Τελειώνει ματς της ΑΕΚ με την Ρεάλ Μαδρίτης και δεν ξέρεις αν πρέπει να χαμογελάσεις ή να δακρύσεις. Περπατώντας στον δρόμο προς το γραφείο, με έπιασαν πολλοί φίλοι της ΑΕΚ και μου έλεγαν πως δεν πρέπει να υπάρχει στεναχώρια και αξίζει μόνο περηφάνεια αυτή η ομάδα. Αλλά ρε γαμώτο, πως να χαμογελάσεις, έστω και πικρά, όταν χάνεις μια τεράστια ευκαιρία να γραφτεί άλλη μια χρυσή σελίδα στην Ιστορία της ΑΕΚ. Όταν έρχεται έτσι το αποτέλεσμα, που στο τέλος στην ΑΕΚ μένει μόνο η καλή εμφάνιση και τα καλά λόγια. Οι βαθμοί, εκείνοι που θα έβαζαν ξανά την Ενωση σε τροχιά πρόκρισης, πέταξαν για την Μαδρίτη.
Ξέρετε, ως γενική φιλοσοφία δεν μου αρκούν τα καλά λόγια και τα φιλικά χτυπήματα στην πλάτη. Υποκριτικά ή μη, μου είναι αδιάφορα. Ούτε καν μου αρκεί η επιβεβαίωση, η συνειδητοποίηση, πως γι’ αυτό οι συγκεκριμένοι παίκτες, ο γαλαξίας αστέρων που έχει συγκεντρωθεί από τον Μουρίνιο στην Μαδρίτη, κοστίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Γιατί μπορούν να κάνουν ένα άγγιγμα στην μπάλα και να την στέλνουν εκεί που θέλουν, εκεί που είναι άπιαστη για την αντίπαλη άμυνα και δεν μπορεί να βγει.
Αυτό συνέβη σε εκείνα τα τελευταία λεπτά. Μια στιγμή αδράνειας, μια αδυναμία να φύγει η ρημάδα η μπάλα μακριά από την περιοχή, ένα αριστούργημα από τον Βαλβέρδε και το ματς χάθηκε. Οσο και εάν η ΑΕΚ υπερέβαλλε εαυτόν, έκανε ένα ματς απίθανο, ένα παιχνίδι που άγγιξε την τελειότητα. Αλλά κόντρα σε αυτές τις ομάδες, πολλές φορές και αυτό το τέλειο δεν είναι αρκετό. Και τελικά, αυτό είναι που στοίχισε στην ΑΕΚ. Όπως εν πολλοίς είχε συμβεί και σε εκείνο το μυθικό ματς του 2002, όταν τα έκανε όλα σχεδόν τέλεια, αλλά η Ρεάλ του Ζιντάν, του κανονικού Ρονάλντο και του Φίγκο, δεν μάσησε και δεν την άφησε να χαρεί μια νίκη.
Δρασκελιές ανόδου
Όπως και να έχει, το αποτέλεσμα δεν αλλάζει. Ούτε βέβαια μάθαμε τώρα τι διαπλανητική υπερομάδα είναι η Ρεάλ Μαδρίτης, που πήγε και πήρε τσαμπουκαλεμένο διπλό μέσα στην αστρική Μπαρτσελόνα. Υπέφερε, ζορίστηκε, τσίτωσε και τα χρειάστηκε απέναντι στη μεγάλη ΑΕΚ. Και στο τέλος της ημέρας, αυτό είναι το μεγάλο συν που μένει στην ΑΕΚ. Πως έκανε τόσες δρασκελιές μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, που από εκεί που βρισκόταν στα χωριά της Αρμενίας και της Ανδόρρας, μπορεί πλέον να κοιτάζει τα μεγαλύτερα κλαμπ του πλανήτη στα μάτια, παίζοντας με τον τρόπο της.
Ξέρετε, έπειτα από μια περίοδο σκληρής, έως απαξιωτικής κριτικής για τον Νίκολιτς και τους παίκτες του, το ματς απέναντι στην Ρεάλ Μαδρίτης ήταν μια ξεκάθαρη απόδειξη της ανόδου που έχει η ΑΕΚ. Με τον δικό της τρόπο, το σχήμα με τους δύο επιθετικούς που έμεινε από την αρχή ως το τέλος, την αξιοποίηση του υλικού με τον τρόπο που έχει εκείνος στο μυαλό του. Γιατί όσοι βρισκόμαστε εκτός, κοντά, μακριά ή τρολάκια της ομάδας, δεν ξέρουν όσα γνωρίζει εκείνος που διαχειρίζεται καθημερινά την κατάσταση.
Η υπόκλιση του Μουρίνιο
Η ΑΕΚ πήγε να κάνει κάτι που ρεαλιστικούς και πραγματικούς όρους, είναι αδύνατο. Είναι απίθανο, μια ελληνική ομάδα να παίζει την Ρεάλ ακόμα και στην έδρα της και να την κάνει να πέφτει σε σκληρά μαρκαρίσματα, να γυρίζει την μπάλα πίσω και να μην ξέρει τι ακριβώς την βρήκε. Τα λόγια του Μουρίνιο μετά το τέλος του ματς, έλεγαν όλη την αλήθεια: «Είναι μια σπουδαία ΑΕΚ. Είπα στον Νίκολιτς και στον Ριμπάλτα πως θα ήμουν ειλικρινής. Η ΑΕΚ έκανε ένα πολύ σπουδαίο ματς. Δυσκολευτήκαμε και δεν είναι ότι δεν παίξαμε καλά, αλλά επειδή η ΑΕΚ έκανε ένα μεγάλο παιχνίδι».
Είπε κι άλλα ο Special one. Είπε για παράδειγμα, αυτό που έγραφαν κατά κόρον όλα τα ισπανικά ΜΜΕ, αναφερόμενα στον Γιόβιτς. «Η ΑΕΚ μας δυσκόλεψε σε όλες τις φάσεις του παιχνιδιού. Ο Γιόβιτς ξέρει πώς να κινείται στον χώρο». Γιατί για να μην χάσουμε το μυαλό μας με την τρέλα που επικρατεί γύρω από την ποιότητα και την χρησιμότητα του Σέρβου, πρόκειται για έναν από τους μεγαλύτερους επιθετικούς που έχουν φορέσει την «κιτρινόμαυρη» φανέλα. Παίκτης που κάνει την διαφορά και ήταν σημείο αναφοράς στο ματς της Φιλαδέλφειας.
Το μέλλον της ανήκει
Δεν έχει νόημα να μπω τώρα σε μεγάλες τεχνικές αναλύσεις. Πολλές φορές συζητάμε για πράγματα που δεν έχουμε όλη την εικόνα και δεν μπορούμε να τα εξηγήσουμε. Η επιλογή των δύο εξαριών στον άξονα αποδείχτηκε εξαιρετική, η ΑΕΚ κυριάρχησε με τον Αριάγκα να κάνει απίθανο παιχνίδι. Ο Κοϊτά επιβεβαίωσε πως έχει άγνοια κινδύνου και μεγάλο ποδοσφαιρικό θράσος, μπορεί να κάνει σπουδαία πράγματα. Εχει και τρέλα κι αυτό θα το πληρώσει με την αποβολή του και την απουσία από τα επόμενα παιχνίδια της ΑΕΚ.
Η ΑΕΚ δεν πήρε τίποτα βαθμολογικά, αλλά έκανε αυτό που έπρεπε για να κάνει τον κόσμο της να φύγει περήφανος από το γήπεδο. Δεν κρεμάστηκε από τα δοκάρια, δεν έπαιξε ταμπούρι, δεν προσπάθησε να κρατήσει απλά το μηδέν, αλλά ακόμα και όταν δέχθηκε το τρίτο γκολ έψαξε την ευκαιρία της να κάνει ακόμα ένα χτύπημα. Δεν ξέρω αν μπορεί να έχει μέλλον στο Champions League, αλλά είμαι βέβαιος πως αυτή η ΑΕΚ έχει σπουδαίο μέλλον στις υπόλοιπες διοργανώσεις και μπορεί να κάνει πολύ μεγάλα πράγματα.
