Αφού λοιπόν ολοκληρώθηκε η αγγαρεία, ώρα για αλήθειες και ενδοσκόπηση. Η αγαπημένη λέξη της στήλης, που κάποιοι την τρέμουν. Βγάζουν "σπυριά" όταν την διαβάζουν και προτιμούν την "συντήρηση".
Ο Άρης κατάφερε να βγει, εν τέλει, πέμπτος, σε μια θέση όμως που δεν δίνει ευρωπαϊκό εισιτήριο. Αρχικά, ποιοι ήταν οι στόχοι και μιλάμε για 5η θέση και Ευρώπες; Γιατί εγώ, προσωπικά, θυμάμαι να συμφωνούμε στο νέο μοντέλο του 1-4,5-8 και να τα υπογράφουμε όλα, επειδή θα βγαίναμε 4οι. Αλλά, άντε, πες έτσι το είπαμε, για τους τύπους, για την τιμή των όπλων. Η Ευρώπη, για την οποία ο Ρουμπέν Ρέγιες έχτιζε ομάδα τον Ιούλη και δεν τον ενδιέφερε τόσο η... φετινή Ευρώπη, πως θα εξασφαλίζονταν αλλιώς; Γιατί ούτε από το κύπελλο είδαμε χαΐρι...
Το πρώτο πρόβλημα της σεζόν λοιπόν ήταν ο καθορισμός των στόχων για την σεζόν που μας πέρασε. +το γεγονός πως, ακόμη και αν δεν πιάναμε τους στόχους, θα καταφέρναμε να χτίσουμε έναν δυνατό κορμό, ώστε του χρόνου να είχαμε ήδη την "φόρα". Ούτε αυτό έγινε όμως...
Η ομάδα του Άρη κατάφερε να κάνει 5 στα 6 σε νίκες στα playoffs, συγκεντρώνοντας συνολικά 16 βαθμούς, από τους διαθέσιμους 18.
Σε 26 αγωνιστικές (κανονική διάρκεια) είχε 30...
Νιώθουμε λίγο το τεράστιο πρόβλημα νοοτροπίας που υπάρχει; Μας είναι κατανοητό πως, όταν μια ομάδα έχει τέτοια απόδοση στα 3/4 της σεζόν και αποφασίζει να παίξει ως Μπαρτσελόνα στο φινάλε, δεν είναι μόνο θέμα προπονητή ή παικτών; Είναι γενικό το ζήτημα στον Άρη.
Κάποια στιγμή πρέπει να δούμε πως λειτουργούν μεγάλα club του εξωτερικού (ή και του εσωτερικού) και να καταλάβουμε πως όταν 2-3 "γραφικοί" συζητάμε για υποστελέχωση δεν είμαστε ξαφνικά εργατοπατέρες και ψάχνουμε θέσεις εργασίας για κόσμο. Δεν ξυπνήσαμε μια μέρα να δούμε πως θα βγαίνει έξτρα μισθός, έτσι για χαβαλέ. Υπάρχουν ανάγκες σε έναν οργανισμό. Ανάγκες που καλύπτονται μόνο με άτομα που εργάζονται 24/7 για να τις καλύψουν. Από θέματα υγείας, ως και το πως θα πλυθούν οι στολές της ομάδας.
Στον Άρη όλα τα κάνουν 3-4 άτομα... ή τουλάχιστον έτσι φαίνεται στον κόσμο.
Μια φορά, επίσης, πρέπει να καθίσουμε στο τραπέζι και να μάθουμε τι είναι αυτό που μας αποτρέπει από το να αντιγράψουμε τον τρόπο λειτουργίας των πετυχημένων. Αναφορικά με Ρύσιο, με ανάγκες του γηπέδου, με πλάνο μεταγραφών, με με με με...
Είναι τα χρήματα; Ο χρόνος; Η τύχη; Δεν είναι προτιμότερο να γνωρίζει ο κόσμος πως θέλουμε και απλώς δεν μπορούμε, από το να θεωρούν άπαντες πως δεν μας νοιάζει;
Γιατί, μη γελιέστε, αυτό πιστεύουν.
ή, ακόμη χειρότερα, πως δεν έχουμε ιδέα πως χρειάζονται όλα τα παραπάνω - και άλλα τόσα, που θέλουμε χιλιάδες αράδες για να αναλυθούν και δεν ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να δούμε πρόοδο.
Στα του αγωνιστικού
Έβλεπα σήμερα Κουαμέ - Καντεβέρε και από την μία ένιωθα όμορφα, από την άλλη εκνευριζόμουν. Γιατί δεν θωρακίστηκαν αυτοί οι δύο παίκτες, όπως και άλλα παιδιά, ώστε να είναι πραγματικά έτοιμοι και υγιείς πριν τους δούμε να παίζουν αυτό που μπορούν; Σημείωση εδώ: Η στήλη και ο υπογράφων δεν πιστεύει στην τύχη. Η τύχη καλύπτει ένα, δύο, τρία περιστατικά. Εδώ φέτος κοντέψαμε να φορέσουμε εμείς φόρμες και να παίξουμε. Κάτι γίνεται πολύ λάθος! Δεν είναι η δουλειά μας να το βρούμε. Δουλειά μας είναι να ρωτάμε.
Απόψε λοιπόν ρωτάμε ανοιχτά: Γιατί ο Άρης φέτος είχε τόσους τραυματισμούς και απέκτησε αργοπορημένα παίκτες χωρίς ρυθμό και φυσική κατάσταση;
Για κάτι παραπάνω, αναφορικά με το αγωνιστικό, δεν έχουμε διάθεση να σχολιάσουμε. Ναι, η ομάδα ήταν και σήμερα καλή. Έβγαλε αυτοματισμούς, είχε πάθος, τρεξίματα και το γούσταρε αυτό που έπαιζε. Ε και;
Τώρα τι να το κάνω; Ο κόσμος προτίμησε να δει μπάσκετ...
Στα του προπονητή...
Παρατηρούμε τις τελευταίες ώρες πως το όνομα του Μιχάλη Γρηγορίου παίζει όλο και πιο δυνατά για την επόμενη μέρα.
Ως τώρα έχει δείξει ένα άριστο πρόσωπο ο κόουτς. Όμως μέχρι εκεί. Τα κριτήρια είναι τελείως... λάσκα και η πίεση είναι στο μηδέν. Πως είναι δυνατόν να συγκρίνουμε τον Γρηγορίου της τωρινής σεζόν με έναν Γρηγορίου της επόμενης; Ποιοι θα είναι οι στόχοι; Με τι κριτήρια θα επιλέξουμε έναν προπονητή δίχως την απαραίτητη εμπειρία για να πετύχει η ομάδα στόχους 4άδας ή τίτλων; ...γιατί ελπίζω πως ο σχεδιασμός θα έχει αυτόν τον προσανατολισμό. Αν όχι, πείτε το μας να ξέρουμε, μην δίνουμε άσκοπα υποσχέσεις.
Ο Άρης χρειάζεται έναν προπονητή με κίνητρο, με ατσάλινα νεύρα και δείγματα γραφής σε ομάδες με πρότζεκτ και διάρκεια.
Προσωπικά ο Γρηγορίου, παρά την εξαιρετική δουλειά του φέτος (ξαναλέω, με μηδέν πίεση), δεν καλύπτει αυτό το πρότζεκτ. Ακόμη και να το κάλυπτε όμως, γιατί αυτά είναι υποκειμενικά, δεν μπορώ να αποδείξω την άποψη μου με στοιχεία, ως όνομα δεν κάνει το απαραίτητο γκελ στον κόσμο, ο οποίος είναι ήδη μακριά από το γήπεδο.
Επόμενως τι συζητάμε;
Εκτός αν αύριο ξυπνήσουμε και έχουν αλλάξει παραπάνω πράγματα από τον προπονητή. Εκεί μπαίνουν άλλες προϋποθέσεις.
Αναφορικά με το ιδιοκτησιακό
Έχουμε γράψει πολλάκις πως χρειάζεται μια ανοιχτή κουβέντα προς το κοινό της ομάδας. Είτε ο ιδιοκτήτης, είτε κάποιος από το τεχνικό τιμ, πρέπει να μιλήσουν και να αναλύσουν τι υπάρχει στην άκρη του μυαλού τους. Για το χθες (που απέτυχε) για το τώρα (που φωνάζει για αλλαγή...) και το μετά (που απαιτεί πρόοδο!). Μείνει σταθερή ή όχι, η σύνθεση της διοίκησης πρέπει να αλλάξει πρόσωπο προς τον κόσμο. Με αυτό το μοντέλο το γήπεδο αδειάζει.
...τι λέω. Άδειασε! Το κακό έχει ήδη γίνει!
Ο τίτλος του κειμένου είναι εμπνευσμένος από τον διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision και η λέξη "Bangaranga", όπως μας εξήγησε και η νικήτρια από την Βουλγαρία, αποτελεί μια εσωτερική μάχη στο μυαλό μας, όταν τα πράγματα δυσκολεύουν και επιλέγουμε την χαρά, διώχνοντας τις περιττές σκέψεις, τον φόβο και τα λάθη. Ο Άρης της επόμενης μέρας (στην κυριολεξία όμως. Αύριο, Δευτέρα, ΠΡΕΠΕΙ να ξεκινήσει όλο αυτό) καλείται να βρει το καθαρό μυαλό και να νικήσει στη μάχη με τον κακό εαυτό του.
Το μέλλον πρέπει να προκαλεί χαμόγελα. Όχι αποστροφή...
ΥΓ Ο Μιχάλης Γρηγορίου ήταν άψογος στο σύντομο πέρασμα του από την ομάδα. Δείχνει πως οι Έλληνες προπονητές, όταν έχουν συνθήκες που τους επιτρέπουν να δουλέψουν, μπορούν να κάνουν θαύματα. Αν μείνει στον Άρη θα είμαστε 100 φορές πιο αυστηροί όμως. Ο Άρης έχει ξαναπάρει αυτό το ρίσκο, με Τόλη Τερζή και δεν του βγήκε. Άλλη μία αποτυχία θα είναι καταστροφική...
