Η αλήθεια είναι πως ο εγκέφαλος μας δυσκολεύεται να επεξεργαστεί και να... αποδεχτεί την κίνηση fair play του Μάριου Ηλιόπουλου, να σταθεί παρά την πίκρα της απώλειας ενός τίτλου με σθένος δίπλα στο βάθρο και να χειροκροτήσει τον ΟΦΗ για την άξια κατάκτηση του Super Cup συγχαίροντας δια χειραψίας τόσο τον Μιχάλη Μπούση όσο και τον Χρήστο Κόντη.
Πραγματικά, πως να... αντέξεις μια τέτοια εικόνα όταν ολα αυτά τα χρόνια έχουν δει τα μάτια μας να συμβαίνουν «σημεία και τέρατα» με: παράγκες, καμένους φούρνους, απειλές, ξυλοδαρμούς, διαιτητικά σκάνδαλα και τοξικότητα που παράγει βία. Είναι πράγματι αρκετά «ξένο» όλο αυτό που συνέβη στο Παγκρήτιο αλλά δεν ειναι καθόλου «ξένο» για τον ψυχισμό και τον χαρακτήρα του διοικητικού ηγέτη της ΑΕΚ.
Δεν ξέρω τι λένε οι... επιστήμονες του πληκτρολογίου και όλα αυτά τα Μίκυ-Μάους που ειρωνεύονταν τις ατάκες περί «ευ αγωνίζεσθαι» και fair play του Μάριου Ηλιόπουλου αλλά απ' ότι αντιλαμβάνομαι έχουν θαφτεί στους υπονόμους τους και περιμένουν πότε θα ξαναμιλήσει ο ισχυρός άνδρας της ΑΕΚ για να πουν την παπαριά τους χωρίς να τους νοιάζει αν ο Ηλιόπουλος μιλάει επειδή τον πνίγει το δίκιο... Επειδή, δυο παίκτες του έχουν φάει ξύλο σε ένα γήπεδο που δεν λειτουργούν οι κάμερες και έχει ασηλία στα αίσχη ή μιλάει επειδή τον έχει σφάξει ένας Ολλανδός σφαγέας ή επειδή υπάρχει ψευδής καταγγελία για προπηλακισμό στην Αγιά Σοφιά.
Περιμένω με μεγάλο ενδιαφέρον λοιπόν να δω ποιος θα είναι ο επόμενος παράγοντας που θα κάνει αυτό που έκανε ο Μάριος Ηλιόπουλος ο οποίος μπορεί να βρίσκεται μόλις δυο χρόνια στον χώρο του ποδοσφαίρου και να μην έχει την εμπειρία άλλων παραγόντων αλλά μέσα σε αυτό το σύντομο διάστημα έχει αποδείξει ότι κάνει έναν αγώνα για να αλλάξουν τα πράγματα προς το καλύτερο με πράξεις και όχι με λόγια.
Ξεκινώντας από τα πολύ απλά στέλνοντας το μήνυμα «όχι μάνες» στους οπαδούς της ίδιας του της ομάδας. Δεν ξέρω αν θα πάρει στο τέλος της χρονιάς κάποιο βραβείο fair play για την κίνηση του στο Παγκρήτιο, γνωρίζω όμως ότι ο ίδιος, δεν νιώθει ότι έκανε κάτι τόσο σπουδαίο. Θεωρεί ότι έκανε το αυτονόητο, έκανε αυτό που πρεσβεύει ο ίδιος ηθικά σαν άνθρωπος και σαν πρωταθλητής του μηχανοκίνητου αθλητισμού, να συγχαρεί τον αντίπαλο του για μια άξια κατάκτηση.
Η ΑΕΚ έκανε πολλά πράγματα λάθος και ο ΟΦΗ πολλά πράγματα σωστά
Για να μιλήσουμε και λίγο αγωνιστικά, οι δυο βασικές αδυναμίες που στοίχισαν το Κύπελλο από την ΑΕΚ είναι η λανθασμένη νοοτροπία και οι λάθος αποφάσεις. Οι παίκτες του Νίκολιτς, δεν είχαν την ίδια δίψα με τους αντιπάλους τους ούτε είχαν την απαραίτητη συγκέντρωση σε κρίσιμα σημεία του τελικού. Δεν νοείται για ομάδα Νίκολιτς για παράδειγμα, να δέχεται με αυτόν τον τρόπο το δεύτερο τέρμα. Από μια στατική φάση όπου όλοι κοιτάνε τον Κωστούλα να σκοράρει. Είναι μια φάση που φωτογραφίζει την έλλειψη υπευθυνότητας που είχε η ΑΕΚ και τα ανεπαρκή επίπεδα συγκέντρωσης.
Οι παίκτες της ΑΕΚ πιθανόν μετά το γκολ του Γιόβιτς και την μορφή που είχε πάρει ο τελικός - καθώς πράγματι έδειχναν να ελέγχουν τον ρυθμό και τους χώρους χωρίς να κινδυνεύουν - να χαλάρωσαν. Ο εφησυχασμός και η μη ένταση στα μαρκαρίσματα, έδωσε τη δυνατότητα σε μια ομάδα δουλεμένη με ταυτότητα, χημεία, αυτοματισμούς και παίκτες με ποιότητα όπως είναι αυτός ο ΟΦΗ του Κόντη που έχει κάνει εξαιρετική δουλειά, να βρουν την ισοφάριση με έναν όμορφο συνδυασμό και να πάρουν ψυχολογία. Το μομέντουμ τους βοήθησε, βρήκαν σε οκτώ λεπτά και δεύτερο τέρμα και το ματς για την ΑΕΚ στράβωσε για τα καλά.
Η είσοδος του Ζίνι έφερε άλλον αέρα και την ισοφάριση αλλά το Τρόπαιο χάθηκε στα πέναλτι. Ο Νίκολιτς είπε κάποια πράγματα στη συνέντευξη Τύπου αλλά έχω την εντύπωση πως τα γκάζια που θα πέσουν στα Σπάτα θα είναι μεγαλύτερης έντασης και έκτασης για την κακή νοοτροπία πρωτίστως που έδειξαν οι παίκτες του. Η ΑΕΚ δεν έχει πολλές ημέρες μπροστά της, πρέπει να αφήσει πίσω της όσα έγιναν στο Παγκρήτιο και να μεταμορφωθεί εν όψει Λέφσκι καθώς έχει μια χρυσή ευκαιρία με μόλις μια πρόκριση να μπει στη League Phase του Champions League.
Για να το πετύχει όμως πρέπει να εμφανίσει πολύ υψηλά επίπεδα ετοιμότητας, να μην επαναλάβει τη χαλαρώτητα και τα λάθη που είδαμε στο Σούπερ Καπ και φυσικά να έχει μια εύρυθμη λειτουργία όσον αφορά το τακτικό σχέδιο καθώς η αλήθεια είναι πως οι περισσότερες κρίσιμες αποφάσεις που πήραν οι παίκτες είτε με την μπάλα στα πόδια είτε χωρίς αυτήν ήταν λάθος. Μια φορά έκαναν οι κιτρινόμαυροι αυτό που είχαν δουλέψει στην Ολλανδία βγαίνοντας με ταχύτητα και ακρίβεια στο τρανζίσιον και βρήκαν το γκολ με τον Γιόβιτς. Δεν είναι αρκετό όμως. Η ΑΕΚ χρειάζεται συνέπεια, διάρκεια, σταθερότητα και ταπεινότητα αν θέλει να επαναλάβει αυτά που έκανε πέρυσι.
