MENU

Σε λίγες μέρες κλείνει τα 21 του χρόνια. Έχει δύο σεζόν επαγγελματικής καριέρας. Συνολικά 34 παιχνίδια. Ο Σωτήρης Κοντούρης με τον τρόπο που αντιμετωπίζει τις αναμετρήσεις, μοιάζει να διαψεύδει τις ταυτότητες και τις θεωρίες γύρω απ’ τις… ώρες πτήσεων που χρειάζεται ένας ποδοσφαιριστής.

Ο νεαρός που προέρχεται απ’ τον Παναιτωλικό και πριν λίγο καιρό βρέθηκε στον Παναθηναϊκό, αντιμετωπίζει μεγάλους και κρίσιμους αγώνες σα να παίζει στο Πρωτάθλημα Κ19. Χωρίς φόβο, δίχως να πτοείται, έχοντας για «όπλο» τα αθλητικά του στοιχεία, αλλά και το ταλέντο του. Ένα «πακέτο» που τον καθιστά ποδοσφαιριστή μεγάλης προοπτικής, ως σύγχρονο αμυντικό χαφ.

Ο τρόπος που αγωνίστηκε στην έδρα του Ολυμπιακού, κόντρα σε μια ομάδα που πιέζει και φημίζεται για την αθλητικότητα και τις αντοχές της. Το ποδοσφαιρικό θράσος που βγάζει, χωρίς να είναι καθόλου «ψαρωμένος». Μέσα σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, απέδειξε πως δεν είναι απλά το παιδί που πήγε στη μεγάλη ομάδα για να παίρνει χρόνο ως η υποχρεωτική παρουσία 20χρονου στο Κύπελλο. Αποτελεί ποδοσφαιριστή ρόλου και μάλιστα με την αξία του. Δεν γίνεται αυτό απλά για να εξελιχθεί δηλαδή, αλλά γιατί δίνει πολλά που χρειαζόταν ο Παναθηναϊκός.

Πέρα από τους «πράσινους» που έκαναν μια σημαντικότατη μεταγραφή όπως φαίνεται, χαμόγελα έρχονται και συνολικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Κακά τα ψέματα, ως παίκτης του Παναιτωλικού δύσκολα θα είχε ευκαιρίες ο νεαρός στην Εθνική ομάδα. Τώρα όμως με τον τρόπο που παίζει έχοντας το «βάρος» μιας τέτοιας φανέλας, τα δεδομένα αλλάζουν.

Συν τοις άλλοις, η θέση του αμυντικού μέσου με τα χαρακτηριστικά που έχει ο Κοντούρης, είναι μία απ’ αυτές που η Εθνική χρειαζόταν κάποια λύση. Το να τη βρίσκει σε αυτή την ποιότητα, την αθλητικότητα και την προοπτική, δεν μπορεί παρά να είναι… δώρο πραγματικό.

Ο Κοντούρης γίνεται ταιριαστός με όποιο άλλο χαφ του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος αυτή τη στιγμή. Διαθέτοντας και την πνευματική ετοιμότητα για να πάρει τις ευθύνες. Όταν η μετάβασή του από τον Παναιτωλικό στον Παναθηναϊκό και μάλιστα μετά από τραυματισμό, ήταν αυτή που έδειξε στα πρώτα του ματς με το «Τριφύλλι», τότε ξεκάθαρα μοιάζει να έχει τη δυνατότητα να σταθεί και με το εθνόσημο πλάι στον Ζαφείρη ή τον Μουζακίτη για παράδειγμα.

Τελικά πριν βγουν τα συμπεράσματα πως το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει λύσεις σε κάποιες θέσεις, καλό είναι να περιμένουμε να τις δούμε πρώτα. Γιατί ακόμη και… κάτω απ’ τη μύτη μας, ίσως να υπάρχουν ταλέντα έτοιμα, περιμένοντας την ευκαιρία.

Ένα ταιριαστό «6» για την Εθνική ομάδα