Το 2006 ήταν η Ιαπωνία, λίγους μήνες μετά την παρουσία της εθνικής μπάσκετ στα ίδια μέρη όταν έγραφε τη δική της μυθική ιστορία. Το 2027 θα είναι η Πολωνία, λοιπόν, εκεί όπου η εθνική ομάδα βόλεϊ των ανδρών θα φωνάξει «παρόν» για έκτη φορά στο μεγαλύτερο ραντεβού του αθλήματος. Λίγο πολύ ξέραμε όλοι ότι η παρουσία της εθνικής στο Final 4 του περσυνού Golden League, η καλή παρουσία στο φετινό European League και σαν αποκορύφωμα η μεγάλες νίκες στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα στην Ιταλία έδιναν το εισιτήριο για το Παγκόσμιο που ακολουθεί.
Αν μη τι άλλο αυτή η πρόκριση, όπως είναι προφανές, δεν είναι κάτι που ήρθε σε μια μέρα. Άλλωστε το σύστημα προκρίσεων που γίνεται με βάση την παγκόσμια κατάταξη κρίνεται με βάση μακροχρόνια εξέλιξη. Η εθνική ομάδα πέρασε από 40 κύματα και ενδεχομένως ακόμα περισσότερα. Η περίοδος Ανδρεόπουλου ήταν μια αρχή αλλά χρειάστηκε χρόνο και συνέπεια ακόμα και αν χάθηκαν ευκαιρίες για διάκριση με αποκορύφωμα το καλοκαίρι του 2023.
Η αλήθεια είναι πως η εθνική ποτέ δεν είχε ξεμείνει από ταλέντα. Ακόμα και στις περιόδους των αποτυχιών και των απουσιών από τα μεγάλα ραντεβού είχε παίκτες πολύ υψηλού επιπέδου. Δεν είχε καταφέρει, όμως, ποτέ να γίνει πραγματική ομάδα. Είναι βέβαιο πως ποτέ δε γίνεται όλοι να είναι απόλυτα ικανοποιημένοι αλλά είναι ξεκάθαρο ότι όλοι όσοι έδωσαν το παρόν τα τελευταία χρόνια και ήθελαν να είναι εκεί και μπορούσαν να κάνουν το κάτι παραπάνω. Ειδικά το τελευταίο καλοκαίρι ήταν το πλέον απαιτητικό καθώς οι διεθνείς μαζεύτηκαν πρώτη φορά στα τέλη του Μαΐου και πορεύτηκαν μαζί μέχρι τα μέσα Σεπτεμβρίου παίρνοντας μέρος σε τρεις διοργανώσεις.
Είναι προφανές ότι από τους πιο παλιούς μέχρι και τους πιο νέους υπάρχει μεγάλη δίψα για διάκριση με την εθνική και για κανέναν τους δεν είναι αγγαρεία. Και σε αυτό σίγουρα έχει παίξει το ρόλο του και ο Χριστοφιδέλης. Η διαχείριση μιας εθνικής ομάδας είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με έναν σύλλογο και με βάση τα αποτελέσματα ο Χριστοφιδέλης έχει πάρει καλό βαθμό. Και αυτό δεν έχει να κάνει με το ασημένιο μετάλλιο στους Μεσογειακούς ή με τα παιχνίδια του Ευρωπαϊκού, καθώς σίγουρα θα βρούμε ανορθογραφίες. Το ζητούμενο είναι η μεγάλη εικόνα και αυτή έχει να παρουσιάσει εξέλιξη που αποτυπώνεται στον αγωνιστικό χώρο.
Το θέμα δεν είναι, βέβαια, να βρεθεί απλά και μόνο στα γήπεδα της Πολωνίας η εθνική μας αλλά να παρουσιάσει κάτι καλό. Η χαρά της συμμετοχής δεν είναι ποτέ στα πλάνα μιας ομάδας που σέβεται τον εαυτό της ακόμα και όταν η πρόκληση είναι δύσκολη. Και μιας και φάνηκε πριν λίγες εβδομάδες ότι αυτή η ομάδα μπορεί να κοιτάξει στα μάτια μεγάλους αντιπάλους μπορεί να ανεβάσει λίγο ακόμα τον πήχη και να διεκδικήσει το κάτι παραπάνω.
