελάσω. Υπάρχουν πολλοί καλύτεροι από μένα στην Ευρώπη και στην Ισπανία. Όταν ξεκίνησα να κάνω αυτή τη δουλειά το 2000, πήρα τη θέση του αθλητικού διευθυντή γιατί κανείς δεν ήθελε να φάει αυτά τα σκ…ά! Σήμερα απαιτούνται ένα σωρό πτυχία. Γνώσεις. Εκπαίδευση Στο αθλητικό τμήμα της Σεβίλλης εργάζονται σήμερα 16 άτομα, όλα έχουν Master. Ο γιος μου ο Αλεχάντρο εργάζεται σε μας στο τμήμα Διεθνών Σχέσεων και στα 26 του είναι απόφοιτος της νομικής και του τμήματος πολιτικών επιστημών και έχει δύο Master στα χέρια του. Εγώ δεν είχα τίποτα»!

Για τον Ραμόν Ροντρίγκεθ Βερδέχο Μόντσι έχουν γραφτεί άπειρα κείμενα για την ζωή του, την ιστορία του, την φιλοσοφία του, την περπατησιά του στο ποδόσφαιρο. Δεν έχει νόημα να παραθέσει ξανά κανείς το βιογραφικό του σημείωμα, ούτε την πορεία του. Το μόνο που χρειάζεται είναι να τον ακούσεις να μιλάει. Να εξηγεί. Να διδάσκει. Διότι το δικό του modus operandi εξηγεί πόσο δύσκολο έχει γίνει πια το ποδόσφαιρο.

«Το 2005 οι πληροφορίες που είχαμε για έναν ποδοσφαιριστή χωρούσαν μέσα σε μία σελίδα του Word. Σήμερα απαιτούν ένα τόμο βιβλιοθήκης». 

Κάποτε, το scouting γινόταν μόνο χάρη στην τρέλα, στο μεράκι και στις προσωπικές γνώσεις. Σήμερα όλα έρχονται έτοιμα στο πιάτο: «Θα σας πω μία ιστορία. Ανακαλύψαμε τον Ντάνι Άλβες σε ένα τουρνουά εθνικών ομάδων U23 στην Ουρουγουάη, σε μία διοργάνωση, όπου μόνο η Σεβίλλη ήταν η μόνη επίσημα διαπιστευμένη ομάδα. Στο πρόσφατο Παγκόσμιο Κύπελλο U-17, υπήρχαν 165 διαπιστευμένοι σύλλογοι. Κάθε μέρα που περνάει γίνεται όλο και πιο δύσκολο, σχεδόν αδύνατον, να ανακαλύψεις πρώτος αυτόν τον λευκό ακατέργαστο καμβά, που κανείς άλλος δεν έχει δει. Πως κάναμε παλιότερα το scouting; Ο Πάολο Μαλντίνι, τον οποίο προφανώς και όλοι ξέρετε, ήταν συλλέκτης ποδοσφαιρικών αγώνων, είχε μία τεράστια συλλογή από ευρωπαϊκά παιχνίδια σε κασέτες VHS. Του ζητούσα λοιπόν -με το αζημίωτο φυσικά- να μου στέλνει κάθε φορά παιχνίδια του γαλλικού ή του βελγικού πρωταθλήματος. Τα έπαιρνα στα χέρια μου μετά από 15 ημέρες μέσω ταχυδρομείου και μετά χρειαζόμασταν τουλάχιστον δύο άτομα να εργάζονται για 4-5 ημέρες, ώστε να μελετήσουμε τα παιχνίδια και να μοντάρουμε τις φάσεις που θέλαμε για κάθε ποδοσφαιριστή που μας απασχολούσε. Σήμερα με τις διάφορες διαδικτυακές πλατφόρμες που υπάρχουν στην αγορά, έχεις όλες τις φάσεις που συμμετείχε κάθε ποδοσφαιριστής σε πλήρη ανάλυση, 15 λεπτά μετά το τέλος κάθε παιχνιδιού. Η διαφορά είναι χαώδης». 

Όπως χαρακτηριστικά σχολίασε ο Μόντσι, περάσαμε πλέον από την περίοδο της Small Data σε αυτή της Big Data. Η τεχνολογία εξελίσσεται και όποιος αρνείται να καταλάβει τους τρόπους που μπορεί να την χρησιμοποιήσει στο ποδόσφαιρο απλά… μένει πίσω: «Όλες οι ομάδες οφείλουν πια να έχουν ένα ξεχωριστό τμήμα ανάλυσης, έρευνας και καινοτομίας. Είναι το ίδιο σημαντικό, το ίδιο απαραίτητο πια όπως το διαφημιστικό και το εμπορικό τμήμα. Σε κάθε παιχνίδι προκύπτουν 7-8 εκατομμύρια αριθμητικά δεδομένα (!), τα οποία πρέπει να είσαι σε θέση και να ξέρεις να τα αξιολογείς. Στο δικό μας τμήμα έρευνας και καινοτομίας εργάζονται οκτώ άτομα, ανάμεσα στους οποίους ένας φυσικός και ένας μαθηματικός, που ασχολούνται με την ψηφιοποίηση και την ανάλυση όλων των δεδομένων που προκύπτουν από μία αναμέτρηση. Εμείς εστιάζουμε σε τρεις παράγοντες την έρευνα. Την χρησιμοποιούμε στο scouting, την εύρεση υπεραξίας στην αγορά και στην πρόβλεψη των τραυματισμών». 

Ο Μόντσι δεν θεωρεί ότι η τεχνολογία υποκαθιστά τον ανθρώπινο παράγοντα. Ίσα - ίσα έρχεται να τον συμπληρώσει. Στο τέλος της ημέρας, το ανθρώπινο μάτι, το ένσικτο, η κρίση θα πάρει την τελική απόφαση: «Δεν θεωρώ ότι όλα αυτά τα νούμερα σκοτώνουν τον ρομαντισμό. Δεν είναι το ίδιο να πρέπει να δεις με τα μάτια σου 1.500 δεξιούς μπακ που παίζουν στα βασικά πρωταθλήματα, με το να φιλτράρεις διάφορα χαρακτηριστικά και να καταλήξεις σε 50. Από εκεί και μετά πρέπει να δω στο γήπεδο τον παίκτη που με ενδιαφέρει, διότι τα δεδομένα που έχουμε στα χέρια μας αφορούν σχεδόν αποκλειστικά τις επαφές του με την μπάλα. Πρέπει να δούμε τα πάντα, ακόμα και την γλώσσα του σωματός του. Πολλές φορές ξεχνάμε ότι οι ποδοσφαιριστές είναι άνθρωποι και όχι ελβετικά ρολόγια. Ένας παίκτης μπορεί να παίζει για 10, αλλά μπορεί να παίζει για 7 ή 8. Αυτό πολλές φορές οφείλεται στον ανθρώπινο παράγοντα, στον χαρακτήρα του. Πρέπει να ξέρουμε τα πάντα για την ζωή του».

Αυτό το τελευταίο μπορεί να δώσει εξηγήσεις και σε πολλούς τραυματισμούς: «Κάθε φορά που προκύπτει ένας τραυματισμός αναλύουμε τα πάντα. Το γήπεδο στο οποίο συνέβη. Έφταιγε ο κακός αγωνιστικός χώρος; Πόσες φορές είχε ποτιστεί και πόσο; Ήταν το γρασίδι κοντό ή παχύ; Τι είδους τραυματισμός είναι; Υπάρχει αλληλουχία; Ευπάθεια; Προκύπτει από υπερφόρτωση; Μήπως φταίει η διατροφή ενός παίκτη; Πίνει αρκετά υγρά; Κοιμάται σωστά; Ποιες ώρες; Μήπως παίζει πολύ Playstation; Περνάει χρόνο με την οικογένεια του; Διασκεδάζει; Είναι ερωτευμένος; Του αρέσει η ζωή του; Κάθε μικρή λεπτομέρεια, όσο χαζό κι αν αγούγεται, έχει την δική της σημασία στην πρόληψη των τραυματισμών».

Αυτό που μετράει πάνω από όλα για τον Μόντσι είναι η γνώση. Όχι μόνο η εύρεση της πληροφορίας, αλλά η σωστή εκτίμηση και αξιοποίηση της: «Πάντα, σε μεταγραφή έχεις την αμφιβολία. Αγόρασες τον σωστό παίκτη στην σωστή τιμή; Πούλησες τον παίκτη στο σωστό timing όταν η τιμή του έφτασε στο πικ; Ποτέ δεν είσαι σίγουρος, αλλά όσα περισσότερα στοιχεία έχεις , τόσο λιγότερες οι πιθανότητες να κάνεις λάθος. Ο Κανουτέ μας κόστισε μόλις 6 εκατομμύρια όταν ήρθε από την Τότεναμ και έγινε ένας από τους πιο κομβικούς παίκτες στην ιστορία μας.

Για τον Έβερ Μπανέγα ίσως τον πιο ταλαντούχο παίκτης που είχαμε ποτέ, δώσαμε μόλις ένα εκατομμύριο, όσα δίνεις σήμερα για έναν 14χρονο! Πρέπει πάντα να παρέχεις στους παίκτες τις καλύτερες συνθήκες για να βγάλουν στο γήπεδο αυτό που ξέρουν και μπορούν. Το πρώτο και κύριο που δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάς είναι ότι πρώτιστα είναι άνθρωποι, με ζωές, με ανάγκες, με καθημερινά προβλήματα. Στην Σεβίλλη έχουμε μία ειδική ομάδα ανθρώπων που εργάζονται για τον σύλλογο και διευκολύνουν τις ζωές των παικτών μας. Αυτοί επιμελούνται το σχολείο των παιδιών τους, φροντίζουν αν χαλάσει το wi-fi στο σπίτι τους, αυτοί τρέχουν αν χρειάζεται κάποιο γυναικολογικό ραντεβού η γυναίκα τους. Δεν τους ξέρει κανείς με το όνομα τους, όμως είναι άνθρωποι που προσφέρουν ανεκτίμητα πράγματα στον σύλλογο, είναι απαραίτητοι στην ομάδα μας».

Το μυστικό όμως βρίσκεται στην πολυεπίπεδη ανάπτυξη. Το γυναικολογικό ραντεβού της γυναίκας ενός παίκτη, έχει την ίδια σημασία με έναν νέο follower του συλλόγου στο Θιβέτ! Ένα συνεχές παιχνίδισμα ανάμεσα στην μικρή και την μεγάλη εικόνα, κάτι που έμαθε από την θητεία του στην Ρόμα: «Το σημαντικότερο που με δίδαξε η Ρώμη είναι την ανάγκη να πουλάς καλά το brand σου. Η Ρόμα έχει 12 εκατομμύρια ακόλουθους στα social media και η Σεβίλλη που έπαιξε 18 τελικούς στα τελευταία 15 χρόνια και έχει πολλαπλάσιους τίτλους σε αυτά τα χρόνια έχει μόνο 4. Είναι κάτι στο οποίο δουλεύουμε. Κάθε μέρα μαθαίνουμε και κάτι νέο, οι απαιτήσεις εξελίσσονται, εναλλάσονται συνεχώς». 

Ο Μόντσι εστιάζει την συνταγή της επιτυχίας (του) σε έναν πολύ βασικό παράγοντα. Ξέρει την πόλη, ξέρει κάθε σοκάκι της, την νοοτροπία της, την ψυχοσύνθεση της, τις ανάγκες και τα γούστα της. Αυτά τα στοχιεία προσπαθεί να ενσωματώσει στις ομάδες που φτιάχνει κάθε καλοκαίρι, ψάχνοντας να φτιάξει στο γήπεδο μια προέκταση των κατοίκων της πόλης που εκπροσωπούν.

Το καλοκαίρι ο Ισπανός αθλητικός διευθυντής αποφάσισε να ισοπεδώσει και να χτίσει ξανά την Σεβίλλη. Πήρε νέο προπονητή, πρόσθεσε 15 νέα πρόσωπα, έδιωξε άλλους 22, μπήκε σχεδόν ένα πενηντάρικο (σε εκατομμύρια ευρώ) μέσα, αλλά δεν ζήτησε ποτέ χρόνο, δεν ζήτησε ποτέ δικαιολογίες. Μετά από 14 αγωνιστικές, η Σεβίλλη απέχει έναν πόντο από την κορυφή, είναι συμπαγής σαν μπετόν, έχει τις περισσότερες νίκες εκτός έδρας. Δεν παίζει μπαλάρα, αλλά είναι μία ανθεκτική μηχανή που χτίστηκε με συγκεκριμένα δομικά υλικά για να εξυπηρετήσει ένα συγκεκριμένο ποδόσφαιρο.

Έγινε πια συνήθεια, δεν προκαλεί πια έκπληξη. Ο Μόντσι λέει… παρά δέκα αυτά που θα συζητά η ποδοσφαιρική πλάση και… δέκα. Δεν έχει τίποτα να κρύψει από την συνταγή του, μα αλήθεια ποιος μπορεί να την κοπιάρει;

 

Τι λένε τα κομπιούτερς και οι αριθμοί;
EVENTS