Όταν κάτι το αγαπάς, χαίρεσαι με την πρόοδό του. Συγκινείσαι. «Ανοίγει» η καρδιά σου. Δεν προτιμάς να το κρατάς πιο πίσω, απλά για να ικανοποιείται το εγώ σου. Αυτό που θέλει να έχεις δίπλα σου μόνιμα, κάτι που είναι για ψηλότερα. Για καλύτερα. Με ταβάνι το οποίο το μυαλό μας δεν μπορεί να χωρέσει αυτή τη στιγμή.
Κατανοητή η συναισθηματική φόρτιση. Η στεναχώρια. Ενός αποχωρισμού που έτσι κι αλλιώς ήταν αναπόφευκτος. Σα να κάνεις παιδιά, να είναι γεμάτα ταλέντα, ικανότητες και να επιμένεις να μην κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα. Ενώ τα ζητούν οι κορυφές στον τομέα που καταπιάνονται.
Περάσαμε διδακτικό διήμερο. Αναφορικά με το τι πραγματικά ήθελαν αυτά τα παιδιά. Πόσο το ήθελαν. Πόσο το χαίρονται. Πόσο γουστάρουν να το ζουν. Εκπληρώνοντας ένα μέρος του ονείρου τους. Της φιλοδοξίας τους.
Απλά επειδή ο καθένας θέλει να λέει το… μακρύ του και το κοντό του. Όχι, δεν ήθελε κανείς να φύγει, τους έδιωξαν με το ζόρι. Έτσι γράφεται ως «έμπιστη» πληροφορία κιόλας. Γιατί εδώ είναι Ελλάδα. Και τα όνειρα ενός παιδιού, μετατρέπονται σε ευκαιρία εξυπηρέτησης της όποιας σκοπιμότητας υπηρετεί ο καθένας.
Μόλις μερικές μέρες χρειάστηκαν, για να καταρρακωθεί κάθε βλακώδες επιχείρημα. Κάθε εγωιστική απαίτηση να «δεθεί» το μέλλον κάποιων ξεχωριστών παιδιών. Προκειμένου να ικανοποιηθεί το δικό μας εγώ, να τους βλέπουμε να παίζουν με τη φανέλα της δικής μας ομάδας για πάντα.
Ο Χρήστος Τζόλης ήταν ο καλύτερος παίκτης της Άρσεναλ στο ματς της πρεμιέρας με την Κόβεντρι. Στα social media αν γράψετε το όνομά του, θα βρείτε κυριολεκτικά τα πάντα. Από τραγούδια γι’ αυτόν στα αγγλικά. Αποθέωση οπαδών. Δηλώσεις του Ανρί που υποκλίνεται. Οπαδούς να… τραβάνε τα μαλλιά τους, σοκαρισμένοι που η Άρσεναλ πήρε τέτοιο ποδοσφαιριστή μόνο με 40 εκατ. ευρώ.
Αν αυτά δεν αρκούν, μπείτε στους επίσημους λογαριασμούς της Premier League. Του κορυφαίου πρωταθλήματος στον πλανήτη γη… Το όνειρο κάθε ανθρώπου που ασχολείται με το άθλημα.
Ίδια χώρα. Κωνσταντίνος Τζολάκης. Γκρίνια, γιατί να φύγει από… κοτζάμ Ολυμπιακό, που διεκδικεί τίτλους, παίζει Ευρώπη, για να πάει στη Χαλ. Ώσπου τον βλέπεις να βγαίνει Man of the match σε αγώνα με τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Ο Μάικλ Όουεν τον αποθεώνει. Ένα όνειρο γίνεται πραγματικότητα, στην πρώτη επίσημη εμφάνισή του.
Την ώρα που κρατούσε το μηδέν με τη Γιουνάιτεντ, πόσοι πιστεύετε πως σκεφτόταν «πόσο κρίμα που βρίσκομαι εδώ, έπρεπε να είμαι με την αποστολή του Ολυμπιακού και να περιμένω το εντός έδρας ματς με τον Ατρόμητο»; Αυτή είναι η διαφορά, μας αρέσει δε μας αρέσει.
Γιάννης Κωνσταντέλιας. Οι Γερμανοί… σοκαρισμένοι απ’ αυτό που είδαν. Για τα λεπτά που αγωνίστηκε. Οι οπαδοί της Ντόρτμουντ φτιάχνουν ΑΙ γερμανικά τραγούδια με μπουζούκι. Για χάρη του και για τον Καρέτσα.
Έπαιξε Super Cup κόντρα στη Μπάγερν Μονάχου. Όποιο κι αν ήταν το τελικό αποτέλεσμα. Άραγε να σκεφτόταν πώς ολοκληρώθηκε η προετοιμασία του ΠΑΟΚ για το εντός έδρας ματς με τον Λεβαδειακό; Γιατί λοιπόν να υπάρχει η απαίτηση αυτό το παιδί να περιμένει το παιχνίδι με την ομάδα της Βοιωτίας και όχι να χαιρόμαστε που αγωνίστηκε κόντρα στην Μπάγερν Μονάχου;
Αν νομίζετε πως τα μεγαλοποιούμε, δείτε το παρακάτω βίντεο. Είναι από τον επίσημο λογαριασμό της Bundesliga στο TikTok. «Μόλις» 9 εκατ. ακόλουθους. Η γερμανική λίγκα λοιπόν, επέλεξε να ακολουθήσει την πρώτη είσοδο των Κωνσταντέλια και Καρέτσα στο γήπεδο. Με τους δυο τους να έχουν τον εξής διάλογο:
Καρέτσας: «Τώρα θα δεις αδερφέ…».
Κωνσταντέλιας: «Μαγεία; Ε; Δεν είμαι έτοιμος γι’ αυτό!».
Καρέτσας: «Είσαι, είσαι, είσαι, είσαι».
Όποιος πραγματικά αγαπά αυτά τα παιδιά, τα θεωρεί «δικά του», δεν γίνεται να μη χάρηκε. Δεν μπορεί να μη συγκινήθηκε. Είμαστε μόλις στην αρχή. Πρώτο επίσημο ματς για όλους, πλην Τζόλη που έζησε ακριβώς τα ίδια και στο Community Shield (Άρσεναλ-Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ).
Όχι. Κανείς δεν έχει δικαίωμα να στεναχωρηθεί πλέον. Κανείς δεν μπορεί να σκεφτεί έστω, πως θα ήταν προτιμότερο ο Τζολάκης να κοιτά απ’ την εστία του τον Ελ Κααμπί να χάνει τα γκολ απέναντι στον Χουτεσιώτη και ο Κωνσταντέλιας να ντριπλάρει τον Κωστή για να χωθεί ανάμεσα στις γραμμές του Λεβαδειακού.
